Amber_in_Gambia.reismee.nl

Zaterdag 11 mei

Zaterdag 11 mei 2019        Vandaag ben ik opgestaan om half acht. Ik ben direct gaan douchen en gaan aankleden. Ik appte ondertussen met Willeke in Holland. Ik pakte mijn spullen bij elkaar en veegde het gebruikelijke rondje. Daarna zag ik dat het al kwart over acht was, en er was nog geen spoor van Boy. Dus ik belde hem snel want we hadden om half negen met de taxi afgesproken. Na enige tijd nam hij op met een slaperige stem. Ik vroeg of hij al onderweg was. Hij bevestigde dat. Ik moest lachen en zei "Niet liegen ik bel je immers net wakker lol". Dat bevestigde hij lachend. Maar toen moest hij gaan rennen om hierheen te komen. Om vijf over half negen was hij hier. Even later kwam ook de taxi. We reden naar Brusubi waar we een afspraak hadden met de verhuurder. Om negen uur waren we daar en begon het wachten. Ik maakte van de nood een deugd. Ik moest mijn haar verven, maar om dat hier te doen zonder een douche zag ik niet zitten. Dus ik zette daar even mijn haar in de verf, want in Brusubi is nog wel een normale douche haha. Toen mijn haar in de verf stond ben ik de contacten van mijn éne telefoon gaan updaten / verwijderen naar de andere. Voor iedereen die het heeft: Mijn Nederlandse telefoonnummer bestaat nu namelijk niet meer, dat is deze week offcieel opgeheven. (einde contract) Ik heb nu alleen nog een Gambiaans nummer. Wie dat niet heeft (van mijn vaste contacten) kan dat bij me opvragen via een pbtje op messenger. Toen ik daarmee klaar was kon ik mijn haar verder doen. Ik was net klaar met douchen toen de verhuurder eindelijk kwam. Hij bedankte ons dat we zulke goede huurders waren geweest, was tevreden over de staat van "the tenancy" en hij was ook zo weer weg. Even later kwam de taxi en reden we weer naar mijn huis. Daar trof ik buuf Mamjarra die net naar de markt ging, dus ik vroeg haar of ze een Patansai (Aubergine) mee wilde brengen. Boy ging verder slapen op de sofa, hij was de nacht ervoor pas om twee uur gaan slapen en sja om vijf uur weer opstaan om te eten valt dan niet mee) Ik tikte even een stukje blog en ben daarna groentes etc gaan snijden om een hartige taart (quiche) en spaghetti te maken. Die kan ik dan vanavond meenemen naar Garumsoeppa (break fast). Ik texte nog even met Ingrid en zo schoot de dag al weer aardig op. Nou het is een salade en een bowl spaghetti geworden. Want ik zag dat de taart maar liefst 75 minuten in de oven moest en daar heb ik dus geen tijd voor. Dus nu hebben we spaghetti met heel veel extra groentes, waaronder aubergine en wortel. Niet gebruikelijk in de spaghetti maar zonde om weg te gooien. Boy lag nog steeds te slapen op de sofa en ik ben op mijn gemakje de groenten gaan bakken. Maakte een saladesausje en kookte de spaghetti. Dat klinkt allemaal simpeler dan het was, want ik had geen drinkwater meer.(en dat kan ik zelf niet halen) Dus met ik denk 1/3 liter water moest ik zoveel mogelijk doen. Toen ik net de spaghetti wilde gaan op zetten, werd Boy wakker en dus kon hij gelijk water halen. Dus had ik toen weer ruim water. Ik zette de pan op en probeerde een taxi te regelen, maar kreeg niemand te pakken. Dus ik vroeg Boy dat te regelen voor rond half zes. Ik had dan nog ruim een half uur de tijd om mezelf te gaan douchen. Ik had net gedoucht en was me aan het aankleden toen Boy ging douchen. Toen hij klaar was, kon ik mijn haar doen en tanden poetsen. Ik had net mijn tanden gedaan, toen hij kwam melden dat de taxi er al was. Ow okay, dus ik moest nu rennen. Het was kwart over vijf, GMT dus. In no time zat ik met de bowls eten in de taxi. Boy was ook al ingestapt, maar was zijn powerbank vergeten. Toen hij weer instapte bedacht hij zich dat ook zijn fiets nog buiten stond. De compound wordt hier 's avonds en 's nachts niet afgesloten omdat er ook anderen wonen, dus iedereen kan er in het donker opwandelen en er wordt nog wel eens een fiets gestolen, dus hij ging weer terug. En riep toen, "Jullie kunnen wel gaan ik kom wel met de fiets"  Dus ging ik alleen met de taxi, in Whitehouse aangekomen zag ik alleen Jebbah. Ik zette de bowls binnen en ben me daar eerst maar op de berg schoon wasgoed gaan werpen, de hele bank lag vol. Ik kan merken dat de gambianen tijdens de Ramadan niet zo vlot en actief zijn en er graag de kantjes aflopen met hun taken. Dus ik denk dat ik ruim een half uur wasgoed aan het vouwen was. Ondertussen kwamen de kinderen om eten bedelen. Sja zij  vasten niet en als er dan een complete maatijd op tafel staat..... dus ik maakte ondertussen brood met spaghetti voor hen klaar (een favoriet hier) Op een gegeven moment hoorde ik een hoop gekrakeel. Boy en Mariama hadden ruzie... en dat ging er goed vanaf. Ook dat is iets wat me opvalt, het humeur van de vastende gambiaan gaat er ook niet op vooruit lol. En dan denk ik, jullie zijn het gewend.. ik doe t voor t eerst, waarom heb ik er dan geen moeite mee en jullie wel? De ruzie begon om eigenlijk niets, maar er werd van alles bij gehaald. Boy kwam eerst zijn beklag doen en ik luisterde geduldig naar zijn relaas. Daarna gaf ik hem een voorzichtig een vrij algemeen advies. Toen kwam er een vriend en ging hij daar verder klagen buiten. Natuurlijk kwam Jebbah daarna, maar die vroeg en zei niet veel. Ik ga ook geen partij kiezen daar pas ik voor. De klok tikte door en het was bijna tijd om te gaan eten, dat helpt de gemoederen wat te sussen hoop ik. Ik ruimde de was in de kast en hielp de kids die gebadderd hadden aan te kleden. En toen zei Boy "Come lets eat.. " Ik dronk eerst twee mokken met zoete thee en een stuk brood, daarna at ik een beetje salade en spaghetti en pepesoup. De spaghetti met extra's was heerlijk, echt een succes, onthouden dus. Toen we allemaal klaar waren kwam Jebbah nog met de rest van de cake van Boys verjaardag aan en die deelden we op. Het lijkt meer een boterkoek dan een cake, maar het smaakt wel heerlijk naar bananen cake. Daarna zaten we met elkaar wat te kletsen en te relaxen. De sfeer leek voor een buitenstaander "normaal", maar was toch nog steeds erg gespannen, best jammer eigenlijk. De tijd tikte door, en om kwart voor tien belde ik de taxi om me naar huis terug te brengen. Er stapten bij mijn vertrek nog twee mensen in, maar ik heb mijn mond maar gehouden. Zo rond half elf was ik thuis. Ik deed nog even wat op de laptop en toen wilde ik  gaan slapen. Boy en Almamy sliepen op de twee sofa's. Zij zijn ivm de ruzie een nachtje uit logeren gebleven. Dus ik denk dat ik aanstaande nacht nog mag koken, want er zal iets voor hun ontbijt moeten zijn. En ik heb de bowls met de spaghetti en salade die over was, vergeten mee terug te nemen. Ik voorzag de heren van een laken en een hoofdkussen en ben gaan douchen en slapen. 

Zondag 12 mei 2019        Vandaag is het Moederdag ook in Gambia, al doen ze daar niet zoveel aan. Wel zijn er berichtjes op de radio. Ik had een post van Elvera op Facebook zo lief. Ja op dit soort dagen ben je gevoelsmatig heel ver weg van kids en moeders. Dat zal ook aanstaande woensdag met mijn verjaardag wel vreemd zijn. Ik stuurde een app bericht en een voicebericht aan mijn eigen moeder in Holland. Ik ben inderdaad vannacht dus om vier uur opgestaan en sneed ui, paprika, lunchmeat en aardappel. Kruidde het geheel en bakte en kookte dat. Daarna maakte ik er roerei van, voor de heren en mezelf. Terwijl ik in de open  keuken rond redderde (zonder mijn lenzen in) sliepen de beide heren in de woonkamer gewoon door. Ik zette thee/koffie water op en ontdooide senfur uit de vriezer. Dekte de tafel en wekte de heren. We aten onze maaltijd en dronken thee, koffie, water en allemaal een beker melk. Ik zette de afwas in de teil en ruimde de boel weer op. Boy en ook Almamy lagen alweer in hun "bed". We hadden dus echt een rolverdeling op zijn gambiaans lol. Ik was klaar en deed het keukenlicht uit en wandelde door het donkere huis terug naar mijn slaapkamer via de antracietgrijze gang. Ik heb dit loopje de afgelopen maand al zo vaak 's nachts gedaan zonder licht, om even iets te drinken of zo. Maar wat me nog nooit gebeurd is, lukte me nu wel. Ik liep (flink hard) letterlijk met mijn neus tegen de donkergrijze muur. Hilariteit alom bij de mannen natuurlijk. Lachend rolde ik weer in mijn bed en sliep zo. Om acht uur ben ik opgestaan en de was gaan doen. De mannen lagen nog in diepe rust. Ik zette de emmer met wasgoed klaar om op te hangen en ben daarna eerst nog ff mezelf gaan afspoelen, douchen doe ik straks wel. Ik ging de was buiten ophangen en bracht daarna de afwas naar buiten. Ik was bijna klaar met de afwas toen ze ontwaakten. Zij gingen water putten en in de badkamer aanvullen en gingen daarna de planten / bomen water geven. Vervolgens douchen en een film kijken. Ik blijf het vreemd vinden om niet samen de dag op te starten met een bakje thee of koffie als je met meer mensen ontwaakt.  Maar ja tis Ramadan. Ik had ondertussen de veranda helemaal nat afgenomen en ben daarna ook gaan badderen. Jebbah kwam langs en Boy ging gelijk weg. Ze hadden hem gebeld dat hij op cementjacht moest voor een klus. Maar wederom is er dus een ban op de cement, dat was  een paar maand terug ook al. En we weten nu al dat dit betekend dat het cement ook weer duurder gaat worden nu. Jebbah en ik kwebbelden een poosje en ik gaf haar "fishmoney" (geld om te koken) en zij en Almamy togen richting de markt om inkopen te doen. Boy kwam terug zonder succes. De kippen eten nog steeds van de nieuw geplante bananen bomen, dus die gaan op deze manier dood. Boy besloot dus om ze in te gaan pakken. Hij maakte een "tentomhulsel" van oude muskieten netten en stokken en "pakte ze netjes in".  Ik schilde ondertussen aardappelen en kocht op de hoek bij Mantas mama wat Patansai en Carrotte. Vandaag eten we weer op zijn Hollands, gekookte aardappelen met wortelen en aubergine en kip met jus. Boy bracht twee dozen met boeken naar Whitehouse om ze daar van de week op de school uit te gaan delen. Dat deed hij op mijn "Mama fiets" (want die heeft een bagagedrager). Twee dozen achterop en de fiets steigerde natuurlijk. Maar niet getreurd. De lichtgewicht stapte er toch gewoon op en fietste rustig en al wiebelend over de zandweg naar Whitehouse, van mamafiets tot transportfiets. Ik had ondertussen mijn witte gehaakte tafelkleden in de chloor gezet en daarna uitgewassen. Ze wapperden vrolijk in de wind. Fabakary en Boy zijn daarna het houten bed in elkaar gaan zetten. Dus nu zijn er twee slaapkamers klaar. De mijne met dubbel bed en deze met dubbel bed en éénpersoonsbed. De derde slaapkamer staat nog steeds deels gevuld met dozen die uitgepakt moeten worden. De buurvrouwen waren naar Tanji om inkopen te doen. Ndey-Rama had de leiding over de zes overige kinderen op de compound. In no time was er een enorme ruzie. En dat duurde zeker een uur. Toen bemoeide Boy zich ermee. En die werd door Ndey (14) en Abelay (5) flink terug uitgescholden.  Ik zat op de veranda de draagdoek van Jebbah te repareren. Saimy, Ashtou en Manta kwamen bij me zitten. Deze kinderen komen uit Liberia en daar wonen veel afstammelingen van slaven die naar Amerika werden gebracht om daar te dienen en later zijn terug gekeerd.  Ze spreken dus Engels maar niet goed. Ze noemen dat hier "Akou" een soort gebroken Engels, gemengd met (in dit geval) Mandinka. Ik kan hen dus vrij goed verstaan. Boy en Fax keken een DVD en ik ben gaan koken. We hadden break fast met Hollands eten. Daarna haalde Boy Simango in Whitehouse, rijst met kip en saus. Fabakary at met ons mee, maar ik at nog een keer Hollands, want mijn maag doet een beetje vreemd  en dan pas ik liever een beetje op. Na het diner was het al laat, de heren keken nog een DVD, maar ik ben een bad gaan nemen in naar bed gegaan. Ik was zo snel onder zeil, dat ik hen niet eens meer heb horen weggaan.

Maandag 13 mei, 2019        Wat een nacht, ik was (en ben) hondsberoerd. Al vanaf gisteravond aan het overgeven en inmiddels ook aan de diaree. Ik ren me rot naar de badkamer steeds. Ik heb me de hele tijd al afgevraagd waardoor het zou komen. Maar ben er nog niet uit, er zijn meerdere potentiele oorzaken. 1 Vanaf zaterdag ben ik op een ander merk poedermelk overgestapt. (ik los dat op in water en maak zo een beker melk). 2 Ik heb de afgelopen twee dagen ivm de Ramadan, mijn "kookbeurt" gehad en heb twee dagen Hollands voedsel gemaakt en daar ben ik niet echt meer aan gewend. 3 Ik heb veel vers fruit gegeten: Mango, guave en sarumpolo. 4 Misschien toch nog de bananencake van vrijdag. (al lijkt me dat sterk). Toen ik vanmorgen om half vijf aan een prakkie aardappelen, wortels en kip zat, smaakte het me dan ook niet echt. Ik heb amper gegeten en ben na twee mokken zoete thee snel weer in bed gerold. Ik sliep vanmorgen tot negen uur. (ja met verschillende toilet breaks dan). Toch probeer ik om ook vandaag te vasten, maar als ik t niet red ga ik wel iets eten. Ik deed een wit wasje en hing dat binnen op. Ik had geen zin om 't buiten te hangen en dit is ook beter ivm het rode stof. Ik nam daarna weer even een pauze. Daarna heb ik de afwas van afgelopen nacht weggewerkt. Vervolgens een poosje op de veranda gezeten. Vandaag is het winderig maar ook vochtig warm. Dus wel fijn die wind. Het is gek, het klimaat is aan het switchen  naar het "regenseizoen". Maar verders is daar nog totaal niets van te merken, alleen dus die verandering in de luchtvochtigheid. De kippen proberen nu niet meer om de ingepakte bananenbomen te benaderen, ze hebben t opgegeven lijkt het. Des te beter voor de bomen. Ik had nog een gesprekje met buuf Mamjarra over de kinderruzies gisteren. Ze gaf aan dat het haar bekend was dat Ndey-Rama niet bepaald een goede babysit was, en dat ze een hekel had aan Ahstou en haar broertje Saimy. En dat er al vaker problemen zijn geweest. Letterlijk zei ze "Ndey is net zo gek en asociaal als haar moeder en alle kinderen zijn reuze brutaal". Ik vond dat nogal een botte uitspraak, maar goed. Dit geval van gisteren stond dus niet op zichzelf. Ook Boy is heeft vannacht overgegeven appte hij vanmorgen, dus het fruit (dat hij dagelijks eet) is al geen optie meer, de cake ook niet echt, ik verdenk de wisseling van spijs of de melk. De ochtend ging eigenlijk redelijk, maar daarna kreeg ik echt trek, mijn lijf is natuurlijk totaal leeg nu. Om één uur gaf ik het op en dronk een beker water en at een cracker met kaas. Ik moest echt iets eten. Nu ik weer iets binnen had, werd mijn hoofdpijn ook minder. Ik zag dat Mamjarra en de moeder van Ndey weer weggingen. Nog geen vijf minuten later was het weer bal. Ndey sloeg de jongens met stukken touw en met stokken. En ze lachtte er breeduit bij terwijl de kinderen allemaal huilden. Ik weet dat Alhagie en Abelay ook geen lieverdjes zijn, maar dit is te gek. Ik kon het ook niet laten en sprak haar er op aan. Fout natuurlijk, maar ik kan zo slecht tegen slaan en onrecht. Maar Ndey is natuurlijk een schoolvoorbeeld van "zelf nooit kind mogen zijn, nooit enig medelijden gekregen, nooit naar school mogen gaan en onmachtig voor alle taken die haar worden opgedragen." En dat is zo ongeveer het gehele huishouden inclusief wassen, aankleden en verzorgen van de kinderen. En helaas zijn er zo vele meisjes en vrouwen in deze Afrikaanse samenleving. Deze meisjes worden zo door hun moeders opgevoed, en getraind voor alle "vrouwentaken" zodat ze kunnen trouwen later. Want als je als jong gehuwde vrouw niet kunt koken en een huishouden kan voeren, sturen ze je zo weer terug naar je ouders hier. Hun moeders voeden hen op, die zelf ook niet beter weten, omdat ze ook zo zijn opgevoed. Wat zal het fijn zijn als je dit soort meisjes naar school kan helpen, zodat ze een iets betere kans krijgen in de toekomst. En een iets bredere, meer maatschappelijke blik op de samenleving buiten de compounds waarin ze opgroeien. Zo zal de samenleving voor hen iets positiever worden misschien. Maar dat gaat waarschijnlijk nog generaties lang duren, als deze samenleving al ooit al veranderen in dat opzicht. Boy kwam net om de planten / bomen te wateren en te kijken hoe t met me ging. Ik vroeg hem ook even iets van credit op de dongel te zetten, zodat ik nu en dan even op internet kan zonder naar het internet café te moeten. Ook vroeg  ik hem om extra bulbs (lampen) te kopen voor de kamers waar er nog geen één hangt. De kaart van de dongel bleek echter verlopen, dus daar moet ik eerst een andere voor halen. De lampen hangen en ik denk dat ik nu toch echt nog een poosje ga slapen, ik ben doodmoe en tis pas half vier, dus heb de tijd nog. Ik heb geslapen tot zes uur en wat was dat lekker. De hoofdpijn is weg en ik heb ook niet meer overgegeven. Voel me iets beter, maar heb toch maar een emmertje yoghurt uit de vriezer gehaald. Boy (of iemand anders) komen straks weer diner brengen. Ik hoorde dat Efouah kookt, dus zal waarschijnlijk gezond, lekker en licht met salade enzo zijn verwacht ik. Maar voor alle zekerheid houd ik toch de yoghurt als backup.  Nu is het zeven uur ik heb een paar stukjes mango en een beetje yoghurt om straks een klein bodempje te leggen voor de eventuele rest. De yoghurt en mango smaken goed, maar ik doe rustig aan. Ik was net (horende) getuige op afstand van een fikse aanvaring tussen mijn twee buurvrouwen. Ik heb nu niks gezegd, maar de kids blijkbaar wel. Ik hoorde flink wat getetter in Wolof, wat ik deels nu kan volgen, maar ook de nodige "Fuck offs" (sorry voor het taalgebruik) tegen elkaar waren niet van de lucht. Ik ben benieuwd hoe dat verder gaat. Normaal eten ze altijd samen met de kids, maar nu hebben beide dames apart gekookt. Ik ben een bad gaan nemen en daarna wilde ik eigenlijk gewoon naar bed. Maar dat is zo onbeleefd ze komen speciaal voor mij eten brengen iedere dag. Dus ik heb heb de blogs van 19 tot 30 april nu ook op facebook gekoppeld. Maar kon nog geen nieuwe blogs plaatsen helaas. Het waait echt superhard vanavond. En de wind is ook koud. Sja jullie in Holland zouden denk ik tekenen voor deze temperatuur, maar voor "ons hier" voelt het nu echt koud aan. Boy en Almamy kwamen met simango. Maar het was niet aan mij besteed, zoals ik al had verwacht. Ik zag de vis en had zoiets van brrrr. Dus ik at drie lepels rijst en een aardappel en wat aubergine, en dronk zoete thee. Na het eten ben ik direct naar bed gestuurd Boy zei "Ik ruim wel op en sluit af als ik weg ga". Ik heb ze wederom niet eens meer naar huis horen gaan.

Dinsdag 14 mei 2019        Vannacht nog één keer overgegeven. Daarna was mijn maag verder rustig, mijn darmen echter nog niet. Toch ben ik minder naar de badkamer geweest dan gisternacht, al kan ik dat stukje inmiddels slapend lopen denk ik. Ik werd om half vijf wakker van de wekker. Ik dacht: "Eigenlijk ben je gek, want je weet nu al dat je vandaag wederom niet gaat vasten, dus waarom zal je opstaan." Maar ik had trek, mijn systeem is nu op deze tijd ingesteld om te eten denk ik. Ik schoot een nachthemd aan en wandelde slaapdronken naar de keuken. Daar trof ik een rijst etende Boy aan... Ik zei "huh?". Eigenlijk zei hij hetzelfde omdat hij me niet verwacht had om deze tijd. Maar ik had hem ook niet in mijn huis verwacht. Wat bleek, toen hij gisteren met Almamy thuis kwam, vertelde hij Jebbah dat ik zo beroerd naar bed was gegaan.  Toen had ze hem terug gestuurd en gezegd: "Je laat haar nu niet alleen". Dus hij sliep in de logeerkamer vannacht, zonder dat ik het wist. Ik kreeg een mok thee voor mijn neus en hij verontschuldigde zich dat de rijst en vis bijna op was. Nou daar moest ik nu echt even niet aan denken. Ik at wat yoghurt en dronk thee en ben weer naar bed gegaan. Wederom ruimde Boy de boel op.  Pas om half tien vanmorgen ben ik weer opgestaan. De wind is gaan liggen, maar echt alles ziet rood van het stof buiten. Dat wordt poetsen dus. Ik waste mijn haren en nam een bad. Daarna ging ik vegen en stof afnemen. Boy vulde water aan en ging ook vegen. Samen waren we snel klaar. Ik zag dat hij ook de afwas al gedaan had. Ik maakte de veranda schoon en stond toen te zwaaien op mijn benen, dus ben maar achter de laptop gekropen.  Boy zit op de sofa te lezen. Stiekem moet ik er wel om lachen. Hij roept altijd dat "Lezen onzin is, en daar hebben Gambianen geen tijd voor en geen interesse in". Ik replay dan dat lezen je wereld en ook je kennis vergroot, dat je er heel veel van kunt leren en dat het ontspannend kan werken. En ik zie hem tegenwoordig geregeld met een boek uit mijn huisbieb, zeer geïnteresseerd lezen. Nu leest hij een boek over de Titanic, maar ook de wereld atlassen en boeken over Afrika zijn favoriet.  Ik vind het een goede ontwikkeling. Beter dan langs de straat met vrienden kletsen of op de veranda urenlang Ataya brouwen. Dat mag nu trouwens toch niet overdag ivm de Ramadan. Sja nog beter zal zijn als hij gewoon weer aan het werk kan zijn. Maar door de cement crisis (hij is masoner) is er nu nauwelijks werk, omdat iedereen cement nodig heeft om te bouwen.  En hier in huis kunnen we ook even niet verder omdat ik geen geld meer heb om verder te gaan. Daar moeten we dus op wachten. Ik eet nu steeds kleine zoete  "biscuits" (Salam biscuits) een kindertractatie hier. Maar die schijnen ook goed te helpen tegen maag- of darm problemen. Het proberen waard denk ik dan maar. De ochtend is alweer om zie ik, sja dat krijg je als je zo laat opstaat. Ik moet naar de shop, want ik heb totaal geen bel- of datategoed meer en er moet ook brood komen. Eigenlijk wil ik een boterkoek bakken voor morgen voor mijn verjaardag, maar de bakvorm staat nog bij Jebbah. Ik zal boeken kunnen gaan uitdelen op de school hier verderop, maar ik durf niet te ver weg te gaan van mijn toilet. Al heb ik hier alleen maar een toilet dat ik met emmertjes water moet doorspoelen, het is beter dan geen toilet als je steeds naar de WC moet rennen. Ik kan verder gaan met de vertaallijst, of ik zal een deur kunnen gaan verven,  de verf is er nog. Maar ik kan me echt nergens toe zetten. Bah wat voel ik me slap. Maar ik wil liever iets doen, dan "lijdzaam zitten wachten tot ik weer naar de WC moet rennen". Want daar word ik alleen maar beroerder van. Boy heeft tegen Almamy gezegd dat hij vanuit school iedere dag een uur bijles bij mij moet komen nemen. Dus ik zal daar eens wat voor gaan voorbereiden. Boy vertrok met de fiets en de lege bowls naar Whitehouse. Ik zei "I also wanna send you" en gaf hem een boodschappenlijstje en geld. Hopelijk brengt hij alles mee terug vanavond, maar vooral mijn bakvorm. Dat is wel zo handig als ik wil bakken :). Nou voor ik aan de school spullen kon beginnen, kreeg ik eerst visite. Yankeh de moeder van Naba kwam aan wandelen. Ze komen hier brandhout halen om heet water te maken om een bad te nemen. Maar ze kwam eerst eventjes buurten en viel na drie minuten praten in slaap op de sofa. Ze werkt keihard en slaapt nauwelijks om "haar gezin" financieel op de rit te houden als weduwe. Dus ik liet haar lekker liggen. Ik "send" buurjongen Alhagie naar de shop om beltegoed. Toen ontwaakte Yankeh weer, ze verontschuldigde zich,  zocht haar hout bij elkaar en verdween weer naar huis. Ik wilde net de schoolspullen pakken toen ik hoorde : "Kong Kong". Dus ik liep weer naar de deur er stonden twee dames. (type Jehova's getuigen). Op mijn Salaam Maleikum werd gereageerd met "Blessed day" . Okay geen Moslims dus. We schudden elkaar de hand en toen vroegen ze naar "My husband". Aangezien Henny in Holland zit, nam ik aan dat ze waarschijnlijk Boy bedoelden... Ik zei "Hij is naar Whitehouse". Ze keken me met onbegrip aan en vroegen: "He travelled? " Euhm nee dus. Na enige over en weer vragen bleken ze op zoek te zijn naar de vorige huurder. Ze dachten dat ik zijn vrouw was. Ach ja zo beleef je nog eens wat. Inmiddels is het twee uur en ga ik nu echt op zoek naar de lesboeken lol. Die liggen klaar. Ik uploade wat foto's op facebook en ga dan een beetje spaghetti maken voor mezelf voor de break fast vanavond. Zo dat staat op het gas te pruttelen. Buurman Hassan kwam net thuis van zee. Hij zei een goede vangst te hebben gehad. En dat gun ik hen ook wel. Ik werkte nog een poosje aan mijn boek en daarna kwam Boy binnen met de bowls de cakevorm en de boodschappen. Hij maakte voor Almamy rijst warm en zei mij om alvast wat spaghetti te eten nu. Terwijl Almamy en ik aten, verbrandde hij vuil in de tuin. Toen wij klaar waren met eten ging hij weer weg. Ze hadden een cementshop gevonden die nog cement had en daar direct gekocht.(295 gmd per zak dat was 265) Nu ging hij een auto regelen om het te transporteren naar de plaats van de klus. Ik hoop dat dat betekend dat hij weer een paar dagen (of langer werk heeft. Ik weet dat ze het geld goed kunnen gebruiken en ik kan hen nu niet helpen nu ik zelf zo krap zit. Ik stuurde Almamy onder de douche en toen hij klaar was gingen we om vijf uur aan de studie. Anderhalf uur later kwam Boy Almamy ophalen om de vasten te gaan breken in Whitehouse. Ze vroegen of ik mee wilde, maar nee daar had ik geen zin in. Ik wilde spaghetti eten. Dus namen ze afscheid en zeiden: "Okay see you tomorrow". Ik at mijn avondmaaltijd en besloot om lekker vroeg naar bed te gaan met een boek omdat ik me zo gammel voelde. Ik nam een bad, sloot af en dook om half negen in bed. Maar lezen lukte me niet, ik was te moe en viel in slaap. Mijn telefoon stond op stil en ik was zo onder zeil. Rond 23 uur schrok ik wakker van geluiden. Maar kon het niet goed thuis brengen. Ik keek op mijn telefoon en zag een aantal gemiste oproepen van Boy en Jebbah. Dus ik belde hem terug. Hij vroeg zit je sleutel in de deur? Sjips ja die had ik vergeten eruit te halen. Stom want als er nu iets is, kan niemand erin. Dus ik stond op schoot mijn nachthemd aan en "slaapwandelde" richting deur. Ik schoof het gordijn opzij en zag lachende gezichten.  Jebbah, Boy en Almamy stonden voor de deur met een bowl eten. Ze kwamen "dinner" (simango) brengen. Dus zaten we even later gevieren te eten. Toen het bijna twaalf uur was haalde Boy de boterkoek uit de vriezer en zongen ze happy birthday voor me. We namen allemaal een stukje. Jebbah ging toen naar Whitehouse, want oma Jamboo zat op te passen daar. Boy stuurde Almamy naar bed in de logeerkamer. Daarna zaten we nog heel even te praten. Toen stuurde hij mij ook naar bed, want ik zat steeds weg te dommelen. Ik ging en hij ruimde de rommel op. Ik zette de wekker en volgens mij sliep ik in no time.

15 mei 2019        Ik had vannacht toen ik naar bed ging voor alle zekerheid de wekker gezet voor Almamy voor school. Boy zei vannacht dat hij de wekker zou zetten voor de ochtend maaltijd. (4.30 uur) zodat ik niet op hoefde te staan omdat ik me weer zo beroerd voelde. Door het tijdsverschil kreeg ik om vijf uur de eerste verjaardags felicitaties via whatsapp en messenger binnen. Ik had vergeten mijn connectie uit te zetten, dus schrok er wakker van. Maar daar had Boy dus geluk bij. Want toen ik even wilde gaan plassen, was alles nog donker in huis. Dus ik liep naar de logeerkamer en vond zowel Boy als Almamy nog in diepe rust. Ik wekte hem en zei je bent 't verslapen, je mag nog tien minuten eten en drinken. Nou die zat in no time aan tafel. Ik was echt niet lekker dus ik ben terug gegaan naar mijn slaapkamer en weer in slaap gevallen. Om kwart voor zeven ging mijn wekker en toen ik Almamy wekte lag Boy ook nog te slapen. Ik wist dat hij moest werken dus wekte hem ook maar. Ships twee keer verslapen op één ochtend, deed zijn humeur geen goed. Die was niet te pruimen, en mopperde op alles. Kreeg een aanvaring met Almamy en ik was blij dat hij weg naar zijn werk was. Almamy was in tranen na de aanvaring, wilde niets eten of drinken en ik had moeite om hem in zijn uniform en op tijd de deur uit voor school te krijgen. Nou ik ben jarig hiep hiep hoera. Maar ik voel het helemaal niet zo. Alleen wakker worden, niemand die je even persoonlijk een knuffel kus of felicitatie geeft, hun ruzie op de vroege morgen, de ramadan... het is vreemd. Daarnaast voel ik me ook nog steeds niet oké al geef ik gelukkig niet meer over.  Ik voerde het ontbijt van Almamy aan de kippen en ruimde de boel glad.  Ik heb me na mijn normale ochtendritueel geworpen op lesvoorbereidingen. Al ga ik pas weer na de zomerbreak met de studygroep aan de gang, want nu heeft het weinig zin meer denk ik.  Maar Almamy is er met zijn bijles en ik vind het leuk de voorbereidingen te doen. Door de hele ochtend heen kreeg ik wel felicitatieberichtjes. Op app via messenger en facebook. Mijn moeder en mijn vriendin Claudia belden via een videochat. Van mijn dochter en kleinzoon kreeg ik een lang zal ze leven via de spraakapp. Dus aandacht genoeg, maar ik bleef toch dat katerige gevoel houden. Dat bleef de hele dag, een verjaardag betekend hier op een felicitatie na niets. Dus niemand die even aanloopt of een bakkie komt doen (zeker nu in de ramadan niet). Liefst had ik nu naar het strand gegaan en daar de dag doorgebracht. Maar ik kan niet weg van de WC en ergens wil ik ook thuis zijn, mocht er toch iemand komen. Nou de buurkinderen kwamen even feliciteren dat is alles.  Verder was het een dag zoals alle anderen. Om drie uur kwam Almamy uit school nog steeds overstuur, praate niet huilde stilletjes wilde niets eten of drinken. Ppfftt soms is hij echt moeilijk om contact mee te maken. Maar dit is een bekend verschijnsel bij hem. in Holland zouden we met ghem naar tgherapie ghaan, maar ghier is "hij gewoon lastig en vervelend" Ik blijf proberen om op dit soort momenten toch contact met hem te krijgen, soms lukt dat vaker niet. Maar ze verklaren me hier allemaal voor gek als ik dat doe. Hopelijk leert hij ooit mensebn te vertrouwen en te praten als hem iets dwars zit, nu doet hij dat tegen niemand en dat is enorm frustrerend als je iemand wil helpen maar niet weet waarmee. Boy kwam om half vier aanfietsen. Ik moest even goed kijken, hij was naar de kapper geweest en zijn baardje en dreads waren eraf. Een heel ander koppie zo en hij lijkt nu erg jong. Ik zei hem, "Wow you look good now, but you look like Malick now". Maar hij reageerde er niet eens op, hij had blijkbaar eerst nog even een appeltje te schillen met zijn zoon. Die kreeg een flinke preek in Fula waar ik dus geen éne moer van kan verstaan. Die eindigde met een draai om zijn oren. Daarna at Almamy brood met spaghetti, ging Boy douchen en daarna slapen. Ik had ik echt even zoiets van "okay happy birthday Amber". Ik ben het beddengoed van de logeerkamer maar gaan wassen en daarna aan de lijn gehangen. En daarna de gehele woning incl veranda nog maar eens geveegd. Ik wil toch dat alles netjes is voor het geval er toch nog iemand komt. Ondanks dat ik weet dat er niemand gaat komen, maar dat is de hollandse netheid die er altijd ingeprent is nog steeds. Ondertussen Almamy onder de douche gestuurd . Boy lag nog steeds op de bank te slapen, dus die laat ik lekker liggen daar. Toen Almamy klaar was ben ik de douche gaan schoonmaken, daarna de was gedaan die er inmiddels weer lag en vervolgens zelf gaan douchen. Daarna de laatste was opgehangen, die droogt nu niet meer maar waait nog wel even lekker op. En dan droog ik het verder wel binnen op het rek vannacht. Dan heb ik morgen even geen was te doen. Alhoewel ik dat hier eigenlijk nooit zeker weet. Ik ben er inmiddels aan gewend dat mensen hier rustig zelf of hun kinderen douchen of badderen. Toen ik nog in Brusubi woonde deed ik dat zelf ook wel als ik in Whitehouse was, snel daar even een bad nemen. Dat is ook zo met ergens onverwachts blijven mee eten of blijven slapen.  Dat kan hier gewoon, "Its all family zeggen ze dan ". En ik pas me daar maar in aan, dus wie weet heb ik morgen wel weer wasgoed. :) Almamy lag inmiddels ook te slapen op de andere bank. Ik heb ze laten liggen tot half zeven en heb hen toen wakker gemaakt. Boy ging de tuin wateren en stuurde Almamy naar de shop. Die bracht een senfur voor mij mee. Boy plunderde nog twee flessen bevroren water uit de vriezer om mee te nemen. Daarna vertrokken beide heren naar Whitehouse. Daar breken ze de vasten en daar blijven ze vanavond ook. Zo weet ik dat ik niet weer voor een verrassing kom te staan straks. Het is nu zeven uur, dus ik bak wat kipnuggets en eet dat met jus en brood, een soort verjaardagssnack. Daar had ik nu echt zin in.  Ik dacht ook bevroren water te pakken, maar greep dus mis. Na een kleine controle bleek ik nog maar een halve fles drinkwater te hebben. Alle flessen en de twee jerrycans waren leeg. De was hangt inmiddels binnen aan het rek. Dus als ik klaar ben met koken, sluit ik de deuren en ga gezellig in mijn uppie de avond van mijn verjaardag tegemoed.  Nou Aicha Joof, Baby Aicha, Sally en Esme kwamen onverwachts binnen vallen. Ze kwamen even iets ophalen. Na tien minuten waren ze weer vertrokken. Daarna belde Naba en we kletsten even samen. Toen sloot ik alles af en deed de deur op slot. Om half acht ging ik eten. Ik was net klaar en had net opgeruimd toen er op de buitendeur werd geklopt. Het was Fabakary met een bowl eten en een lieve knuffel en felicitatie. Ook hij vroeg of ik water in de vriezer had, dus ik zei : "No, I even dont even have water myself, just this is left" Dus hij bood aan om drinkwater te gaan halen en nam alle flessen en de jerrycans mee. Dus nu kan ik voorlopig weer vooruit. Nu is het al na negen uur, en ik denk dat ik zo lekker richting mijn bedje ga als ik deze blog af heb. Ik denk niet dat ik met mijn verjaardag ooit zo vroeg op bed heb gelegen. Tot later

Donderdag 16 mei 2019    Wat een heerlijke nacht heb ik gehad. Ik deed om exact tien uur gisteravond mijn licht en mijn internet verbinding uit. Ook heb ik geen wekker gezet voor de vasten. En ik weet van niks meer, ben slechts één keer naar de badkamer geweest vannacht en heb geslapen tot half negen vanmorgen. Tanden poetsen, gezicht wassen, aankleden, huis en veranda geveegd, geen was vanmorgen. Ik besloot ook niet te dweilen. Daarna kip schoongemaakt en gebraden, aardappelen geschild en onder water gezet, ui, tomaat en komkommer gesneden en het hele zaakje onder folie in de koelkast geschoven voor vanavond. En vervolgens de afwas gedaan. Nu is het vijf over tien en ik zit achter de laptop. Even ontspannen en dan straks een lekker bad nemen. Ik voel me echt stukken beter nu, dus ik ga maar weer mee in de vasten, Maar vanwege mijn late ontwaken, neem ik zo nog wel een ontbijt. Officieel is dat veel te laat natuurlijk, maar ik ben geen Moslima dus ik mag dat  :). Ik vast immers alleen uit solidariteit niet uit geloofsredenen. Mijn verjaardag is gelukkig weer voorbij, ik wil iedereen bedanken voor de lieve persoonlijke, berichtjes en felicitaties. Ik voelde me niet echt jarig gisteren, en daar kan geen mens wat aan veranderen. Maar ik vond de berichtjes wel heel fijn. En zeker de videocalls met mijn moeder en mijn beste maatje. Claudia, bedankt voor ons lange gesprek. Daar had ik echt wel even behoefte aan. Al kostte het me al mijn credit, dat was het dubbel en dwars waard. Je bent nu echt al zoveel jaren een vriendin uit duizenden, ik wil je nooit meer kwijt. Hopelijk ga je ooit je vliegangst overwinnen en kan ik je een keer "mijn" Gambia laten zien. Dat lijkt me ecHt geweldig om je een poosje hier te hebben.  Ik ben nu ruim een half jaar in Gambia en ik merk dat ik het contact met veel mensen en vrienden aan het kwijt raken ben. Ook enkele altijd zeer close contacten waarvan ik dat nooit verwacht had. Er is nauwelijks nog sprake van enig contact, een soort (onbewuste) uit het oog uit het hart. Het leven en de tijd daar en hier is natuurlijk ook totaal anders, en als je elkaar niet geregeld ziet of spreekt dan verwateren contacten. Zo gaat dat nu eenmaal, maar het is wel jammer. En ja, ik ben me ervan bewust dat ik ook niet wekelijks iedereen bel, maar dat is vanuit hier gewoon erg duur en lastig (instabiele verbinding). Ik heb hier helaas ook nog geen WIFI zoals we in Holland allemaal gewend zijn. En ook niet de centjes om iedere week een poosje in een restaurant uit eten te gaan en de beschikbare WIFI daar te gebruiken. Daarom probeer ik via likes of comments, en posts en foto's op Facebook,  nu en dan een appje, en vooral via mijn blogs iedereen op de hoogte te houden van mijn wel en wee. Maar toch raak je mensen kwijt, dat merk je vooral op een dag als gisteren goed. Maar ik heb er hier ook weer fijne vrienden en "familie" bij gekregen. "You win some and you loose some, thats life." Inmiddels is het bijna half elf en de compound hier lijkt nog uitgestorven. Ze liggen allemaal nog in bed. Blijkbaar hebben zij het vannacht wel laat gemaakt lol. Normaal wappert de was hier al rond acht uur en rennen de kids in het rond en is er volop bedrijvigheid, maar vandaag dus even niet. Nu is het bijna elf uur en de eerste wakkere persoon is gesignaleerd lol. Ik heb ontbeten en ik ga zo maar eens even douchen. Daarna heb ik een poosje gelezen. Toen nog wat aan de studyvoorbereiding gedaan en een stukje geschreven in mijn boek. Soms vraag ik me af, of dat ooit af gaat komen. Steeds weer ontdek ik dingen die ik er ook in wil hebben. We zullen zien. Nou mijn dag verliep totaal anders dan verwacht. Ik wilde vanmiddag eigenlijk even weg, een poosje eruit, even op mezelf zijn. Maar er stonden ineens vier kids op de stoep voor study. Dat had Boy geregeld, ghij was alleen vergeten om het mij te vertellen. En ze moesten ook nog eten. Zowel zij als ik hadden dus mazzel dat de bowl die me gisteravond gebracht was er nog stond. Dus het hele spul aan het eten. Daarna moest ik ze in andere kleding steken en de schooluniformen wassen. Ja ik weet het ben af en toe net gek. Maar die moeten wel iedere schooldag schoon en dus gewassen en droog zijn. Dus als de kids pas na study naar huis haan en hun mamas moeten nog uniformen wassen. dan redden ze dat vaak niet om ze droog te krijgen. En ach het is zo gebeurd, dus toen alles aan lijn wapperde togen we aan de study. Ik moest vanmorgen nodig schrijven dat ik en geen was had en pas na de zomer verder zou gaan met de study lol. Ik ben tot vijf uur study aan het  geven geweest. Dan merk ik toch ook wel dat ik het heel erg gemist heb. Inmiddels was ook Almamy erbij dus had ik er vijf.  Daarna heb ik de kids van Boy en Jebbah in bad gedaan. De schone uniformen netjes in hun tas gevouwen en ze naar huis gestuurd. Almamy wilde nog even spelen, dat mocht wel van mij. Toen ze weg waren kon ik mijn vanmorgen nog zo schone huisje weer opnieuw gaan poetsen. Ik weet niet wat dat is met gambiaanse kids, maar ze zijn altijd vuil. Daarna spoelde ik de badkamer en nam zelf een bad. Boy appte dat hij de kids kwam ophalen en wat fruit van de markt kwam brengen. Dus ik riep Almamy en zei hem ook een bad te nemen.  Boy vulde nog wat bad/was/afwas water  (uit de put dus) aan in de badkamer en gaf me het fruit. En daarna vertrok hij weer met Almamy om de vasten te breken in Whitehouse. Ik at heerlijk rustig, op mezelf en op mijn gemakje, lekker mijn Hollandse prakkie. Waste de boel e daarna af en deed de rest van het eten in de koelkast terug voor morgen. Nu is het acht uur en tik ik deze blog. Ik zit te dubben of ik vanavond of morgen naar het internet cafe zal gaan om weer een week blogs te posten. Ik ben er nog niet over uit.  Nou het wordt dus morgen, want vanavond ga ik wat muziek luisteren en dan bijtijds mijn bedje in.

Vrijdag 17 mei 2019        Ik deed gisteravond om tien uur het licht uit en ben vrij snel  in slaap gevallen. Vannacht werd ik om kwart over vier wakker van de gebedsomroep. Naar de badkamer, en wat gedronken en gegeten en mijn bedje weer in. Even een poosje geappt met Henny. Nog wat gedommeld maar niet meer echt geslapen. Om half zeven opgestaan en de was gaan doen. Daarna het huis en de veranda geveegd. Nu is het half acht, de was wappert buiten al. Zo even (nat) stof afnemen, de kippen voeren en dan straks lekker een bad nemen. En dan nog wat werken aan een nieuw idee, dat ik afgelopen week heb bedacht voor de studygroep. Daar gaat nogal wat voorbereidingstijd in zitten, maar als ik me kwaad maak, moet dat af kunnen zijn voor het nieuwe schooljaar. Mijn maag klinkt nog steeds als een oude diesel, pruttelt en rommelt en is zeker nog niet rustig. Maar ik kan mezelf ook niet blijven opsluiten in huis, dus wil wel weer iets gaan doen. Zonder geld kan je niet veel doen, maar een poosje internetten in het internet café kan er nog wel af. Dat kost 25 gmd/uur dus zo'n 60 cent omgerekend. Maar ik zit daar niet graag als ik heel eerlijk ben. Maar daar moet ik misschien maar eens overheen gaan stappen. In ieder geval wil ik straks wel weer de blog van afgelopen week online gaan zetten. Dan kunnen mijn volgers weer bijlezen. En heel misschien als het lopen goed gaat, (en mijn maag zich rustig houd) dat ik nog wel eventjes richting strand ga lopen vanmiddag.  Nou inmiddels is het acht uur 's avonds en ik ben nog steeds niet naar het internetcafé of het strand geweest. Ik was zo enthousiast bezig met het "study project" dat ik de tijd vergat. Ik heb dus vandaag een enorme ruk daarmee gemaakt en ben daar zeer tevreden over. Daarna even aan het kleding repareren, een jeans van Almamy dit keer. En de schooluniformjurk van Sarjo en de uniformbroek van Omar, die kids zijn echt niets waard aan kleding. Eind van de middag had ik nog een gesprek met de buuf en  het was zo weer tijd om te gaan koken. Weer lekker Hollands vandaag, na deze week met mijn wat "onstuimige" maag en niet fit zijn, is dat nu even mijn remedie. Vandaag witte bonen in tomatensaus, aardappeltjes en kip. En een salade van tomaat komkommer ei en ui en als toetje yoghurt. Facebook stuurde me een herinnering van exact een jaar geleden, daar zat een "selfie" bij. Man man wat een verschil met nu, ik schrok gewoon toen ik de foto zag. Ik kon het niet laten om die samen met een foto van nu op Facebook te posten. En dan ben ik tocgh stiekem wel trots op mezelf. Rond de 40 kilo lichter in een half jaar tijd, en helemaal zelf gedaan. Niks gastric bypass operatie zoals iemand me pas vroeg.  Gewoon een ander ritme en sja ook een ander eetpatroon en ander voedsel. En ook doen we hier veel op de hand en dus beweeg je ook automatisch meer. En ik voel me er stukken beter bij al zeg ik t zelf.  Zojuist kwam Boy aanwaaien om Fufu te brengen, die hij bij Yankeh had gekocht. Ik ben daar gek op, maar heb het voor nu maar even in de koelkast gezet. We braken het vasten samen met een kop zoete thee.( jaja met veel suiker erin) Daarna ging hij thuis eten en at ik rustig mijn "prakkie". Dat smaakte goed. Daarna gelijk even afgewassen en nu even bij bloggen. Dan kan deze straks ook online als ik naar het Internetcafé ga. Ik had als ik aan de keuken tafel zat de hele tijd van die kleine zwarte beestjes die vreselijk kriebelen over mijn handen lopen. Ik heb zojuist ontdekt waar ze vandaan komen. Kwestie van hun spoor volgen, maar daar had ik nog niet eerder aan gedacht. (BlonT hé) Er zit tussen de muur en de plavuizen een klein gaatje. Daar kwamen ze vandaan. En daar heb ik nu heel gemeen een paar brandende lucifers ingestopt achter elkaar. Het spoor dat ze volgden is nu verlaten... (hopelijk blijft dat zo). De rat die we in het begin signaleerden zien we ook niet meer.  En van de week ga ik ook een muizenval kopen. Ze hebben hier "Kleefvallen" dat is diervriendelijk zeggen ze. *Maar als ze ze vangen maken ze ze alsnog dood, dus wat is er diervriendelijk aan?*  Ik heb één iemenini muisje, we hebben hem (of haar) al enkele malen gesignaleerd. Maar "het" gaat nu spullen aanvreten en kleine muisjes worden groter en dan heb ik er straks tig. Daar heb ik geen zin in, dus wat moet, dat moet... Nou ik hoor de "Mosque" nog steeds" jodelen", maar het is vrijdag, dus dat is wel vaker zo. Maar ik ga zo de laptop afsluiten en dan eens een vestje pakken en naar het internetcafé wandelen. Is het open dan kan ik de blogs online zetten. Als het nog dicht is, dan wandelen we morgen nog maar een keertje lol.  In dat geval wandel ik even bij Yankehs compound aan denk ik. Even een babbeltje maken en gedag zeggen. En als ik daarna thuis kom, sluit ik gelijk af en ga ik douchen en naar bed.  

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!