Amber_in_Gambia.reismee.nl

21 april

Zondag 21 april        Eerste Paasdag, zoals vele Christelijke feesten gaat dat hier ongemerkt voorij. Oké je krijgt allerlei berichtjes met Paaswensen toegestuurd, want daar zijn Gambianen dan wel weer heel goed in. Maar goed, vannacht heb ik voor t eerst van mijn leven in Gambia onder een dekbed geslapen. En toen ik het uit de vuilniszak haalde waarin we het hadden opgestuurd een half jaar terug, rook ik direct de geur van onze wasverzachter uit Holland. Hmmm wat was dat lekker, de was wordt hier wel schoon op de hand maar wasverzachter toevoegen is erg lastig met op de hand wassen. Dus die heerlijke frisse geur zit hier nooit aan het wasgoed. Ik dacht dat ik, na alle kou van gisteravond (en het was gewoon 24 graden, maar de wind was vreselijk koud) dus heerlijk warm en met die lekker geur.. wel als een roosje zou slapen. Niets was minder waar. Ik had enorm last van mijn maag, de combinatie van Peanut (ontbijt),LakkaYen (Lunch), Ebbeh met krab (18.00uurtje), de gebraden hete kip met saus (diner om 2400 u) en wonjo (drankje) hakte er flink in vannacht. Dus ik zat zo ongeveer ieder uur op het toilet. Toch heb ik tussendoor lekker geslapen. Om zeven uur ben ik opgestaan. Gezicht gewassen en tanden gepoetst en aangekleed. Vandaag ben ik gestart met de inmiddels normale dagelijkse Brufut routine. Die bestaat iedere ochtend uit de volgende zaken:Bed opmaken, de klamboe uitschudden, alle gordijnen op de haak doen en de deuren en ramen open zetten voor frisse lucht, een fles drinkwater (van de tap) uit de vriezer halen om te ontdooien, de kippen voeren met water, rijst en coos (en soms een restant van de lunch of diner van de dag ervoor), het hele huis nat afstoffen, daarna vegen en dweilen, daarna buiten de veranda vegen en dweilen, vervolgens het zand rondom het huis harken en het vuil weggooien, daarna het deels ontdooide water in een pannetje gieten en koken op het gasje voor thee, dan naar de shop om brood te kopen, de was op de hand doen (oké ik had geen was te doen vandaag , maar wel was gevouwen), daarna een ontbijtje maken en even op mijn gat zitten. Na het ontbijt water van de tap halen, of water in flessen bijvullen vanuit de 20 liter gallon en die flessen weer in de vriezer doen.” En op kippen voeren, de was doen en nat afstoffen na,  doe ik al deze zaken ook iedere avond voor ik naar bed ga. Daarna ben ik een extra kast in de eetkamer gaan zetten en heb mijn “Tijdelijke keuken” aldaar helemaal opnieuw ingericht. Vervolgens nog wat zaken opgehangen aan de muren in de keuken, woonkamer en slaapkamer. Het wordt steeds huiselijker nu er meer zaken worden uitgeoakt en een plekje krijgen. Daarna moest ik eigenlijk nodig douchen, maar ik besloot eerst alle EHBO spullen en medicatie te gaan uitzoeken. Daar was ik nog mee bezig toen Boy arriveerde en even later kwam ook Willeke aanwaaien. Boy ging weer in de tuin aan het werk, nadat hij eerst zijn haan was gaan zoeken, die ik vanmorgen bij het voeren dus ergens kon vinden. Het beest bleek gezellig aan de wandel te zijn, maar hij vond hem snel weer terug. Willek en ik hebben een poosje gezellig zitten kletsen, terwijl ik ondertussen doorging met uitzoeken. Daarna belde Pamodo haar dat ze moest komen, want ze hadden daar een namingceremony en ze moest nog omkleden in ashobee voor de gasten kwamen. Dus ze nam weer afscheid en vertrok. Boy was ook weg ik weet niet eens precies waarheen lol. Dus ik besloot te gaan douchen, maar stond net in mijn nakie toen ik werd geroepen door mijn Frans sprekende Senegalese buuf. Dus ik snel wat aangeschoten en daar naar toe. Ze stond aan het keukenraam met een lap stof in haar handen en wenkte me. Dus ik naar buiten en ze maakte me duidelijk dat ze wilde weten of ik de fabric (stof en patroon) mooi vond, ja dat vind ik zeker, al was het enigszins verwassen het was mooi. Ze wilde die aan mij geven. Dus ik bedankte haar spontaan met een knuffel. Ze hebben niets en willen dan toch wat geven. Mijn hart zegt niet aannemen, ze kunnen het waarschijnlijk niet eens missen. Maar ik weet inmiddels dat ze dan zwaar beledigd zou zijn. Dus ik bedankte haar netjes. Ze stond te stralen, te knikken en te lachen en vroeg toen de stof weer terug en liep weg. Hmmz mijn Frans is blijkbaar niet zo goed meer, want ik schijn het verkeerd te hebben begrepen dacht ik. Dus ik wilde net weer gaan douchen en stond weer bijna uitgekleed, “Amber, Amber”,. Ik dacht sjips alweer, dus weer snel snel in de kleren en daar stond ze weer stralend knikkend en lachend met exact dezelfde stof maar nu brandnieuw, en vouwde het voor me uit. Het was een bedlaken vanuit Senegal en deze was wel voor mij.  Ik was ontroerd en zeer dankbaar. Zij wipte snel van de veranda en zwaaide toen ze weg liep. Ik liep naar de slaapkamer en werd weer geroepen, nu was haar dochter Rama er met Ataya. Die moet je dan direct opdrinken, want ze blijven wachten op het glaasje. Maar ze weten inmiddels dat ik een “nipper” ben en het niet in één keer achterover giet. Dus ik giet het over en een Atayaglas van mijzelf en zij nemen hun glas weer mee. Nu trok ik de deur stug dicht en ging nu echt een bad nemen. Ik was net klaar en afgedroogd en wilde juist aan mijn “geïmproviseerde wastafel” mijn tanden gaan poetsen. “Amber, amber”.. Zucht snel schone kleren aan geschoten en jawel weer een glaasje ataya. Het is zo enorm lief en echt een traditie hier om ataya te delen met iedereen die het lust. En hier op de compound wordt heel veel ataya gedronken en uitgewisseld. Boy moet lachen, de Senegalezen brouwen “womansataya” zegt hij. Ze doen er verschillende essences in zodat er een smaakje aankomt. De mannen in Gambia drinken het doorgaans puur en dat is dan veel bitterder.(als je een drankje met zoveel suiker tenminste bitter mag noemen). Ik vind die “womansataya”echter wel erg lekker. Deze gooide ik in één keer achterover. Daarna tanden poetsen en haren kammen. Ik was net klaar “Amber, Amber”. De Buuf was er weer, nu met haar zoontje Saimy en een leeg doosje. Het bleek een doosje te zijn voor ontwormtabletten..  Ze vroeg of ik die voor haar had want hij had wormpjes…Volgens mij heeft ieder Gambiaans kind die, maar vooruit. Ja die had ik, al waren ze zo goed als op. Dus ik gaf haar een strip van zes tabletten met gebruiksaanwijzing. Helemaal blij ging ze weer op pad. Ik verschoof een kast in de slaapkamer waar ik de TV op wilde zetten. “Amber, Amber….”Ppfftt ik werd er nu een beetje moe van. Al die tijd hebben ze niet tegen me gepraat en nu ik hun wat spulletjes heb gegeven, lopen ze ineens de deur plat. Niet erg maar t schiet niet op als je van alles wilt doen op deze manier . Dit keer was Rama er weer. Ze keek me stralend aan en vroeg om “un serviette”. En ik kon dus echt niet bedenken wat dat ook al weer was. Ze maakte was bewegingen, dus ik haalde het hele badkamer repertoire erbij van zeep tot shampoo, maar nee dat bedoelde ze niet. Ze wenkte me en liep naar mijn slaapkamer. Keek daar rond en daarna door naar de badkamer. Ze begon te lachen en wees naar mijn badhanddoek. Ah oké ze wilde een handdoek. Hmmzz ze moeten niet al teveel gaan vragen…  anders houd ik geen spullen meer over. Maar ik had juist in augustus vanuit Holland nieuwe handdoeken meegenomen. En de “oudere”waren er ook nog,. Dus ik gaf haar twee van die  badhanddoeken. Ze was helemaal blij en bedankte me wel twintig keer. Ze verdween en sloot hun kamerdeur achter zich. Daarna kon ik aan de slag met verder inrichten en decoreren van mijn huis. Het voelt echt steeds meer als een “thuis”nu waar ik mijn eigen spulletjes neer kan zetten. Zonder bang te zijn dat alles gesloopt wordt of verdwijnt. Dat hoop ik althans met al die kids over de vloer steeds. Als nu het plafond en het gebroken raam in de woonkamer nog eens gefikst worden en de elektra nagekeken is dan ben ik helemaal happy.  Ik zag er zo tegenop om geen stromend water te hebben, maar het is gewoon verbazingwekkend hoe snel je daaraan went. Boy en Jebbah zeiden van de week, we hadden niet gedacht dat je je zo goed zou redden hier. Maar ik draai er mijn hand niet meer voor om. Al zal ik wel blij zijn als ik straks gewoon een kraan open kan draaien en een normale douche kan nemen natuurlijk. Ik baal alleen dat ik zelf geen water kan putten, maar t lukt me echt niet,. Door mijn “Acromynale spieren” heb ik er de kracht gewoonweg niet voor. Maar gelukkig heb ik mensen die me daar graag behulpzaam bij zijn en daar ben ik zeer dankbaar voor . Mijn fiets is al druk in gebruik in Brufut lol, Fax leent hem geregeld. Zelf heb ik nog geen meter gefietst. We hebben geluncht met Benechin van Jebbah en dat was heerlijk. Boy en Ebrima hebben vervolgens vanmiddag de grote vakkenkast in elkaar gezet. Dus die kan ik (morgen) gaan schoonmaken en dan heerlijk al mijn spulletjes weer opbergen, wat een zege zal dat zijn. En zo raakte de “opslag slaapkamer “steeds verder leeg, Alles krijgt een plekje alleen de schooldozen zullen nog een poosje blijven staan tot mijn buurtjes verhuist zijn en we daar twee mooie klaslokaaltjes kunnen maken. Eén voor de kleintjes en één voor de oudere kids en dan kunnen we die dozen ook uitpakken en zal ik eindelijk een “doosvrij” huis hebben. Het is inmiddels kwart over zeven. Boys kids komen net de compound op dus ik ga me even met hen bezig houden.  Even daarna kwam ook Yankeh met een bowl Benechin voor Simango (diner) dit keer rode Benechin. Vanmiddag hadden we witte en beiden met kip  Jammie jammie. Dus Boy, Jebbah, Sheriffo, Modou, Almamy en ondergetekende hebben heerlijk zitten smullen. Daarna zaten de mannen nog even te roken en ataya te drinken op de veranda terwijl de jongens rommelden met speelgoed uit de opslagkamer. Jebbah en ik zaten lekker te kletsen en kleine Amber wandelde tussen alles door. Ik heb mooie stof gevonden om een Afrikaanse jurk voor Sarjo van te maken, dus die liet ik Jebbah zien. Ze baalde dat de lap te klein was, anders had ze er zelf een jurk van gewild lol. Onder het kletsen door spelde ik alvast een overtrek voor de hocker in dezelfde stof als de gordijnen af. Het is nu te donker om te gaan naaien. Dus ook dat schuift door naar morgen (of later als dat beter uitkomt). Om kwart voor tien vertrok het hele spul naar Whitehouse en bleef ik alleen achter. Ik was moe genoeg om naar bed te gaan na de gebroken afgelopen nacht. Maar aangezien de namingceremony op de compound waar Willeke logeert nog in volle gang is (en dat zal tot in de nacht zijn) met zang drums en enorme speakers.. Slaapt heel Brufut Santasu voorlopig nog niet vrees ik. Dus ik ga of nog even een eindje lopen, of een boek lezen zo denk ik. Tot morgen

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!