Amber_in_Gambia.reismee.nl

Zondag 20 oktober 2019

Blog Zondag 20 oktober 2019                Vanmorgen zijn we heel rustig opgestart. Ik was al heel vroeg wakker en besloot om een plaat hardboard te verven als “blackboard”. Dat ging mooi vlot en ondertussen kwam het plan om ook de koelkast te verven. Die is wit maar gaat steeds meer roesten. Nu maak ik hem zwart met schoolbord verf (wat ik daarna wel ga vernissen) Dus ik was al vroeg aan de ververij vandaag. Toen ik op de tweede zijkant na klaar was besloot ik op te ruien en de jongens te wekken. Echt zondagsontbijtje (lang aan tafel veel kletsen etc) daarna zijn we aan de slag gegaan. We hebben in de keuken alle spijkers schroeven etc (die ze in de muur hadden laten zitten bij het schilderen toen ik hierin trok) verwijderd. Alle gaten opgevuld en ondertussen de “lesruimte “(nu nog opslag) deels uitgeruimd. Alle potten en pannen van de keuken uitgezocht en geschrobt. Sja koken op gas gaat oké, maar vaak wordt er ook op houtskool of hout gekookt en de onderkant van de pannen ziet er dan ook verschrikkelijk uit. En ik beken eerlijk we wassen wel af maar ik ga niet steeds pannen schuren. Maar soms moet je wel ff. Dus ik heb zeker twee uur pannen zitten schuren met sodazeep en schuursponsjes. Ook had ik best wel veel pannen, dus heb er een paar aan de Ghanese buurmannen gegeven, en een paar voor Jbah in een doos gedaan. Mijn keukenmuren lijken nu net een grijze gatenkaas met al dat witte vulmiddel in de grijze muren. Dus dat moet worden geverfd. Maar dat grijs heb ik niet meer. (kan er wel aankomen, maar we hebben nog verf staan in verschillende kleurtjes. Dus de jongens mochten een kleurtje uitzoeken. Nou daar ben ik eigenlijk direct van terug gekomen. Een soort kleur tussen kanariegeel en gifgroen in kozen ze uit’. Ik heb me al voorgenomen om het tenminste met witte verf te mengen om de kleur iets af te zwakken lol. Maar dat komt morgen, want de lunch komt zo als Almamy terug is (op mijn mama fiets met een doos pannen achterop is hij om de lunch). En ik heb de boys beloofd dat we na het mislukte plan van gisteren, vanmiddag naar het strand gaan. Dus de tas gepakt en daarna met elkaar lunch gegeten. Daarna met Saikou ( de taxichauffeur niet de militair) naar het strand. We wilden gaan lopen al was het vreselijk warm, maar als nek bleek dat mijn been na al dat verven en boenen niet echt meer meewerken. Op t strand zijn we gelijk gaan zwemmen. O wat was dat water heerlijk . Omar was nog noot echt in zee wezen zwemmen alleen een beetje spelen. Het was afgaand water en met zijn zwemvleugeltjes om is het dan oppassen geblazen met de sterke stroom. Dus hij hield mijn hand angstvallig vast. Ik kon dus niet echt zwemmen maar das niet erg. Het was erg druk op t stand allemaal jongelui natuurlijk de gelukkigen met hun meisje maar de meesten alleen. Sportend zwemmend voetballen en flanerend en op jacht.. ze waren er allemaal. Ik was blij dat ik de jongens bij me had, want werd diverse keren aangesproken. Maar als “mama “was ik vellig voor de bumpsters. De zin: “I dont think my husband would appriciate that” helpt altijd goed zeker met twee knikkende boys naast me haha. Soms is een leugentje om bestwil heel handig. We hebben heerlijk gezwommen en ons vermaakt met kijken naar iedereen en wat foto’s maken (ik) en lekker rennen vliegen en in het zand spelen (de jongens). En zelfs een beetje zonnen tussendoor. Ik werd ineens om mijn middel gegrepen en kreeg twee handen voor mijn ogen. Dat bleek Babucarr te zijn. Die had ik al een tijdje niet gezien. We gaven elkaar een dikke knufffel en kletsen even bij. Hij vroeg of hij zijn kleren op mijn bedje mocht leggen en zijn gsm sleutels etc. Want hij wilde gaan voetballen. Ja natuurlijk dat is geen probleem. Ondertussen kregen wij een bord fis hand chips geserveerd met twee flesjes water. Jammie jammie. We zaten heerlijk te eten en al die Gambianen stonden maar vreemd te kijken dat ik het bestek liet liggen en dat we alle drie gewoon op zijn Gambiaans “met de handjes aten”. De serveerster kwam netjes een bakje water met een kopje brengen na afloop om onze handen mee te wassen. Zo lief. IK zei tegen de boys dat ze nog even het water in mochten. Want al was het inmiddels zonsondergang, de watertemperatuur was zo fijn. Dus we zijn tot laat in de oceaan gebleven. Maar boven water begon het wel af te koelen, dus ik besloot dat we eruit gingen. Terwijl wij uit het water lopen zie ik Buba en Boy aankomen. Dus terwijl wij ons afdroogden en omkleden bestelden de mannen nog wat te drinken. In de inmiddels volledig donkere avond, dronken we op het terras nog wat met elkaar. Daarna rekenden we af en zijn we naar huis gaan lopen. Aan de highway nam Buba een bushtaxi richting Sukuta en wij liepen door. Man o man, het was stikdonker en ik ben nachtblind en dan overal die modderige plassen. Dat is toch wel een hele uitdaging, zeker met mijn zere knie. Ik was dan ook erg blij om thuis te zijn lol. We aten met zijn allen nog een broodje en dronken wat met elkaar. Daarna hebben de jongens en ik gedoucht. Boy zat even buiten te bomen met buurman Assan en zijn zoon. Maar toen ik eenmaal weer ging zitten.. stortte ik helemaal in. Ik heb ook de afgelopen week nauwelijks geslapen en dan twee dagen achter elkaar in zon zee en wind.. Hopelijk eindelijk eens een nachtje goed slapen. Kortom ik zei Boy dat ik naar bed ging en hij vroeg of hij mijn knie nog moest masseren met bamboocreme voor hij weg ging. Ik denk echter niet dat ie dat gedaan heeft lol, want ik sliep zodra ik op mijn kussen lag en weet verder niks meer.

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!