Amber_in_Gambia.reismee.nl

Donderdag 7 november 2019

Donderdag 7 november 2019                       Vannacht echt heerlijk geslapen. Schoon bedje fris gedoucht en niet meer zo beroerd lekker hoor. Ik werd alleen rond twee uur wakker omdat mijn GSM ineens begon te blaten. Er was weer stroom dus hij was opgeladen en de router blijkbaar ook. Doordat GSM automatisch verbinding maakt kwamen alle online berichtjes op whatsapp facebook messenger etc in één keer binnen. Goodmorning Amber Dan maar even langs de badkamer gelijk, daarna glas water gedronken en weer terug naar bed waar ik snel weer sliep. Zalig dat ik nu niet meer steeds hoef te hoesten. Om half zes was ik klaar wakker en ben opgestaan. Tafelkleed dat in de week stond gewassen gespoeld en in de emmer klaar gezet. Want mijn Ghanese buurmannen lagen te slapen onder mijn waslijn buiten. Beetje lullig om dan een druipend tafelkleed boven hun hoofd te hangen haha. Ontbijt en school food klaar gemaakt en daarna de jongens gewekt. Noodgedwongen vroeg, omdat ze hun huiswerk nog moesten maken. Sja als je dag na dag geen stroom hebt is dat ’s avonds best lastig hoor zonder licht. Ook bloggen valt niet mee als steeds alle elektrische apparatuur uitvalt (gsm laptop powerbank maar ook vriezer bijvoorbeeld). Maar vandaag hebben we (voorlopig althans) stroom dus we zien t wel. We hebben ontbeten de boys deden hun huiswerk en ze zijn naar de shop geweest. De boel is gedaan met de franse slag, maar vind het wel oké voor vandaag. De jongens zijn op school en ik ga eens proberen blogs op de laptop te krijgen ipv in een schriftje schrijven zoals ik de laatste dagen verplicht moest doen. Boy stapt net binnen (9 uur) om te vertellen dat Sabiena gisteravond naar het ziekenhuis is gegaan om te bevallen. Ze zijn nog niet terug dus is nog even spannend. Maar we horen het vanzelf ? Even texten met een vriend die vandaag examen moet doen voor een cursus. Boy vertrok weer , hij vertelde me dat hij zich dood verveeld nu hij geen werk kan vinden. Hij is zelfstandig aannemer maar na het regenseizoen is er nog niet echt werk voor het oprapen voor hem zeg maar. In de regentijd is hij in zijn eigen nieuwe huis aan het opknappen geweest maar nu ze verhuist zijn.. loopt hij een beetje met zijn ziel onder zijn arm. Niet dat het huis af is hoor, maar de centjes zijn op dus daar ligt het ook voorlopig weer even stil. Ik vermoedde al zoiets want hij huppelt de laatste dage wel vaak binnen hier. Hij ging aan het werk met het onkruid aan de andere hangt van het huis. Even later kwam hij weer binnen Jbah had op weg naar huis van de markt kleine Amber hier afgezet. Ze heeft nu ook de kids van Sabiena erbij dus Amber mocht wel een poosje hier komen spelen. Geen probleem natuurlijk ze is altijd welkom. Na een uurtje werd Boy gebeld voor een klusje. Sja dat betekend inkomen dus hij vroeg o ik op Amber wilde passen. Tuurlijk geen probleem,  maar daar dacht mijn kleine naamgenoot toch echt anders over. Ze wilde naar haar moeder en onder geen beding hier blijven. Dus hij mocht haar eerst weer op Whitehouse gaan afzetten lol. Ik plaatste ondertussen de blogs online en ging weer verder met het klaslokaaltje spullen uitzoeken en in de kast pakken. Leuk om te doen na zo lang wachten. Al is het dan nu een kleine ruimte in mijn eigen huis en niet de verwachte klasjes aangezien de boysquarters nog steeds niet leeg zijn. Maar het begin is er. Om 13 uur hadden we nog steeds stroom ?. Ik spoelde me nog even af en bereidde de lessen van vandaag voor. Ik wilde iets nieuws introduceren dat ze hier nauwelijks leren namelijk wordproblems. Oftewel woordsommen. Ik had daar op de groepen zelf ook nog  niet mee gewerkt dus schreef eerst voor mezelf een aantal pagina’s. Ik maak steeds een soort lerarenhandleiding zodra in noodgevallen iemand de lessen kan over nemen. En zo neem ik ook direct de stof die ik wil toetsen bij de kids zelf een keer door twee vliegen in één klap. Voor we starten met de lessen hebben we eerst geluncht en toen aan de slag. Ik pakte een boekje voor grade 2 en had jongens uit grade 1, 2, 3 en 6 en raar maar waar. De ouderen hadden er meer moeite mee dan de jongeren.  Ze vonden het enerzijds erg leuk, maar doordat ze het soms echt niet begrepen, anderzijds ook erg lastig. Zeker Almamy, die het heel snel door had vond dit leuk om te doen. Ook Omar die mee wilde doen snapte het vrij aardig al zit hij pas in grade 1. En sja… dan ben je als “semi mum” toch een beetje gepast trots. Maar dat heb ik hen pas verteld toen de andere jongens weg waren hoor. Ik had net de boys uitgezwaaid en wilde de schriftjes gaan nakijken toen er een oudere dame met een jochie van een jaar of 4 binnen stapte. Tot mijn verrassing sprak ze heel goed Engels. Ze bleek uit Sierra Leone te komen. Het joch had zijn onderarm vanaf net onder de elleboog flink open gehaald aan kersvers geplaatste corgate. (ijzeren golfplaat). Ja dat kan soms vlijmscherp zijn, maar dan is het gelukkig nog niet verroest dus dat scheelt alweer. En ze waren direct hierheen verwezen dus de wond was kersvers en dat is fijn. De wond leek door het bloeden in eerste instantie erger te zijn dan dat hij na het schoonmaken van de arm bleek te zijn. Ik dankte God in stilte dat het een prachtige rechte snede zonder haperingen aan de wondranden was. Ik heb namelijk geen huidlijm meer dus de keuze is hechten of plakken met zwaluwstrips. En als je zo’n mooie recht lijn hebt is die keuze voor mij snel gemaakt. Ik drukte de wondranden dicht tegen elkaar en liet hem zijn arm ontspannen. Ik besloot te plakken in plaats van te hechten. Hechtingen in je elleboog zijn niet echt fijn en dit is ook minder pijnlijk. En ik heb er vertrouwen in dat het mooi zal sluiten. Ik heb de (ik denk oma?) op het hart gedrukt hem de arm niet teveel te laten belasten en het geheel droog te houden. Morgen na school zo rond twaalf uur ’s middags komt hij weer terug en kan ik de wond weer checken. Hopelijk zit de huid dan weer tegen elkaar aan en zal het een mooi recht lidteken worden. Ik noem dat hier altijd oorlogswonden als je die armen en benen van de kinderen ziet hoe enorm veel lidtekens ze hebben… Zo klein als ze al zijn.. soms kan je er met je hoofd niet bij. Het jochie heeft zich enorm kranig gehouden. Hij piepte even bij het schoonmaken en desinfecteren met alcohol. Maar voor de rest was het een “voorbeeldige cliënt”. Ik heb hem dat ook verteld dat ik trots op hem was en er kon zowaar een flauw lachje af. Ze vertrokken weer en ik ruimde de spullen op en keek de schriften na. Ik realiseer me dat ik morgenmiddag een soort van ” inloop spreekuur” heb lol. Er komen als het goed is zeker zeven jongens langs voor wondverzorging en controle. Al met al was het a laat en ik wilde Omar nog kip laten kopen. Ik hoop dat hij nog iets kan krijgenanders kan ik vanavond weinig avondeten klaar maken. Das niet erg want brood met omelet smaakt ook prima en we hebben nog een restant domoda van vanmiddag staan dus het komt vast wel goed. Ik zie wel of hij nog ergens kip kan krijgen. Ik ga zo de ramen maar eens sluiten want het is inmiddels al half zeven geweest het wordt zo donker. En jawel we hebben nog steeds stroom ik heb zojuist even de fan aangezet. Even een beetje frisse lucht voor we alles weer potdicht moeten doen ivm de muggen. Omar kan nergens meer kip krijgen dus ik hoef niet te koken voor vanavond. Dan is het wel fijn dat we ’s middags al warm eten bij de lunch. Het is nog heerlijk weer en ik ga nog even naar buiten. Frisse neus halen. We hebben lekker een hele tijd buiten gezeten. Buurman Assan kwam Senegalese Benechin brengen dus we konden dat eten. Later zijn we naar binnen verhuist hebben een bad genomen en de jongens gingen daarna naar bed. Ik las nog wat en ben toen ook gaan slapen.  

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!