Amber_in_Gambia.reismee.nl

Maandag 15 april 2019

Maandag 15 april    Even een samenvatting van het weekend. We hebben heel erg veel gedaan en zijn nu bijna klaar met alle verfwerk binnen. Vandaag hebben Ebrima en Boy de laatste twee slaapkamers geverfd helaas ook veel verf op de vloer zucht. Maar ik mag niet zeuren, ze hebben hard gewerkt. Deze drie mannen Boy Pa en Ebrima krijgen van mij een lintje voor alle hulp de afgelopen week. Ik heb nu een week de sleutel vanmiddag. Ik heb alle gordijnen gewassen (met hulp van Jebbah, Anna en Aïcha Joof) en de meeste hangen nu ook al, aan draadjes weliswaar maar ze hangen. De binnen ramen zijn vrijwel allemaal geverfd. Met de donkeycard zijn er zaterdag al wat  slaapkamermeubels gekomen. Dus de slaapkamer is nu hier en ik kan weer in mijn eigen bed slapen en dat is stukken beter dan het eenpersoonsbed. Ook de keukenkast en de vakkenkast uit de slaapkamer alsmede de rotan kast uit de gang zijn al hier. Alles in de keukenkast is helemaal opnieuw afgewassen (dat heb ik vanmorgen gedaan, iedere vork theelepel pan schaal etc.) Drie uur werk… sja alles met koud water met omo, daarna naspoelen met water en laten drogen of afdrogen. Hij staat tijdelijk in de eetkamer omdat de keuken nog lang niet klaar is. Zondag ben ik met Alieu en de auto naar Brusubi gegaan en hebben we een kastje, de TV de video de DVD speler, een lading spullen uit de slaapkamer, kleding, planten en decoratie, gordijnen en nog meer keukenspullen, de magnetron, de senseo en de airfryer verhuist. Dus langzaam maar zeker wordt het huiselijker. Boy heeft gisteren gelijk alle deco opgehangen en alle apparatuur aangesloten. Verder hebben we enorm hard doorgewerkt met klussen verven en dergelijke. De sloten in de deur zijn gisteren ook vervangen en dat stelt me meer gerust. Ook hebben we ontdekt dat de rijst dief (ik dacht dat het een muis was) in werkelijkheid een fikse rat is. Die komt uit de septictank achter het huis en schoof simpel het provosorisch (hoe spel je dat?) gedichte gat in de deurruit opzij en wandelde vrolijk door het hele huis op zoek naar iets te eten. Het idee alleen al. De zak rijst voor de kippen stond dit weekend op mijn nachtkastje. Daar heeft die rat dus ook gezeten terwijl ik ernaast lag te slapen brrrr. Ze hebben nu water in het rattenhol laten lopen en er een steen voor gelegd, en twee vallen gezet, maar dat gaat niet helpen vrees ik. Ratten zijn slim. Hier willen ze hem wel vangen en opeten, ze vinden dat een delicatesse. Nou ik vind het vooral vieze onhygiënische beesten. Ik zit zo even te denken of ik nog meer moet vertellen… Ja misschien dat onze hen de dag na de verhuizing naar deze nieuwe compound ook weer eieren is gaan leggen. Dat het haankuiken verdwenen is, dood gekidnapt door de adelaar of weggelopen we weten het niet. Nu heb ik dus nog een haan, een volwassen hen twee puberhennen en een babyhen over. En deze hen legt wel eieren maar broed zed niet uit, dus er moeten meer hennen bij komen willen we kuikens krijgen. Ik zit er ook serieus over na te denken om twee geiten (of een zwangere geit) te kopen straks. De melk kan ik verkopen (of leren drinken), het vlees eten en geiten vermenigvuldigen heel snel en zijn goede handelswaar in Gambia, met Tobaski Koriteh naming ceremonies etc. Ik hoop ook echt dat we het één en ander in de tuin kunnen poten voor het regenseizoen en dat ik dan straks groente uit eigen tuin kan gaan halen. Boy heeft al aangeboden dat hij wel gaat tuinieren, want daar heb ik dan weer geen kaas van gegeten. En o ja bijna vergeten te vertellen…. Zaterdag was er trouwens ook het Kankurann festival in Brufut. Kankurann is een mythisch traditionele figuur waar de kinderen (en zelfs veel volwassenen) doodsbang voor zijn. De reden daarvan is dat hij de jongetjes meeneemt uit de dorpen naar de bush en dan met een grote cutlass hun voorhuid afsnijd en ze verteld over het leven als man en alle rechten en plichten (en in Gambia voorrechten) daar aan vast zitten. Kortom het was besnijdenis festival. Dat wordt hier namelijk groots gevierd als je besneden bent. De Kankurann is een verklede figuur maar totaal onherkenbaar. Vervelend merkte ik zaterdag, want één van hen stapte op me af gaf me een hand en begroette me met “Hi Amber how are you”. Ik vroeg hem “You know me” waarop er een nadrukkelijke bevestigende knik volgde. Hmm mijn volgende vraag was “What is your name than” En natuurlijk was het antwoord “Kankurann” Hmm daar schoot ik dus geen moer mee op. En ik weet het nog steeds niet wie het is lol.  Vervolgens zijn we samen op de foto gegaan. Alle kids stonden met ontzag en open mond te kijken dat ik dat “durfde” Nou ik geloof dat deze blog nu wel zo’n beetje een goede samenvatting was van het afgelopen weekend en vandaag. Dus jullie zijn weer bij. Op naar morgen. 


Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!