Amber_in_Gambia.reismee.nl

Klapband

15-01-2020

Vanmorgen opgestaan en de boys naar school geholpen. Daarna aan de poets geweest. De was weggewerkt en aan het rek gehangen en de badkamer schoon gemaakt. Daarna nog wat verstelwerk gedaan. Mijn haren gewassen en een bad genomen en aangekleed. Mijn spullen bij elkaar gezocht en klaar gezet. Nog even een poosje een filmpje gekeken en daarna naar de weg gewandeld. Want Adine belde dat ze eraan kwamen. Ik zat daar al een poosje en was op een stenen randje naast een dame in burka gaan zitten. Een heel aardige vrouw en ze sprak perfect Engels. Ze zei “Ik hoop niet dat je op een auto wacht, want ik zit hier al bijna anderhalf uur en heb nog geen taxi. Alles wat langs rijdt zit vol. Ik moet naar het strand om vis te kopen, maar als het nog even duurt hoef ik niet meer te gaan, want dan is alle vis al op.” Ik vertelde dat ik zou worden opgepikt, maar dat onze auto dan vol zou zijn. Anders hadden we haar eventueel kunnen afzetten. Even later kwam er een mooie zwarte gepoetste BMW langs rijden met twee jongen gasten erin. Ze waren een beetje aan “show-offen”. Ik dacht “Ach who cares soms moet je even misbruik maken van het feit dat je blank bent”. Ik liep naar de auto en na de gebruikelijke groeten over en weer vroeg ik heel lief: “Hey bro can you please do something for me?”  Nou voor die blanke dame wilden ze wel wat doen. Dus ik bedankte hen vriendelijk en vroeg: ”Willen jullie dan aub die dame even afzetten op het strand, want ze wacht al anderhalf uur op een taxi en alles zit vol”. De breed smilende bumpster lachte ineens wat minder breed. Dat was niet wat hij verwacht had vermoed ik. Maar hij liet zich niet kennen en zei : “Ja natuurlijk kunnen we dat eventjes doen” De mevrouw bedankte me wel drie keer en stapte snel in en ze is netjes naar het strand gebracht ?. Zo rond half twaalf werd ik opgepikt om weer op pad te gaan met onze crew. Dit keer was ik in orde, maar nu was Adine enorm grieperig. Vandaag ging de reis richting Ndemban en Somita. We reden ongeveer een half uur toen we een fikse klap hoorden. Onmiddellijk begon de auto te zwabberen.. jawel een klapband. Dus allemaal de auto uit en Buba ging de band verwisselen. Dat lukte vrij rap. Ondertussen gaf Ik Adine reiki ivm haar hoofdpijn en dat hielp gelukkig een beetje. Toen de band na een goed half uur verwisseld was .. bleek de reserve band ook niet in orde. Aangezien we een flinke trip voor de boeg hadden, besloot Buba niet verder te rijden. Hij ging naar de garage en wij belden een andere chauffeur. Na een goed half uurtje wachten was Yusupha ter plekke en vervolgden we de reis. Onderweg in Brikama nog wat sinaasappels en bananen gescoord want we hadden trek. Nou die smaakten prima. Tegen twee uur waren we in Ndemban, helaas was de school nu al gesloten. Sja we hadden flink oponthoud gehad natuurlijk. Maar er moesten wel wat sponsorkindjes op de foto gezet worden. Dus er werd wat heen en weer gebeld. Terwijl Adine de eerste kindjes vastlegde, de twins Sainey en Shanna Tamba, verzorgde ik een wond aan de teen van Molamin en deelde wat fruitsnoepjes uit. Daarna wandelden we naar de school terug. Daar werden nog wat kindjes die inmiddels gearriveerd waren op de foto gezet. Ik maakte wat foto’s in één van de vier klasjes. Het schooltje heeft vier klasjes van ongeveer 25 kindertjes. Danny en Adine hadden nog een persoonlijk ritueel te volbrengen, en daar hebben we hen saampjes even de tijd voor gegeven natuurlijk.  Daarna ging het weer in de auto met twee kids omdat we nog een ander kindjes wilden bezoeken. Daar troffen we ook een op een bed liggende oma aan die een afgezet been had. Ze vroeg ons in perfect Engels om geld omdat ze met haar stomp naar het ziekenhuis wilde ivm pijn klachten. Adine en ik hebben de stomp samen bekeken, maar vonden geen sporen van infectie of iets dergelijks. Het zag er keurig uit. Deze mevrouw had waarschijnlijk last van fantoompijn en daar kan geen ziekenhuis iets aan doen helaas. Ook het laatste kindje werd op de foto gezet en Adine vergat haast om haar slippers mee te nemen toen we weer vertrokken. Nu een kort stukje rijden naar Somita waar we de tuinen van Ismaila Camara bezochten. Er was ook een begin gemaakt voor een poultryfarm, mooi om te zien hoe er aan de weg getimmerd word. We zagen daar ook baby’tje met aan beide handjes zes vingertjes.. iets wat hier wel vaker voorkomt helaas. Weer in de auto en op weg richting Sanyang waar we nog een tuin wilden bezoeken. Maar na een telefoontje bleek dat vandaag niet mogelijk. Dus reden we door nadat we bij een shopje een verfrissend blikje drinken hadden gekocht. We konden mooi vlot doorrijden en waren zodoende op een redelijke tijd weer thuis. Rond half zes zat ik weer op mijn eigen bankje. Moe maar voldaan.


Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!