Amber_in_Gambia.reismee.nl

Overdenking

Zoals jullie hebben gemerkt ben ik gestopt met bloggen. Maar op de valreep van het jaar 2019, nu ik zo’n 400 dagen in Gambia ben, is hier dan toch nog een overdenkings blog.

24 december 2019, 03.34 u. Ik kan door de gewrichtspijn weer eens niet meer slapen. Vaak ging ik dan blogs tikken op de laptop. Maar de laptop is niet meer, het beeldscherm viel deze week na de zoveelste onverwachtse stroom uitval ook spontaan uit en ja dat tikt en leest erg lastig. Er zijn geen centjes om een andere te kopen, nu dus een poging op de GSM zolang mijn verkrampte vingers het volhouden dan.

Zo’n 400 dagen geleden zat ik rond deze tijd op Brussels AirPort. Ik ging na tig eerdere korte of langere verblijven nu echt “ semigreren “ naar Gambia. Henny en Anouk hadden me samen weggebracht. Ik had er enorm veel zin in, sinds ik 15 jaar oud was was dit al mijn wens. Armen en kindertjes in Afrika gaan helpen, en nu ging ik mijn droom eindelijk waarmaken.

Tegelijkertijd zag ik er enorm tegenop. Ik ging alles en iedereen inclusief mijn moeder, mijn kinderen en echtgenoot in Nederland achterlaten. Oké Henny zal me later volgen daarheen, maar het was toch nogal een stap. Niet iedereen in NL nam me deze beslissing dan ook in dank af. Ik ging met zoveel idealen, plannen en verwachtingen. Nu op de drempel van het nieuwe jaar 2020 ben ik bijna 14 maanden verder, een stuk armer en zo’n 65 kilo lichter. Ik ben inmiddels sinds 1 september ook helemaal geëmigreerd en officieel niet meer ingeschreven In Nederland. Ik kijk zoals velen in deze periode ook terug. En wat is het allemaal anders gegaan dan ik voorzien had. Lees zelf maar....

Mijn gezondheid ...., Ik ben hier een paar keer flink ziek geweest, ben zelfs bijna mijn been kwijt geraakt en net op tijd aan de dood ontsnapt. En dat hakte er lichamelijk en emotioneel best in. Maar ik zit nu ondanks de dagelijkse kleine ouderdoms en aan mijn ziekte gerelateerde kwaaltjes en pijntjes al met al toch lekkerder in mijn vel. En daar hebben het klimaat hier en mijn gewichtsverlies ook zeker een positieve deel aan gehad.

Mentaal.... Ik ben gestalkt geweest en die personen probeerden mijn naam zowel in Nederland als in Gambia enorm te verguizen met al hun leugens en aannames. Is dat gelukt? Ja deels wel want ik ben best wat vrienden kwijt geraakt sinds die periode. Ook mensen waarvoor ik altijd door dik en dun heb klaar gestaan in mijn leven, lieten me nu vallen. Maar hun hoofddoel was “Mij kapot maken en overal ongewenst te doen zijn, zodat ik er zelf uit pure wanhoop maar een eind aan zal maken. Zodat de wereld van mij bevrijd was”. Dat is hen dus niet gelukt, al zeg ik eerlijk: “Ze zijn heel ver gegaan hadden me mentaal op een gegeven moment best ver op mijn knieën.” Maar ik ben er nog. Vele illusies en wat vrienden armer, maar in veel opzichten ook sterker dan ooit. Al heb ik zeker nog wel mijn mentale dips nu en dan. Maar ik probeer positief te blijven en vooruit te kijken.

Levensvisie....... Ik ben nederiger geworden hier en heb veel luxe en franje waarmee ik mij in mijn vroegere dagelijkse leven omringde los moeten laten. En dat gaat me best goed af. Ik ben dankbaar voor de maaltijd iedere dag zelfs al bestaat die soms zeven dagen per week alleen uit rijst en een klein stukje vis. Of uit brood met alleen boter. Groenten, vlees, kip, zuivel en fruit zijn hier luxe artikelen, en duur vaak duurder dan in NL zelfs. Als je zoals ik financieel op Gambiaans nivo leeft doorgaans te duur dus. Ik drink vrijwel alleen nog kraan water, thee of aanmaak limonade. Het water is hier een stuk minder schoon als in NL. En soms is er zelfs alleen putwater dat we eerst met de hand moeten putten en naar huis moeten dragen. En voor inwendig gebruik heel goed moeten zuiveren, koken en zeven.

Dagelijkse realiteit ...... Ik heb hier geen kraan die ik even open kan draaien. Geen douche waar ik even onder kan stappen. Ik heb hier alleen een waterput. Iedere dag moet er dus voor alles wat we doen water geput worden met de hand. Met dat water maak ik het huis schoon, spoelen we met emmertjes de WC door, was ik mezelf (met een teil en een klein emmertje om me af te spoelen). Doe ik de afwas en ook de was. Ook dat gaat hier iedere dag weer, op de hand met twee teilen, een zakje Omo, een stuk huishoudzeep en een wasbord. Daarna alles met de hand uitwringen en ophangen.

Drinkwater en water om te koken en dergelijke moeten we bietsen bij de buren, of per fles kopen in de winkel. Ondanks volledige betaling van alle te maken kosten zo’n 10 maanden terug, wachten we al die tijd al, tot Nawec (national water & electric company, de enige hier en dus zonder concurrentie) eindelijk ook onze compound op het waterleiding netwerk gaat aansluiten. Ik heb een pracht van een zwembad van 5 meter doorsnede. Maar het staat ongebruikt en opgeslagen, want er is immers geen water. Ik had ook hier na de verhuizing van Brusubi naar Brufut weer een moestuin, maar dat gaat zeer moeizaam want er is geen water.

En ik ben blij als we stroom hebben (eveneens geleverd door de Nawec) want zo vanzelfsprekend is dat hier niet. Soms zitten we uren (soms wel dagen) zonder stroom. Dan is ook de gsm leeg, gaat de koelkast staan te ontdooien, branden we kaarsjes en is de internet connectie ook weg. Eten koken doe ik op een camping gasstel met gasfles. En dat is luxe want de meeste locals koken op brandhout of houtskool. Zo leef ik hier en ik ben daar tevreden mee hoor ik klaag beslist niet. Maar nu denk ik wel eens; wat zijn we in Holland eigenlijk verwend met al die vanzelfsprekende luxe. Ik heb inmiddels geleerd dat ik heel goed zonder die luxe kan. Al zal ik enorm blij zijn met stromend water daar ben ik eerlijk in. Het lijkt me heerlijk de kraan open te kunnen draaien, onder de douche te kunnen stappen en gewoon de WC te kunnen doortrekken.

Ander mens ......Is het me mee gevallen? Daar kan ik positief op antwoorden, ondanks alle medische dingetjes is Gambia goed voor me. Het klimaat is stukken beter voor mijn gezondheid. Ik leef gezonder, eet gezonder en beweeg veel meer (en met minder pijn) dan in NL. Ik heb hier de rolstoel nog nooit nodig gehad. Ook ben ik nederiger, dankbaarder en respectvoller geworden. En eindelijk in de goede zin ietwat egoïstischer. Ik leer stukje bij beetje om meer voor mezelf te kiezen en mezelf niet altijd weg te cijferen voor anderen. Ik heb enorm veel nieuwe dingen geleerd en nieuwe inzichten gekregen die mijn leven waardevoller maken. Ik ben ook vergevingsgezinder geworden en ben een stuk meer gegroeid in mijn geloof. Ik geniet van de mensen om me heen en hun levenswijze en levenswijsheid. Ik geniet van de zon en het klimaat al is het soms enorm benauwd en al kan ik soms echt de regen of sneeuw uit Holland missen. Ik vind nu 20 graden echt te koud ... erg hè?

Ik hou van mijn “toubab vriendinnen” die ook hier wonen en van de manier waarop we elkaar steeds weer proberen te steunen, want t leven hier is voor ons echt niet altijd makkelijk. Ik hou van “mijn” Gambiaanse gezin en kids, zowel mijn twee boys die permanent bij me wonen, als hun twee zusjes en hun ouders die elders wonen. Ik geniet van het dagelijks leven in al zijn facetten. Ik ben en ik voel me hier thuis.

Mijn droom ........Maar het meest positieve is en blijft dat ik echt mijn tiener droom waar heb kunnen maken. Ik help mensen en kids. Ik verleen in Takoradi gratis EHBO en wondzorg en draag mijn kennis zoveel mogelijk over op ouders. En steeds meer mensen weten me te vinden en kloppen bij me aan. Materialen en medicatie krijg ik via donaties van bekenden en stichtingen, die dat weer gratis aan mij verstrekken. Jaja samen staan we sterk. Ik geef eveneens vrijwillig bijlessen Engels schrijven rekenen en verdere schoolvakken aan kinderen en volwassenen. En mag sinds kort ook de Smile Kids Days organiseren, waarmee we de lokale kinderen een middag onbezorgd spelen en genieten mogen aanbieden.....

Conclusie......Ruim een jaar permanent wonen in Gambia. Viel het mee of tegen? Mee, al was en is t soms echt niet makkelijk. Heb ik spijt? Nee, al had ik het echt veel eerder moeten doen. En had ik achteraf gezien sommige dingen misschien beter anders kunnen aanpakken. Ben ik er beter of slechter van geworden? Beter zeker te weten, en ik ben mentaal enorm gegroeid in meerdere opzichten. Zal ik t iedereen aanraden? Nee ik denk niet dat dit voor iedereen geschikt zal zijn. Zal ik het weer doen ? Ja direct want het heeft mij een beter en gelukkiger mens gemaakt.

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!