Amber_in_Gambia.reismee.nl

20 april

Zaterdag 20 april    Vanmorgen was ik rond half acht op dus niet heel vroeg. Ik ben mijn ochtendritueel gaan afwerken inclusief een aardige was en afwas die weggewerkt moest worden. Daarna heb ik me op de opslagkamer gestort en ben daar eerst eens gaan reorganiseren en heb alles netjes op stapels langs twee wanden gezet. Dat was even flink buffelen want sommige dozen waren superzwaar. Het zweet liep in straaltjes van mijn rug. Daarna kwam Yankeh me spontaan een ontbijt brengen, Naninburro en peanutsaus. Dat is een soort pap met klontjes (brrrr) en een waterdunne pindassaus die ze er doorheen roeren. De pindasaus is heerlijk als je er gewoon droge cracottes in doopt.  De naninburro vind ik vreselijk dus die ging de koelkast in voor andere liefhebbers. Ik zat op mijn gemakje te dippen en knabbelen toen Boy en Fabakary kwamen binnen vallen. Na een tijdje bomen werd ik opeens aangespoord om op te gaan schieten. Immers we moesten naar een trouwerij.. Sjips ow ja spontaan was ik dat even vergeten. Omar en Sabina gaan vandaag in de kerk trouwen (zij zijn Christelijk en geen Moslim) Maar ik heb geen idee hoe laat en hoe alles in zijn werk gaat. Had geen Africain dresses gestreken en besloot na mijn bad dan ook tot  een simpele zwarte mouwloze jurk met een legging er onder. Die leggings daar zweer ik hier bij wat ik ook draag er gaat een legging onder. Zo ben je altijd ingedekt tegen inkijk en zweet je ook wat minder snel  door de katoenen beenbedekking.  Toen ik klaar was zei Boy “We gaan naar whitehouse lopen”. Hmmzz dat ga ik volgens mij nooit halen. Met de auto is het een goede 10 tot 15 minuten, en allemaal mulle zandwegen. Dus met mijn manke pootje in deze warmte doe ik daar minstens anderhalf uur over vrees ik. Ik belde Alieu maar die was ver weg. Maar beloofde wel om me daar  vanavond op te pikken. Fabakary zei tegen Boy dat ik dat nooit zou gaan halen met mijn been. Oké dan ging hij naar de “hoofdweg”(lees brede zandstraat maar wel echt de hoofdweg hier) om een taxi te vinden. Al snel was hij terug en zei kom opschieten. Ondertussen was Fabakary weer naar huis gegaan en was Anna komen binnen huppelen , die had op de markt paprika’s en tomaten voor me gekocht en legde die gelijk in de koelkast. Ik gaf haar de bowl van Yankeh mee en sloot de deur af, Ik had alle ramen al gesloten en alle gordijnen dicht getrokken. Ik bedacht me dat dit de eerste keer was sinds ik hier kwam dat ik de compound echt voor langere tijd verlaat. Ik groette Mamjarra en wandelde naar de weg waar de taxi al wachtte. Hij had met Boy een prijs bedongen van 25 dalasis, maar zodra hij mij (toubab) zag verhoogde hij die naar 50 gmd. Helaas hoorde ik dat pas achteraf van Boy toen ik hem al betaald had. Maar ach 50 gmd is rond één euro dus waar praten we over. Maar voor Gambiaanse begrippen weer best veel.  Na een kleine 12 minuten waren we in whitehouse. Daar was niemand iedereen was bij het grote huis, waar de voorbereidingen al druk in gang waren. Ik zag Sabina nog gewoon koken daar en dacht “Huh jij gaat toch trouwen vandaag?” Ze had hele zwarte lippen, dat is  misschien voor de trouwdag ik ben vergeten het te vragen. Want aangezien ik al ruim twee weken niet meer daar geweest was werd ik door iedereen begroet en geroepen,. Ik begroette eerst Jambo (Boys moeder) en Babaay (de weduwnaar van Yassin) met een knuffel en een kus. Naast hen zat Kotoo (de tweede vrouw van Boys vader, waarmee de halve familie al jaren ruzie heeft). Ze heeft nog nooit een woord met mij gesproken in al die tijd dat ik er dagelijks kom. En kijkt me altijd aan alsof ik ter plekke dood kan vallen. Maar ik houd de eer aan mezelf en groet haar altijd beleefd en ook nu zei ik “hI’ tegen haar en knikte. Daarna liep ik naar Efouah (Boys zuster en één van mijn favorieten) en begroette ook haar met een hugg en kus. Sabina kwam naar me toe en kreeg dezelfde begroeting. Ze bekeken even kort de foto’s van mijn huis en waren er trots op. Daarna wilde ik naar de andere kant lopen om de rest van de familie te begroeten. Toen zei Efouah ”Amber respond to the grandmother” Ze doelde daarmee op Kotoo die op de weg buiten de compound stond te schelden en tieren in het Karoninka al wijzend naar mij. Ik begreep haar dus niet echt, maar al snel kwam ik erachter dat ze beledigd was omdat ik “haar niet net als de rest had begroet”. Dus ik hield opnieuw de eer aan mezelf en zei “Oh sorry but I had no meaning with that I was greeting people still and dont hugg them all also. “Ik dacht da ze mijn begroeting en knik misschien gemist had. Daarop barstte weer een scheldkanonnade los, Efouah vertaalde  voor me. Het kwam er op neer dat ik geen “oh sorry” hoefde te zeggen want daar meende ik toch niets van, ik had haar beledigd en voor schut gezet en ik was onbeschoft omdat ik haar niet gegroet had etc etc etc: Dus ik zei nogmaals “Ow sorry: en ze begon direct weer te schelden. Ik zei  “Okay no sorry than please shut your mouth and lets leave it this way”. Ze tetterde nog even door maar ik liet haar en ging de rest van de familie begroeten. Ik kreeg gelijk van iedereen, maar het zat me toch niet helemaal lekker. Dit is niet zo mijn stijl. Samen met Boy en de kids keek ik in de moestuin waar onze paprika’s al aardig opkomen. Daarna had ik een heel gesprek met Ebou over het verplaatsen van het zwembad en controleren van de stroom in het nieuwe huis. Ook Secu en ik hebben een tijd zitten praten. Ondertussen hielp ik Mariama met koken en was iedereen op de compound druk met de voorbereidingen voor het feestmaal van die avond. Met zijn allen hadden we lunch Lakkayen. Dat is rijst met een wat zurige saus, en vis gevuld met rode pepers. We hebben heerlijk zitten eten. Daarna kletsten we en troffen allerlei voorbereidingen en kabbelde de dag rustig door. Er werd van alles gemaakt en ik kreeg een bak Ebbeh met krab voor mijn neus om alvast te proeven. De kids zwierven gelijk allemaal om me heen om ook te proeven lol. En ook Boy wilde wel eventjes proeven. Mijn GSM was leeg en ik had knetters hoofdpijn. Dus Jebbah zei ga even in ons huis plat en laad gelijk je GSM op, ik zei “Oké maar maak me over een uurtje dan wel wakker.”Nou dat deden ze dus niet, ik weet nog wel dat kleine Amber ergens bij me is komen liggen. Maar we sliepen allebei snel en pas na twee en half uur ontwaakte ik weer. Het was inmiddels al bijna donker. Ik was nog net op tijd om het bruidspaar te fotograferen voor ze naar de kerk gingen. Het is raar om dan niet mee te gaan, maar de hele familie is Moslim op deze broer en nog een oudere halfbroer na. En hoe godsdienst tolerant Gambia dan ook mag zijn, de Jatta familie weigert om als Moslim naar de christelijke kerk te gaan, zelfs als hun broer /neef / oom etc gaat trouwen. De dames gingen verder met de voorbereidingen en Boy en ik vingen alle kinderen op in hun huis. De één na de ander viel in slaap op de bank en op het laatst sliep ook Boy met de kleine Amber eveneens slapend op zijn schoot. Rond elf uur waren ze nog niet terug van de kerk. Ik had honger en ik had het vreselijk koud door de straffe wind. Mijn jurkje zonder mouwen was daar niet tegen bestand, Jebbah had dat in de gaten en kwam een bord brengen met gebraden kip en saus om mee te nemen. Ik belde Alieu die slapend op de stoel op mijn belletje zat te wachten. Binnen zeven minuten was hij er. Ik stapte in met tassen en bord met kip. En in no time stapten er nog vijf mensen / kinderen in. Allemaal afkomstig van de compound van Nabas moeder. Boy stapte ook voorin de taxi en we reden weg. Dropten de hele familie op de Manneh compound en reden daarna snel door naar huis. Eenmaal thuis bleek de stroom juist uitgevallen te zijn. Dus in het stikkedonker thuis komen in een vreemd huis. Boy deed een rondje met me en stak hier en daar kaarsjes aan. We dineerden bij kaarslicht en daarna vertrokken Boy en Alieu weer richting hun huizen. Ik naam nog een douche en rolde snel in bed. Maar niet nadat ik mijn Zwolse dekbed tevoorschijn had gehaald. En man man wat rook die wasverzachter lekker. Ik legde het over mijn laken en kroop eronder. Genietend van de heerlijke geur en doordat ik erg vermoeid was. Sliep ik snel, maar ja het  was ook al na één uur .


Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!