Amber_in_Gambia.reismee.nl

1 tot en met 3 november 2019

 1 t/m 3 november 2019        Eerst maar even een medische update : De discussie wat ik nu precies heb is nog steeds gaande. Na drie verschillende dokters te hebben gezien weten ze het nog steeds niet. Ik ga hiermee dus ook niet meer naar een dokter nu. Malaria wordt nog steeds door alle drie aangehouden al blijven de testen negatief. Dus ik heb braaf de medicatie daarvoor drie dagen lang geslikt. Maar ook de opties: common cold, fresh cold, flu en keelontsteking passeren de revue. Ze hebben dus drie testen gedaan, die allemaal negatief waren. Sja en dan moeten ze zelf een diagnose gaan stellen… zonder een test als leidraad. Inmiddels is me wel gebleken dat de dokters in Gambia vaker “gissen” dan een echte diagnose kunnen stellen. Persoonlijk denk ik dat het gewoon een fikse griep met verkoudheid en keelontsteking is. Naast de drie negatieve testen die natuurlijk betaald moesten worden, heb ik ook nog eens ongeveer 2100 dalasis uitgegeven aan verschillende medicatie die uiteindelijk niet hielp. Sindsdien ben ik dus op zelfmedicatie uit eigen huisapotheek overgestapt (antigrippine, hoestdrank, daro capsules en paracetamol) en jawel ik begin weer een beetje mens te worden. Al hoest ik nog fiks(lees blaf als een hond), klinkt mijn stem alsof ik een 80-jarige opa ben en  ben ik snel moe. Maar vooral de koorts zit me dwars, niet dat ik me zorgen maak want het is niet eens hoog. Na de eerste twee dagen flinke pieken tot 40.2 te hebben gehad is het nu al drie dagen zo rond de 38.2 tot 38.7. Maar omdat het weer zo warm is blijf ik echt doorlopend overmatig zweten. Zelf op de momenten dat ik amper iets doe. Ik kan wel zes keer per dag een bad nemen en me omkleden en nog voel ik me vies. Maar goed stapje voor stapje klim ik er weer bovenop dus. Wat is er verder te melden… Ik heb besloten dat ik na een jaar lang vrijwel iedere dag blogs te schrijven, dat niet meer doe. Ik zal gewoon nu en dan bloggen, soms allicht ook dagelijks, maar alleen als ik zin heb. Ik heb ook niet altijd iets bijzonders te melden namelijk. En zo super interessant is het dagelijks leven dat ik hier leid ook weer niet. Maar … na zeven maanden is dan toch eindelijk weer iets aan mijn huis gedaan. Het gat in mijn woonkamerplafond en in het plafond van het leslokaaltje (dat ik nu tijdelijk wil gaan gebruiken) zijn gedicht. Het was bij elkaar wel een uurtje werk, dus je vraagt je af waarom dat zo lang moest duren.  Ook is er sprake van dat de badkamer geplasterd gaat worden binnenkort. Ik wacht geduldig af, maar dat zal wel echt fijn zijn. Dan heb ik eindelijk normale gladde muren zonder gaten etc en kan ik ze in elk geval verven zodat het er een beetje uitziet. Nu schaam ik me ervoor als iemand de badkamer wilt gebruiken hier. Maar een belofte is nog geen daad dus ik wacht rustig af. Tenslotte kwamen we erachter nat Nawec ons vreselijk naait. Ik wacht nu al bijna acht maanden op mijn wateraansluiting en al die tijd vertellen ze ons dat ze niemand aansluiten omdat er geen meters zijn en interne logistieke problemen waren. Maar twee compounds verder vroegen ze water aan, gaven de Nawec 100 euro extra, en hadden in drie dagen tijd hun wateraansluiting. En ook in Brikama ken ik twee gezinnen die binnen drie weken hun wateraansluiting geregeld hadden afgelopen maand.  Ik baal daar echt vreselijk van, maar ik heb die 100 euro niet om ze om te kopen… dus blijf maar gewoon door tobben en afwachten. Maar leuk is anders.  Verder zijn Boy en Mariama naar hun nieuwe huis over verhuist. Zij hebben nu een normaal doorspoel toilet en een douche dus ik kan daar als ik wil mijn haren gaan wassen dat scheelt al. Maar is ook niet direct naast de deur dus geen dagelijkse douche oplossing lol. Verder heb ik besloten dat mijn huis wel erg vol stond met kasten. Dus ik heb er hen een paar gegeven. Zij hadden immers niets. Boy doet en regelt altijd heel veel voor mij, Mariama zorgt ervoor dat we iedere dag een bowl met warm eten krijgen, dus voort wat hoort wat toch? Ik heb samen met Almamy en Omar alle dozen uit de voorraadkamer uitgezocht en overgepakt. Want jawel we hadden drie muizennesten daarin. Dus een hoop krieoelende babymuisjes doodgemaakt en drie grotere mamamuizen. Ergens best zielig…. Maar als die baby’s opgroeien hebben we een ware muizenplaag in huis en dat wil ik dus echt niet. Dat uitzoeken deed me ook besluiten om weer eens wat dingen weg te geven, uit te delen etc. Dus een soort van grote opruiming houden. En wat ook wel fijn is ik weet nu weer exact wat in welke doos zit. Kasten weggeven betekend echter ook weer nieuwe dozen inpakken, want in die kasten stonden natuurlijk spullen. Ach ja zo blijf ik in de dozen zitten.  De woonkamer is nu dus wel wat leger en dat bevalt me eigenlijk prima. Als ik de fut weer heb om verder te verven (het lukt me nu echt ff niet om boven mijn hoofd te werken) zal ik de keuken af verven en ook het (nieuwe stuk) plafond in de woonkamer witten. Maar nu laat ik het nog maar even zo.Voor dat witten  moet ik ook weer een blik verf kopen en financieel is het nu even en drama. Door al die medische kosten die ik heb gemaakt, heb ik nu heel weinig deze maand. Maar we redden ons nog aardig dus we klagen niet. Inmiddels beginnen mijn tomaatjes die ik vorige week heb ingezaaid te groeien, één van de bananenbomen (die acht maanden geleden van Brusubi naar hier verhuisden, en een maand geleden weer naar de tuin bij Boys huis), geeft banaantjes, de cassave groeit me boven het hoofd (maar dat laat ik aan Boy over) en Almamy heeft besloten om mais te planten en die begint nu ook op te komen. Overigens niet echt  handig NA het regenseizoen ipv ervoor, dus moet hij nu dagelijks wateren. Boy is begonnen al het hoog opgeschoten onkruid weg te halen, zodat hij daar straks weer nieuwe paprika’s kan zaaien. De aardbeien doen het redelijk en ook de citroenboompjes worden steeds groter. We hebben ook twee ananassen gepoot maar die staan net als de aardbeien en de bananen nu in Boy zijn tuin dus ik weet niet exact hoe die erbij staan. Want door mijn ziek zijn ben ik al een week aan huis gekluisterd. En heb ik dus ook de afspraak met Franco moeten afzeggen en doorsluizen naar later. Mijn vriendinnetje Wendy is weer terug uit Nederland en gisteren is een bevriend stel aangekomen, die volgende week gaan trouwen hier in Gambia. Dat was wel zo’n beetje het nieuws van de afgelopen week zeg maar. Tot de volgende blog.  

Reacties

Reacties

Marjon

Eerst beter worden en dan komt de rest vanzelf

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!