Amber_in_Gambia.reismee.nl

Ziekenhuis perikelen

06-02-2020         Vanmorgen zijn we al bijtijds vertrokken de kids waren naar school en Boy was net klaar met water bijvullen en ging ook dor naar zijn werk. Toen wij al naar de weg liepen en met een taxi naar de clinic gingen. Wendy had een vreselijke nacht gehad veel oorpijn koorts en totaal niet lekker dus we gingen naar het ziekenhuis. Daar aangekomen moesten we wachten en dat duurde nogal. Dan kijk je dus om je heen en zie je mensen naar hun werk komen mensen naar de dokter komen of naar de nurse (CB). Kleine kindjes die lachend binnen komen en huilend weer weggaan. Maar ook een taxi met vijf studenten die even een strakke actie lieten zien. Een stapte uit en regelde een bed. Daarna stapte er een meisje uit en nog twee jongens en met een hoppa werd er strak volgens ehbo oefening op zijn Afrikaans een bewusteloos tweede meisje uit de taxi getild, volledig horizontaal recht gehouden en overal gesteund door de drie jongens die haar met militaire precisie droegen en haar zo vanuit hun armen op het bed schoven.  Dat gebeurde in nog geen twee minuten. Nou dat zal je hier niet snel zien iedereen zou op die leeftijd in paniek raken als ze dat moeten doen op school. Wendy zei dat ze zich steeds beroerder begon te voelen naarmate  het warmer werd en het langer duurde. Maar Gambia is Gambia en niets gaat snel. We spraken even met Kadijah en Ebrima die daar beiden werken en toen was Wendy aan de beurt. Na een onderzoek bleek Wendy ondanks de nodige paracetamol die ze al had genomen 38.9 graden te temp hebben en was er duidelijk een oorontsteking aan de linkerzijde. Minimaal een week rustig aan doen, medicatie en NIET vliegen…. Ow jee ze moest morgen naar huis vliegen. Dat wordt dingen regelen dus . De medicatie opgehaald rekening betaald doktersverklaring gevraagd voor de reisverzekering en daarna moesten we weer een taxi regelen naar huis. We liepen naar de hoofdweg maar het viel niet mee een taxi te vinden. Dus wandelden we langzaam maar huis. Na een paar honderd meter hadden we alsnog een taxi. Weer thuis naar Holland bellen om alles te regelen. Reisverzekering echtgenoot van Wendy haar werk etc etc. Ondertussen nog een wasje weggewerkt en opgehangen. Toen wat we vanuit hier konden doen gedaan was, besloot Wendy naar het strand te gaan. Ze zei daar kan ik ook met een boek op een bedje gaan liggen rusten. Ik had geen zin om mee te gaan voelde me niet zo geweldig. En had nog een berg foto’s uit te zoeken en nog op datum zetten. Gewoon een rustig middagje, ik had alleen de pech want het is over de 40 graden in huis en de fan doet niets meer. Dus het zweet gutst me van het lijf, zeker ook omdat ik enorm last heb van buikkrampen en overgeven. Ik heb gisteren vast iets verkeerds gegeten of gedronken of wie weet heb ik na een hele dag zonnen op het water wel een soort van zonnesteek. Ik doe t rustigjes aan vandaag. Omar kwam uit school en wilde eten ik gaf hem lunch en nam zelf amper iets. Daarna heb ik een poosje op bed gelegen, maar slapen was me niet gegund door de kids. Boy kwam even kijken hoe het met Wendy was, en om te zien of hij de fan kon repareren.  Maar in plaats van wendy trof hij mij beroerd aan. Hij stuurde me naar bed en bleef een poosje en at samen met de kids warm. Ik ben gaan slapen en heb niet eens meer gehoord dat de kids gingen slapen of dat Wendy thuis kwam.

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!