Amber_in_Gambia.reismee.nl

6 mei 2019

Maandag 6 mei 2019        Ramadan has started... gisteravond was iedereen al bijtijds in bed zelfs mijn buren die normaal toch erg laat zijn. Maar vanmorgen moet iedereen vroeg opstaan om te eten en drinken, al voor de morningprayers. En dan de rest van de dag: "Niks meer eten en drinken. niet roken of blowen, geen muziek luisteren (alleen koranrecitals). Niet aan lichamelijk contact denken, laat staan doen, dus geen kus, knuffel of iets dergelijks. Niet negatief denken of doen, niet schelden, klagen of boos zijn. Niet negatief praten of overkomen. Proberen om steeds je medemensen te vergeven en goede daden doen en vooral bidden om vergeving voor jezelf ". En dan vanavond na zonsondergang en breaking fast, mag alles weer tot zonsopgang. Zelfs de radio verteld verhalen uit de koran nu. En legt dingen uit. Ik leer zo nog eens wat, bijvoorbeeld:  "Allah Mahdoo" betekend de liefde van Allah voor zijn volgers. En ik wist bijvoorbeeld ook niet dat ook tijdens ramadan de oorlogsslachtoffers herdacht werden.  Ik ben al bijtijds opgestaan, want ik wilde mijn ochtendrondje snel achter de rug hebben. Vanmorgen ga ik met Naba en Esme naar het ziekenhuis. Esme moet voor controle en Naba heeft zelf ook een afspraak. Daarom ga ik ook mee zodat ik dan even op Esme kan letten. Ik weet nog van de laatste keer dat we samen naar het ziekenhuis gingen, we moesten vier uur wachten. Dus ik hoop dat het nu een beetje vlotter zal gaan. Ik heb vanmorgen wel gegeten. Maar wil serieus gaan proberen om tot vanavond niets te eten. Ik zie wel of het me gaat lukken. Maar niet drinken.. ik ga dat niet doen want dan weet ik dat ik vreselijk hoofdpijn ga krijgen. De boel is schoon, binnen en buiten de was hangt binnen aan het droogrek, ik heb dat liever niet buiten als ik weg ga. Ik heb gedoucht en ben klaar om weg te gaan. Boy kwam met Amber binnen vallen en bracht een hele tas met eten mee. Van peper tot knoflook, aardappelen etc. Ik wist dat niet maar het is de gewoonte om eten te geven bij de start van Ramadan. Dus ik denk dat ik nu maar een tree eieren, een zak suiker en nog wat zaken ga kopen om die weer terug aan Jebbah te geven. Weer iets geleerd. We vertrokken naar het ziekenhuis. Boy bleef met Amber in mijn huis. Jebbah was aan het slapen en de kids waren naar school, dus Amber kwam hier spelen. In Sukuta aangekomen was het al flink druk. Dat beloofde weer een lange zit dus. Ik bewonder altijd de outfits van de vrouwen. Zelfs als ze naar de dokter moeten gaan ze op hun paasbest. Mooie kleuren en patronen in de kleding. Prachtige pruiken en mooie ontwerpen van jurken. Wat zijn wij Europeanen dan eigenlijk saai in onze kleding. et lange wachten begon. En in ons geval twee keer. Dus ik besloot het anders te doen. Ik ging zitten met Esme in "haar" wachtrij en stuurde Naba naar "haar" wachtkamer. Zo winnen we allicht wat tijd. De enige truc is dat ze niet tegelijkertijd aan de beurt zijn, maar dat is afwachten. Tot later... Boy appte me wat foto's door lol, hij heeft daar vier kindjes te spelen," Boys Ramadan Playground" haha.  Wel gezellig voor Amber dat ze wat speelkameraadjes heeft natuurlijk. Alhagie, Abelay en Shukay zijn bij haar aan het spelen. Nou het werd een dagje ziekenhuis althans wachtkamer, voor zover je daar van kan spreken want het is gewoon buiten onder een afdakje. We waren pas om half vier klaar. En een uurtje later weer thuis. Nog even zitten babbelen met Naba maar die ging daarna naar huis om Esme eten te geven. Ik rammelde deze blog op de laptop en realiseerde me dat ik al aardig aan het meedoen ben met "fasting" vandaag, met al dat wachten in het Healthcenter.  Ik raapte wat achtergebleven rondslingerend speelgoed op en veegde de kamer en de veranda. Boy en de kids waren nergens te bekennen. Daarna nam ik lekker een verfrissend bad, het lijkt alsof het klimaat al aan het veranderen is. De warmte voelt meer drukkend alsof de luchtvochtigheid aan het veranderen is. Na de badbeurt kletste ik wat met de buurtjes, dat gaat nog steeds met handen en voeten. Alleen met Mamjarra kan ik prima uit de weg omdat zij ook wat Mandinka en flink wat Engels verstaat inmiddels. Haar man Hassan is ook weer thuis van zee, ook hij spreekt redelijk Engels en vroeg naar Boy. Ik wist inmiddels via een appje dat hij naar een vriend was gegaan. Ik weet dat "break fast" zo rond twintig over zeven is. Dus ik denk dat ik rond kwart voor acht de Simango wel bezorgd krijg. Het voelt vreemd dat ik op eten wacht dat gebracht wordt. Zeker met een ijskast vol vers eten na de gift van Mariama. Misschien moet ik deze maand gewoon lekker zelf gaan koken. Maar eens zien hoe t loopt. Boy viel om vijf voor half acht binnen dus ik maakte snel koffie voor hem. De meeste Gambianen die ik ken breken de fast met thee en senfur, maar hij wilde koffie. Hij had een pannetje met spaghetti, frites, sla, komkommer, tomaat en een soort vleesribbetjes bij zich die gebakken waren in ui en paprika. Wat een heerlijk licht diner, daar was over nagedacht.  En het smaakte heerlijk na een dag niets eten kan ik je vertellen. We aten beiden een bordje, en er ging een bord in de koelkast en hij liet nog wat in het pannetje. Dat pakte hij weer in. Daarna zei hij ik ga nu naar huis om de Simango. Ik dacht serieus dat dit het diner al was dus ik keek een beetje vreemd lol. Maar een uurtje later kwam hij met de gebruikelijke bowl met simango. Al moet ik zeggen dat dit ook wel wat luxer (lees meer groenten ed ) was dan normaal. Na het diner nam ook Boy een bad en zette vervolgens een dvd aan. Ik voelde me weer bezweet en besloot even snel af te spoelen met een paar emmertjes water. Daarna nacht hemd aan en nog even TV gekeken. Ik zei je mag de film gerust afkijken, maar ik ga naar bed ik ben doodmoe.  Toch was het pas tien uur, maar door dat lange wachten in de kliniek vermoed ik. Ik ben naar bed gegaan en sloot de deur van de slaapkamer zodat ik licht en eluid wat buitensloot. Ik viel eigenlijk direct in slaap. 


Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!