Amber_in_Gambia.reismee.nl

Dinsdag 15 oktober 2019

Dinsdag 15 oktober 2019       Vandaag een rustige dag ingepland vannacht kunnen slapen zonder over te geven dat is al winst, nu mijn darmen nog op orde zien te krijgen. Vandaag om half zes opgestaan en direct gaan vegen en stof afnemen. Daarna buiten de veranda gedaan en toen aan de quantitative. Om kwart voor zeven schoolbrood en sap gemaakt en de ontbijtboel klaar gezet. De boys uit hun bed getrommeld en zich laten wassen. Met elkaar ontbeten en de jongens ruimden mijn aangeharkte hoopje buiten nog even op. IK zag dat er vandaag regen werd opgegeten dus alle emmers en de regenton weer zandvrij gemaakt en klaargezet. De was die ik deed toen de jongens naar school waren heb ik dus maar op ’t rek buiten gezet “in case of incasety”. Na de was deed ik de afwas en nam daarna een bad. Gezien de zon toch een deel van de was maar aan de lijn gehangen zodat wat beter op kan waaien en eerder droog is. Net als gisteren nam Nawec de stroom weer weg en zat ik eigenlijk bijna de gehele dag zonder stroom. Nu en dan even een haf uurtje en floep weg was het weer. Ik werkte aan mijn Quantitative en had een lange chat met met Wendy (in Holland) en zo draaide de morgen wel door. Eind van de morgen (waarin ik ook een fikse discussie met een Gambiaan heb gehad over app..... was ik weer flink ontnuchterd en teleurgesteld in die persoon die we jarenlang gesponsord hebben. Met sponsoren namens onze foundation, maar ook zeker met heel veel geld en spullen van onszelf. Dit was ons allereerst en jarenlang één van de via ons meest gesponsorde gezinnen. Tot ik stopte met de foundation in juli is dit gezin rechtstreeks door ons gesponsord. En nu krijg ik een kat en ben ik een oplichter en zet iedereen tegen hem op etc.. En al zijn andere sponsoren worden geroemd om de vele hup die ze zijn gezin hebben gegeven behalve ik. Ik was er altijd al op uit hem naar de ondergang te helpen" Sja zo leer je vanzelf wie je "echte vrienden "zijn en daar sta je soms flink van te kijken... Ik vouwde de was weer van de lijn. maar Omars uniformblouse was nog niet schoon. Daar was drastischer werk voor nodig. Dus nogmaals in het sop en nu flink uitgeboend. Daarna uitgespoeld en weer aan de lijn gehangen. Vervolgens repareerde ik zijn uniformbroek die weer op diverse plaatse aan herstelwerk toe was. Ik vraag me soms wel eens af wat ze er in Godsnaam mee uitspoken. Maar ze zijn altijd kapot. Toen begon de wind enorm aan te trekken en het rommelde ook al een tijd in de lucht. De gordijnen kwamen weer naar beneden waaien ze werden gewoon van hun ophangsysteem geblazen door de wind en het keukenraam klapte me een enorme klap dicht. Oké snel de was binnen halen en dan zien dat de buurjongens ook allemaal was aan de lijn hebben en niet thuis zijn. Dus ook dat maar direct afgehaald en op hun veranda gelegd. Geen minuut te vroeg want even later stapten zij de poort binnen en begon het enorm te hozen. Nou ik heb heerlijk buiten zitten genieten van de frisse regen en de onweersflitsen en klappen. Binnen was de stroom uitgevallen dus stukken beter om lekker buiten te zijn. Er is heel wat gevallen en er velen rake klappen maar t was genieten. De buien stopten na een poosje maar het bleef vuren en onweren. Maar even later hoorde ik rechts van mijn compound een enorm geruis. Dus ik kijk naar rechts en zie serieus een gordijn van stortregen op me af komen zo over de " buurdaken" tot voorbij mijn compound. Dat was een echt gaaf gezicht. Het heeft een paar uur flink gespookt maar toen de scholen uitgingen was er gelukkig weer een dipje tussen de buien. De kids kwamen blootsvoets (om hun schoolschoenen droog te houden ivm het vele water op de weg) thuis maar waren redelijk droog. Ze namen buiten een bad toen de regen weer aantrok.  Landing kwam de lunch brengen en we aten met elkaar. Daarna kwam er niemand voor study (zoals meestal als er buien zijn dan blijven ze thuis). Dus ik ben met Almamy en Omar aan het werk gegaan eerst hun huiswerk en daarna nog studywerk. Almamy vertelde doodnuchter dat een klasgenoot van hem (10 jaar) was overleden. Het meiske had een gecompliceerde (doorgebroken) beenbreuk en was niet naar het ziekenhuis gegaan omdat haar ouders de centjes niet hadden. Dus de wond was gaan infecteren en toen ze uiteindelijk  naar de dokter gingen was het te laat. Ze is aan wijdverspreide bloedvergiftiging overleden. Maar dat wordt hier verteld in de klas zonder enige emotie. Ze momt niet meer terug ze is dood dit is gebeurd. En door met de les. Ook de jongens hier verblikten of verbloosden er niet van toen ze het me vertelden. Zo emotieloos als Gambianen soms zijn…. (ik noem het afgestompt) en zo erg om te zien dat deze kids van 7 en 9 dat ook al hebben. Het had meer indruk gemaakt vertelde Omar dat vorige week een jongen uit grade 7 zichzelf dood had gestoken met een mes. Maar zelfs dat was niet eens het “even thuis vertellen” waard in hun ogen. Erg eigenlijk hé dat ze zo hard zijn. Het bleef de gehele dag door storten en onweren en de stroom was ook vrijwel de gehele dag weg. Maar we hebben ons al met al wel vermaakt. Huiswerk maken bij een zaklampje, badderen bij een zaklampje Dineren bij een zaklampje. Ach we draaien onze handen er niet meer voor om/ De jongens gingen uit zichzelf vroeg naar bed , want t was toch maar donker en warm dus dan kan je net zo goed gaan slapen. Ik tikte deze blog en ben daarna ook in bed gerold. Op t moment dat ik na een bad in bed stapte begon de onweer met grote klappen en stortte het water zich ook weer uit over het dak. Ik lag te schudden in bed als er een grote klap was. Het zat hier echt vlak boven.

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!