Amber_in_Gambia.reismee.nl

Woensdag 6 november 2019

Blog van Woensdag 6 november 2019        Ik heb een poosje geslapen, maar ik ben niet gewend aan zo’n rondkruipend luid snurkend bedpartnertje in mijn bed. Dus rond twee uur was ik alweer klaar wakker. Ik lag een beetje naar haar te kijken, zo’n klein warm moppie slapend als een prinsesje maar rond tijgerend door het hele bed.  Ik vind het best gezellig haar hier te hebben. Ik weet dat ze na school weer naar huis zal gaan. But you know. ... I enjoyed every minute of her "moving into my house just like my big brothers ". ????? . Ik ben om vijf uur maar opgestaan en me direct gaan afspoelen. De woning gestoft en geveegd en buiten geharkt nu de zon nog niet zo heet is. Daarna de ontbijtboel klaar gezet en schoolbrood en juice gemaakt. Toen werd Sarjo wakker en die had een ongelukje gehad. Dus haar eerst ff lekker gebadderd zodat ze weer fris was en daarna aangekleed. Gelijk bed afgehaald en in de wastobbe gedaan. Vervolgens kwamen de boys uit bed en ook Omar was nat. Dus nog een bed afgehaald terwijl de jongens een bad namen en ook in de wastobbe. De kids gingen aan het ontbijt en ik had mijn broodje al op dus deed ondertussen de was terwijl we allemaal gezellig kwebbelden. Daarna even buiten de planten water gegeven en vervolgens de tassen en de kids klaar maken en die gingen op weg naar school. Even later kwamen Boy en Ebrima water bijvullen. Ebrima ging daarna met de fiets van Boy weg. Boy en ik hebben een tijd zitten praten en daarna heb ik hem wat spullen meegegeven voor het nieuwe huis. Toen hij weer weg was kon ik ff relaxen, na deze slechte nacht ben ik nu al best moe. Maar conditioneel is het met deze “griep? “ ook niet meer dan logisch denk ik dan maar. We zitten alweer de hele tijd zonder stroom het is echt drama momenteel. Alles is ook leeg en ik kan niks opladen. Alleen mijn GSM doet t nog maar staat op batterij-spaar-stand en heeft nog 1,2 dag maar dan heb ik dus geen internet of niks op het toestel. Maar das beter als onbereikbaar zijn. Maar iedere keer dat men me belt oid gaat er heel snel meer van de rest tijd voor de batterij af dus ik vrees …. Ik pakte nog wat dozen weg en heb labels gemaakt duidelijk leesbaar wat er in die dozen zit. Nog zat dozen te gaan maar t begin is er. Ik maakte een moodbord althans de start heb ik gemaakt. Dat wil ik straks in het leslokaal gebruiken. Is niet echt een moodbord maar iets waarop ik allerlei info kan ophangen zonder de muren te beschadigen zeg maar. Maar kon het niet afmaken omdat de kids weer vroeg uit schol kwamen nog steeds geen water en ik ook study had. Buurman Assan ging onkruid wieden en de drie jongens gingen hem helpen. Zo kon ik de meiden rustig study geven, dat scheelt. En de compound knapt ervan op. We werkten vandaag aan division. Maar ze snapten het allemaal nog niet echt. Na een poosje stroeve vorderingen gooide ik het over een andere boeg. De abacus/telramen gingen van tafel en ik pakte een bus kruidnootjes. Gaf ze er elk toen en liet ze zo hun deelsommen uitrekenen. Nu snapten ze dat " Division net zoiets is als eerlijk samen delen” en dat is al een grote stap vooruit. Uiteindelijk waren alle deelsommen klaar en nagekeken. Allemaal 0 1 of 2 fout, tevreden juf dus. En de dames waren ook tevreden, want ze mochten na afloop hun kruidnootjes opeten. Dus ze gingen zingend naar huis. De compound was intussen schoon en ik maakte mijn saus voor vanavond klaar. Bij gebrek aan kipfilet had ik kippenbout die ik eerst even tien minuten kookte. Dan is het vlees makkelijker te verwijderen van het bot. Dat deed ik vervolgens en daarna droogde ik het met keukenpapier en sneed het in blokjes. Sja zo gaat het ook. Daarna ging het in de marinade en de koelkast in. Ik kreeg nog een paar jongens voor “dressing" (wondzorg). Ze waren nieuw dus durfden hier de compound niet in te komen vanwege Laylaa. Haha onze waakhond die geen vlieg kwaad doet lol. Uiteindelijk kwamen ze dan toch en heb ik hen alle drie geholpen. Geen enorme wonden gelukkig maar wel allemaal meerderen en allemaal ook geïnfecteerd natuurlijk. Eerder komen ze immers niet zucht. Ik gaf ook hen de gebruikelijke adviezen (niet wassen, niet aankomen, alleen aanraken met vooraf gekookt water, verwijder het verband liever niet tot je volgende afspraak etc.). Er wordt dan ijverig ja geknikt maar negen van de tien keer komen ze met “blote wonden” terug.. Ik ga het zien ik gaf hen een retour afspraak voor vrijdagmiddag. Toen ze weg waren heb ik de rijst aan de kook gebracht en die zachtjes laten doorkoken tot ze klaar is. Boy kwam eindelijk de klamboe ophangen (maar hing de oude weer op zucht) en hing ook de voebalvlag op de kamer van de jongens. Daar hangt nu een enorme NL voetbalvlag dus haha maar ze vinden hem prachtig met die leeuw erin. En ze zeggen we hebben toch een “Dutch mum” dus we zijn nu ook een beetje Nederlanders haha. Naba kwam kleine Amber brengen die daar was wezen spelen. Na even knuffelen racete ze weer op haar loopfietsje door het huis hier. Het werd donker dus Boy ging weer snel naar huis met kleine Amber. Wij konden gaan eten maar dat werd dus weer eten bij kaarslicht en in de warmte zonder fan. Dus aten we buiten. De jongens namen hapje en het eerst wat ik hoorde was “Hmmmmm” van Omar en Ebrima. Almamy was minder enthousiast. We aten kip tandoori met gekruide rijst. De twee kleintjes vonden het heerlijk, Almamy vond de rijst heerlijk. En ik was tevreden dat het zo in de smaak viel en zat ondertussen zelf ook te genieten. Even iets heel anders als wat we hier dagelijks eten, Daar kan ik soms echt van genieten. Daarna de afwas terwijl ik Ebrima naar huis stuurde. We waren net klaar met de afwas en hadden besproken dat we morgen ochtend huiswerk gaan den. Toen spring de stroom terug aan. Wij helemaal happy. Maar na tien minuten was t weer gedaan. Intussen waren de boys in elk geval gedoucht. Mijn GSM en router waren nog steeds leeg. In tien minuten lade lukt echt niet. De jongens wilden naar bed en dat was oké natuurlijk. Ik ben bij kaarslicht de was gaan doen in de badkamer en heb die opgehangen aan het rek. Ook heb ik het witte tafelkleed met wonjoijs vlekken en tandoorisaus vlekken in de week gezet voor vannacht. Daarna nam ik zelf ook een bad en ben toen in bed gerold. Doodmoe maar tevreden over mijn dagje.  

Dinsdag 5 november 2019

Dinsdag  5 november 2019     Vanmorgen het gebruikelijk opstart ritueel schoon maken kids naar school helpen de was doen en ophangen etc. Daarna een bakkie gedaan op mijn gemak. Buiten geharkt en onkruid gewied nu de regentijd over is kunnen we dat allemaal eindelijk goed verwijderen.  En toen heb ik me in het hol van de leeuw gewaagd. Eerst gordijntjes gemaakt en daarna de ramen gezeemd en de vloer geveegd en de kast schoongemaakt. Gordijntjes opgehangen. En daarna begonnen met de dozen van de daycare in Holland uit te pakken. En te rangschikken in de kast. Wat ene klus is dat. Gelijk uitzoeken welke dingen ik wil houden welke naar een schooltje kunnen en wat er evt voor leuks bij zit voor de kids van Boy en Jbah. En het is warm zo warm zucht… Rond twaalf uur vond ik het welletjes en heb ik de badkamer binnenste-buiten gekeerd. (schoongemaakt). Daarna heb ik op mijn gemakje een bad genomen en ben ff een half uurtje op bed gaan liggen. Maar zelfs daarvoor is het nu te warm zonder fan. Een broodje gemaakt en een poosje lekker in de schaduw op de veranda gezeten. De was afgehaald weg gevouwen en in de kast gelegd. Vandaag om twee uur stapte Sarjo (<5) bij me binnen “Amber how are you? I miss to see you now you are sick. So I have decided that I also move in and come to live with you, just like Almany and Omar."  Ze kroop bij me op schoot en na een 15 minuten durende knuffel informeerde ik nog even voor alle zekerheid:  " So Sarjo you also want to come and stay here?" " Yes Amber tonight I also come and live in your house "? Dus ik smste haar ouders dat ze hier was en daarna hebben we samen haar schooluniform gewassen voor morgen.  Zij mocht vandaag kiezen wat ze vanavond liefst wilde eten.  Ze koos voor frietjes en gekruide in olie gebakken uien. Dus we gingen naar de shop voor aardappelen en uien en daarna sneed ik alles vast en kruidde het en zette het in de oliemarinade in de koelkast voor vanavond.  Almamy en Omar waren weer vroeg thuis en gingen om de lunch. Ik deed mijn studyklasje maar maakte het vandaag niet lang. Het is te warm en doordat we gaan stroom hebben  is er geen echt koud water, geen fan en voelt iedereen zich een beetje …….  De kids spelen nu liever buiten dan binnen nog eens extra studeren en dat snap ik best. We speelden een spel en maakten er zo toch nog wat leermomenten van. Daarna stuurde uk hen naar huis met huiswerk. Ja dat dan weer wel zo komen ze toch aan hun lesschema hoop ik. Het werd later en later en nog steeds geen stroom. Dus liet ik de kids buiten een bad nemen daar is tenminste nog wat licht binnen wordt het al te donker. Dat was natuurlijk weer een soort feestje maar ik sleurde ze alle vier nog redelijk rap door de wastobbe heen. Daarna heb ik ook maar gelijk de was gedaan van de handdoeken en kleding die ze aanhadden. Daarna ging Ebrima naar huis en ruimden we buiten de spullen op en gingen toen toch maar naar binnen. We bakten de frietjes en uien en hebben met zijn viertjes zitten smullen. Daarna hadden we allemaal nog een zakje wonjo ijs. Romantisch koken en eten bij kaarslicht whaha maar leuk is anders na al die stroomloze uren. Net de afwas gedaan en toen heb ik de kids in bed gestopt. Ik nam eveneens bij kaarslicht een bad en ben daarna ook maar in bed gerold. Liet Sarjo nog even plassen en daarna zijn we gaan slapen. Ik lag dus al bijtijds in bed (kinderbedtijd haha). Vandaag om twee uur stapte Sarjo (<5) bij me binnen “Amber how are you? I miss to see you now you are sick. So I have decided that I also move in and come to live with you, just like Almany and Omar."  Ze kroop bij me op schoot en na een 15 minuten durende knuffel informeerde ik nog even voor alle zekerheid:  " So Sarjo you also want to come and stay here?" " Yes Amber tonight I also come and live in your house "? Dus ik smste haar ouders dat ze hier was en daarna hebben we samen haar schooluniform gewassen voor morgen.  Zij mocht vandaag kiezen wat ze vanavond liefst wilde eten.  Ze koos voor frietjes en gekruide in olie gebakken uien. Dus we gingen naar de shop voor aardappelen en uien en daarna sneed ik alles vast en kruidde het en zette het in de oliemarinade in de koelkast voor vanavond.  Almamy en Omar waren weer vroeg thuis en gingen om de lunch. Ik deed mijn studyklasje maar maakte het vandaag niet lang. Het is te warm en doordat we gaan stroom hebben  is er geen echt koud water, geen fan en voelt iedereen zich een beetje …….  De kids spelen nu liever buiten dan binnen nog eens extra studeren en dat snap ik best. We speelden een spel en maakten er zo toch nog wat leermomenten van. Daarna stuurde uk hen naar huis met huiswerk. Ja dat dan weer wel zo komen ze toch aan hun lesschema hoop ik. Het werd later en later en nog steeds geen stroom. Dus liet ik de kids buiten een bad nemen daar is tenminste nog wat licht binnen wordt het al te donker. Dat was natuurlijk weer een soort feestje maar ik sleurde ze alle vier nog redelijk rap door de wastobbe heen. Daarna heb ik ook maar gelijk de was gedaan van de handdoeken en kleding die ze aanhadden. Daarna ging Ebrima naar huis en ruimden we buiten de spullen op en gingen toen toch maar naar binnen. We bakten de frietjes en uien en hebben met zijn viertjes zitten smullen. Daarna hadden we allemaal nog een zakje wonjo ijs. Romantisch koken en eten bij kaarslicht whaha maar leuk is anders na al die stroomloze uren. Net de afwas gedaan en toen heb ik de kids in bed gestopt. Ik nam eveneens bij kaarslicht een bad en ben daarna ook maar in bed gerold. Liet Sarjo nog e ven plassen en daarna zijn we gaan slapen. Ik lag dus al bijtijds in bed (kinderbedtijd haha).

Maandag 4 november 2019

Maandag 4 november 2019    Om 530 uur opgestaan, na een nacht woelen en steeds weer hoesten. Ik ben direct gaan douchen want ik was drijfnat van t zweet. Daarna vegen stoffen en dweilen. Daarna de was gaan doen en die buiten opgehangen. Toen was het tijd om de ontbijtboel klaar te zetten en de boys te wekken. Op maandag hebben we altijd een beetje opstart problemen, maar ach daar hebben we allemaal wel eens last van. Omar kwam met een dode muis uit de badkamer, hmm dat was een recent overlijden, want die had ik daar vanmorgen niet gezien. Ik had de klamboe afgehaald om te wassen en repareren en dan gaat die naar de slaapkamer van de jongens. Ze hebben nu een hele krappe die ze dus steeds lostrekken van het plafond. Deze is een stuk ruimer maar moet wel ff door een sopje. Nou dat wassen van zo’n enorm ding in een emmer is nog een hele kunst maar hij hing aan de lijn. De boys waren al naar school vertrokken en Boy kwam water bijvullen en verf ophalen. Toen hij weg was toog ik weer aan de klamboo want met dit weer was die in no time droog en kon ik daarmee verder. Man man wat een (kleine) gaatjes zaten daarin, ja geen wonder dat er muskieten onder kwamen. Ook enkele hele grote in de hoeken.) Maar uiteindelijk was hij klaar en vouwde ik hem en legde hem op de kamer van de boys. Ik dacht laat ik eens een bad nemen en was net onderweg naar de badkamer toen ik iemand hoorde roepen ”Kong kong” ik reageerde niet. Dus nog twee keer “Kong kong”. Oké dit kon ik niet negeren, ik trok snel een jurkje aan en wandelde terug. “Salaam maleikum sister” ”Maleikum salaam brother, what can I do for you?” “Somebody send me here to pick a cupboard and some boxes”. Ik moest ff snel denken en realiseerde me dat dat Boy moest zijn. We hadden daar vanmorgen over gesproken dat we dat van de week zouden doen. Maar oké blijkbaar nu dus al. “Was the guy you spoke with, walking with a wheelbarrow?” “Yes sister”. Dus ik legde hem uit dat de kast nog even leeg moest, hij hielp wel ff. Ik had hem gelukkig al bijna leeg dus een kwartiertje later was die ingesnoerd op de donkeycard. Hij paste niet exact onder de veranda boog door, maar met een beetje wrikken (Gambianen zijn niet zo moeilijk) was het toch gelukt. Alleen mag Boy wel ff de schroeven opnieuw aandraaien. Ik gaf ook nog 2 dozen mee die van hen waren en daar ging de ezel met zijn vracht. Wat wel lachen was, de ezel (male) had sjans. De donkerdriver Salieu stond tegen me te klagen dat hij al de hele morgen achtervolgt werd door vier “dames” ezels die het blijkbaar op zijn ezel hadden voorzien. Dus de jongen die met hem samen was joeg ze steeds overal weg maar ze achtervolgden hem toch. Ik zei “nou dan heeft hij sjans” Lachend ging hij weer weg nadat ze eerst de dames hadden weg gejaagd. Ik nam snel een bad en was net klaar met haar uitborstelen toen hij alweer terug kwam. Boy had hem de dozen die er nog van mij stonden weer mee terug gegeven en die kwam hij nu brengen. Ik moest hard lachen toen ik zag dat twee van de vrouwelijke ezels nu achter de card gebonden waren. Ik vroeg hem heb je ze uitgeselecteerd? Nee die waren hem helemaal tot aan Boys huis gevolgd. En ze kwamen uit Ghanatown dus die zullen misschien de weg terug niet vinden dus hij had ze maar vastgebonden en zou ze in Ghanatown weer los laten. Sja zo simpel is het soms. Ik maakte na zijn vertrek een saus voor de spaghetti voor vanavond. Daarna wilde ik achter de laptop op netflix, maar die schakelde na een kwartiertje uit… lege batterij. Dus ik nam een boek en settelde me op de veranda. Precies op tijd om buurman Koffy thuis te zien komen. Gevolgd door twee knapen met een enorme dikke rat. Koffy betaalde hen en de jongens vertrokken weer. Laylaa was enorm nieuwsgierig dus ging dat eens nader bekijken. Koffy liet de rat lopen (hield de staart vast natuurlijk). En Laylaa deinsde achteruit, ze vond het maar niks. De rat werd vakkundig ontvelt en onthoofd. Daarna gewassen en de rest deden ze uit zicht. Maar ik kon een poosje later ruiken dat hij werd bereid. Sja hier is dat een delicatesse. Ik pakte twee dozen uit en trapte toen ergens in terwijl ik de was afhaalde. Bij nader inzien bleek dat glas te zijn. Dus ik verwijderde dat en maakte het wondje schoon. Hopelijk gaat t niet ontsteken onder mijn voet. Ik at een broodje en vouwde de was en was net klaar toen kwamen Manima en Tamarr voor study. Tijdens de study kwamen ook de jongens al thuis uit school. Ik zei wat zijn jullie vroeg, ja er is geen water op school dus de extra study is afgelast. oen de dames hun werk af hadden keken we het samen na en daarna stuurde ik hen naar huis. De lunch werd gebracht en we aten met elkaar lunch. Daarna gingen de jongens spelen en hing ik waste gelijk even de uniformen weg en hing ze aan de lijn.  Toen kwam Naba met Ese op visite en hebben we gezellig ene tijdje samen zitten bomen. Die kleine gaat steeds beter praten en ik blijf Nederlands en Engels tegen haar praten. Haar vader spreekt Wolof tegen haar en haar moeder Karoninka en Engels. Ze wordt dus meertalig opgevoed. Ik moet altijd zo lachen ze poseert echt voor foto’s, vraagt mij steevast om “Ice” terwijl ze naar de vriezer wijst. En wilt met Laylaa spelen, maar is er ook doodsbang voor. De jongens gingen ondertussen de kruiwagen ophalen in Whitehouse die daar nog stond. Boy gaf ze gelijk Esme’s matrasje mee en nog twee dozen. Toen zij terug kwamen wilde Naba net vertrekken. Dus de jongens hielpen haar even, door het camping bedje en matrasje en nog wat speelgoed van hen  te dragen voor haar. Opgeruimd staat netjes en zij kan het weer goed gebruiken. Ik kookte spaghetti en we aten met smaak na afloop aten we een zakje ijs. Ineens was er eer licht dat is wel fijn. Snel huiswerk gemaakt en daarna allemaal een bad genomen en naar bed gegaan. Inclusief ikke want ik was best moe.

1 tot en met 3 november 2019

 1 t/m 3 november 2019        Eerst maar even een medische update : De discussie wat ik nu precies heb is nog steeds gaande. Na drie verschillende dokters te hebben gezien weten ze het nog steeds niet. Ik ga hiermee dus ook niet meer naar een dokter nu. Malaria wordt nog steeds door alle drie aangehouden al blijven de testen negatief. Dus ik heb braaf de medicatie daarvoor drie dagen lang geslikt. Maar ook de opties: common cold, fresh cold, flu en keelontsteking passeren de revue. Ze hebben dus drie testen gedaan, die allemaal negatief waren. Sja en dan moeten ze zelf een diagnose gaan stellen… zonder een test als leidraad. Inmiddels is me wel gebleken dat de dokters in Gambia vaker “gissen” dan een echte diagnose kunnen stellen. Persoonlijk denk ik dat het gewoon een fikse griep met verkoudheid en keelontsteking is. Naast de drie negatieve testen die natuurlijk betaald moesten worden, heb ik ook nog eens ongeveer 2100 dalasis uitgegeven aan verschillende medicatie die uiteindelijk niet hielp. Sindsdien ben ik dus op zelfmedicatie uit eigen huisapotheek overgestapt (antigrippine, hoestdrank, daro capsules en paracetamol) en jawel ik begin weer een beetje mens te worden. Al hoest ik nog fiks(lees blaf als een hond), klinkt mijn stem alsof ik een 80-jarige opa ben en  ben ik snel moe. Maar vooral de koorts zit me dwars, niet dat ik me zorgen maak want het is niet eens hoog. Na de eerste twee dagen flinke pieken tot 40.2 te hebben gehad is het nu al drie dagen zo rond de 38.2 tot 38.7. Maar omdat het weer zo warm is blijf ik echt doorlopend overmatig zweten. Zelf op de momenten dat ik amper iets doe. Ik kan wel zes keer per dag een bad nemen en me omkleden en nog voel ik me vies. Maar goed stapje voor stapje klim ik er weer bovenop dus. Wat is er verder te melden… Ik heb besloten dat ik na een jaar lang vrijwel iedere dag blogs te schrijven, dat niet meer doe. Ik zal gewoon nu en dan bloggen, soms allicht ook dagelijks, maar alleen als ik zin heb. Ik heb ook niet altijd iets bijzonders te melden namelijk. En zo super interessant is het dagelijks leven dat ik hier leid ook weer niet. Maar … na zeven maanden is dan toch eindelijk weer iets aan mijn huis gedaan. Het gat in mijn woonkamerplafond en in het plafond van het leslokaaltje (dat ik nu tijdelijk wil gaan gebruiken) zijn gedicht. Het was bij elkaar wel een uurtje werk, dus je vraagt je af waarom dat zo lang moest duren.  Ook is er sprake van dat de badkamer geplasterd gaat worden binnenkort. Ik wacht geduldig af, maar dat zal wel echt fijn zijn. Dan heb ik eindelijk normale gladde muren zonder gaten etc en kan ik ze in elk geval verven zodat het er een beetje uitziet. Nu schaam ik me ervoor als iemand de badkamer wilt gebruiken hier. Maar een belofte is nog geen daad dus ik wacht rustig af. Tenslotte kwamen we erachter nat Nawec ons vreselijk naait. Ik wacht nu al bijna acht maanden op mijn wateraansluiting en al die tijd vertellen ze ons dat ze niemand aansluiten omdat er geen meters zijn en interne logistieke problemen waren. Maar twee compounds verder vroegen ze water aan, gaven de Nawec 100 euro extra, en hadden in drie dagen tijd hun wateraansluiting. En ook in Brikama ken ik twee gezinnen die binnen drie weken hun wateraansluiting geregeld hadden afgelopen maand.  Ik baal daar echt vreselijk van, maar ik heb die 100 euro niet om ze om te kopen… dus blijf maar gewoon door tobben en afwachten. Maar leuk is anders.  Verder zijn Boy en Mariama naar hun nieuwe huis over verhuist. Zij hebben nu een normaal doorspoel toilet en een douche dus ik kan daar als ik wil mijn haren gaan wassen dat scheelt al. Maar is ook niet direct naast de deur dus geen dagelijkse douche oplossing lol. Verder heb ik besloten dat mijn huis wel erg vol stond met kasten. Dus ik heb er hen een paar gegeven. Zij hadden immers niets. Boy doet en regelt altijd heel veel voor mij, Mariama zorgt ervoor dat we iedere dag een bowl met warm eten krijgen, dus voort wat hoort wat toch? Ik heb samen met Almamy en Omar alle dozen uit de voorraadkamer uitgezocht en overgepakt. Want jawel we hadden drie muizennesten daarin. Dus een hoop krieoelende babymuisjes doodgemaakt en drie grotere mamamuizen. Ergens best zielig…. Maar als die baby’s opgroeien hebben we een ware muizenplaag in huis en dat wil ik dus echt niet. Dat uitzoeken deed me ook besluiten om weer eens wat dingen weg te geven, uit te delen etc. Dus een soort van grote opruiming houden. En wat ook wel fijn is ik weet nu weer exact wat in welke doos zit. Kasten weggeven betekend echter ook weer nieuwe dozen inpakken, want in die kasten stonden natuurlijk spullen. Ach ja zo blijf ik in de dozen zitten.  De woonkamer is nu dus wel wat leger en dat bevalt me eigenlijk prima. Als ik de fut weer heb om verder te verven (het lukt me nu echt ff niet om boven mijn hoofd te werken) zal ik de keuken af verven en ook het (nieuwe stuk) plafond in de woonkamer witten. Maar nu laat ik het nog maar even zo.Voor dat witten  moet ik ook weer een blik verf kopen en financieel is het nu even en drama. Door al die medische kosten die ik heb gemaakt, heb ik nu heel weinig deze maand. Maar we redden ons nog aardig dus we klagen niet. Inmiddels beginnen mijn tomaatjes die ik vorige week heb ingezaaid te groeien, één van de bananenbomen (die acht maanden geleden van Brusubi naar hier verhuisden, en een maand geleden weer naar de tuin bij Boys huis), geeft banaantjes, de cassave groeit me boven het hoofd (maar dat laat ik aan Boy over) en Almamy heeft besloten om mais te planten en die begint nu ook op te komen. Overigens niet echt  handig NA het regenseizoen ipv ervoor, dus moet hij nu dagelijks wateren. Boy is begonnen al het hoog opgeschoten onkruid weg te halen, zodat hij daar straks weer nieuwe paprika’s kan zaaien. De aardbeien doen het redelijk en ook de citroenboompjes worden steeds groter. We hebben ook twee ananassen gepoot maar die staan net als de aardbeien en de bananen nu in Boy zijn tuin dus ik weet niet exact hoe die erbij staan. Want door mijn ziek zijn ben ik al een week aan huis gekluisterd. En heb ik dus ook de afspraak met Franco moeten afzeggen en doorsluizen naar later. Mijn vriendinnetje Wendy is weer terug uit Nederland en gisteren is een bevriend stel aangekomen, die volgende week gaan trouwen hier in Gambia. Dat was wel zo’n beetje het nieuws van de afgelopen week zeg maar. Tot de volgende blog.  

Dinsdag 29 oktober 2019

Dinsdag 29 oktober 2019              Een beetje rare dag want vandaag is Henny jarig. Ik heb hem natuurlijk al bijtijds gefeliciteerd en ook iets leuks op zijn facebook geplaatst en er is een leuke zelfontworpen kaart onderweg naar hem die als t goed is vandaag wordt bezorgd. Maar toch is het raar dat ik hier zit en hij daar. Je bent dat anders gewend. Ik had dat ook wel een beetje toen ik zelf jarig was, maar nu heb ik er gek genoeg meer last van. Maar goed hopelijk heeft hij een leuke dag daar in Holland. Ik kijk net in de spiegel en zie dat mijn uitgroei in mijn haar nu drastische vormen aan begint te nemen lol. Maar het is goed zo. Ik doe nu en dan een paar streepjes blonderen en dat moet de overgang dan maar maskeren lol. Ik was al bijtijds op vanmorgen. Klein wasje gedaan en de hele boel geveegd en buiten geharkt terwijl de boys nog lekker lagen te slapen. De juice voor school klaar gemaakt en de melk klaar gezet en toen wilde ik brood gaan maken. Maar er was geen boter. We zijn gisteren bij zeven verschilleden shops geweest maar overal was de butterice uitverkocht. Sja anderen gaan natuurlijk net als wij ook shoppen bij andere shopjes en nu was er dus nergens meer boter. Maar het vaste broodbeleg van de jongens is Omar alleen boter en Almamy hagelslag met boter. Maar gistermorgen was de laatste hagelslag op en nu dus ook de boter. Dus we moesten ff overleggen. Dus ik heb de jongens wat vroeger dan normaal wakker gemaakt. Ze gingen allebei voor chocopasta op brood. We aten met elkaar en toen stapte Boy binnen. Die kwam Omar even een preek geven. Omar is enorm slordig op zijn spullen. Ze gaan nu zeg maar 8 weken naar school en zijn boeken en schriften liggen totaal uit elkaar. Hij “eet” potloden omdat hij de hele dag liefst zit te slijpen. Tekent heel graag in al zijn schriften en scheurt dan de blaadjes eruit (maar vergeet dat aan de achterkant ook een blaadje eruit gaat dan). Gevolg van alle 11 schriften die hij had zin er nog 3 waar enigszins in gewerkt kan worden de rest is of zo goed als leeg ivm uitgescheurde blaadjes of ligt helemaal uit elkaar. Ik heb zijn tekst boeken al drie keer bladzijde voor bladzijde gerepareerd en de kaften van de boeken verstevigd met dubbel karton. Maar ze liggen nu weer uit elkaar. Ik had hem een extra schriftje gegeven om in te tekenen maar ook daar scheurt hij alles uit. Gevolg is dat ik gisteren een klacht kreeg van de juf. Ze vroeg waarom we hem geen goede spullen gaven in plaats van versleten boeken en schriften. De toon waarop zoiets dan gevraagd wordt doet mijn bloed al koken. Maar ik beheerste me en vertelde dat hij allemaal nieuwe schoolboeken had. Dat ik de tekst boeken direct al met karton verstevigd had, en ze allemaal netjes had gekaft. Dat hij een nieuwe rugzak had met een nieuwe pennenetui en 11 nieuwe schriften had. In de etui zaten 10 nieuwe potloden, een lineaal, twee gummetjes, een set kleurpotloden en een puntenslijper. Daarmee is hij 8 weken geleden dit leerjaar gestart. En ja ik zie ook wel dat hij er een puinhoop van maakt. Dus ik spreek hem daar steeds op aan, repareer waar ik maar kan. Thuis is hij gek genoeg op de spullen voor study wel heel erg netjes. Juf vertelde vervolgens dat ze Omar altijd punten ziet slijpen tekenen en blaadjes uit zijn schriften scheuren in de klas. Dus ik vroeg haar waarom ze daar dan niets van had gezegd tegen Omar. Haar reactie was dat ‘t niet haar kind was en dus ook niet haar verantwoordelijkheid. En dat het de taak van de ouders is om de kinderen te corrigeren. Natuurlijk heeft ze daar een punt. Maar op mijn lippen lag toen de vraag waarom de kinderen dan zo vaak worden geslagen op school om het minste of geringste. Maar wijselijk heb ik die ook maar ingeslikt. Dus ik heb t tegen Boy verteld en die kwam nu ff Omar de les lezen. Dat was een heftig ontbijt dus vandaag. Toen Boy weer naar zijn werk was repareerde ik weer het “restantje” schriften en de tekstboeken hier en daar. Ik stuurde Omar naar de shop om 4 nieuwe schriften te kopen. Maar gaf hem die niet mee. Hij moet eerst volmaken wat hij nu heeft en dan mag hij starten in de nieuwe lading. En hij moet vanaf nu iedere dag zijn schriften door mij of Boy laten controleren. En als er weer in getekend is of iets is uitgescheurd moet ik het tegen Boy zeggen en dan neemt hij hem onderhanden. Niet mijn methode dus, maar ik ben boos geworden , ben verdrietig geworden . heb gerepareerd, heb gepraat, heb uitgelegd. Maar dat werkt allemaal niet. Dus sja.. ik geef t nu maar over aan zijn vader. De jongens stonden op het punt van vertrek naar school toen Ousman J en Tamar binnen stapte met nog 4 meisjes. Ousman kwam laten zien dat hij al druk aan het werk was met zijn huiswerk en Tamar kwam de huiswerkschriften van Manima en haarzelf ophalen. Wel leuk om te zien dat ze zo enthousiast zijn. Jammer alleen dat ze niet altijd snappen dat ik soms ook andere prioriteiten heb en niet 24/7 study begeleiding kan geven. Dit onverwachte bezoek had een gevolg, na mijn uitleg aan hen keek ik op de klok en was het “ineens” 6 minuten voor half negen. Dus ik spoorde de kids aan om snel naar school te gaan rennen. Te laat komen betekend pleindienst en een aantekening op je rapport. Dus ze liepen de benen uit hun lijf. Ik kon nadat ze weg waren de hele keuken en huiskamer weer vegen. Zodra je hier kids over de vloer hebt ligt er overal weer zand. Daar wordt je soms wel eens simpel van haha. Nu is het negen uur en alles is gedaan. Ik heb een poosje gewerkt aan het plannetje dat Franco en ik hebben en alles van mijn kant nu goed op papier gezet. Deze week samen ff kortsluiten. Verder heb ik vanmorgen rustig aan gedaan. Nu net even lekker een fris bad genomen en de was gevouwen. Het is alweer half één de dag glijd rustig voorbij zo. Ik vind het jammer dat Ousman B is gestopt met study ivm tijdsgebrek, maar het scheelt mij wel een hoop tijd die ik nu weer “over” heb voor andere dingen nu ik niet meer hoef voor te bereiden voor hem iedere dag. Zojuist ook eventjes mijn eigen wondjes op mijn handen verzorgd. Nu ff de was opruimen en straks eind van de middag weer study met Landing, Ousman J en Sheriffo. Ow ik wilde echt dat Nawec opschoot met dat water aansluiten. Ik had nu zo heerlijk een poosje kunnen zwemmen. Maar helaas ik kan alleen stof (of zand) happen nu haha. Ik heb trek dus ik ga zo ff benechin rijst met champignon saus eten. Weer eens even iets anders. Moet kunnen ? Nou het werd dus brood met kaas. Ik liep naar de koelkast en zag de kaas ik denk sja das ook wel lekker, zelfs zonder boter ?. Ik heb de afgelopen week vaak gekeken naar de bouw van het huis tegenover me. Ze hebben de dakspanten geplaatst en dat is een film op zich waard als je ziet hoe ze dat doen. Nu is de film niet zo interessant meer vanaf morgen. Want nu gaan de dakplaten erop. En is het vrije uitzicht dus weg. Maar ik heb nog het huis dat ik kan zien vanuit de slaapkamer en achter mijn huis zijn ze ook nog steeds aan het bouwen. Dit klinkt alsof ik in een bouwput leef. Maar met het Gambiaanse tempo kan een huis bouwen zomaar een jaar (of 5 -6) duren. Als er weer geld is gaan ze weer een stukje en dan ligt het zo weer maandenlang stil. Dus is echt niet dagelijkse herrie. Maar als ik wil gluren kan ik dat nog steeds haha. Dat klinkt vreselijk, want zo ben ik dus echt niet. Alleen als ik zit te werken aan de keukentafel kijk ik echt recht op dat huis waarover ik tikte vandaar dat ik het zag afgelopen week. Nu kijk ik straks dus tegen een groen golfplaten dak aan ? Heb van alle drie de in aanbouw zijnde huizen ff een “uitzicht vanuit mijn ramen” foto gemaakt. De kids kwamen voor study en we hebben fijn gewerkt. We aten lunch en deden daarna ook nog huiswerk voor school met “mijn” boys. Ik schreef ondertussen weer nieuw werk en daarna sorteerde ik de laatste foto’s uit. Veranderde mijn omslag foto op facebook en chatte een poosje met Wendy en Henny. Hij had dus niet mijn post gekregen vandaag en daar baal ik best een beetje van. Hopelijk komt het alsnog morgen aan. Nu zitten we gezellig te keuvelen met zijn drietjes. De jongens hebben al avondeten op en een bad genomen en gaan strakjes naar bed. Dan neem ik ook een bad en volg hen denk ik ook naar mijn bedje. Vandaag zowaar geen stroomuitval gehad. Dus dat is beter als gisteren. Verder weinig nieuws te melden dus ik brei nu alvast een eind aan deze blog. Tot volgende keer.

Maandag 28 oktober 2019

Maandag 28 oktober 2019               Vannacht heb ik heerlijk geslapen al voelde ik wel mijn rug prikken. Dus iets teveel verbrand en sja je eigen rug insmeren met after sun valt echt niet mee. Zeker niet met mijn spierbeperkingen. OM kwart over vijf werd ik wakker maar ben nog tot half zeven blijven liggen. Daarna opgestaan en de boel open gaan gooien. Vervolgens heb ik eerst mijn eigen wondjes (zes nu aan mijn beide handen zucht) ontsmet en schoongemaakt en bepleisterd. Daarna heb ik de ontbijtboel klaar gezet en de jongens gewekt. De veranda geveegd en de roundpans voor de was klaar gezet en gevuld. Brood gemaakt voor de boys en mezelf en toen mijn  brood op was direct maar aan de was. Toen Omar zijn brood op had ging hij naar Ismaila, want de boter was op, er was geen brood meer en we hadden vergeten water te ontdooien, dus kon geen juice voor school maken. Het wasgoed was gedaan en klaar voor de lijn voor de kids  naar school gingen. Helaas was er geen water en boter meer in de shop. Dus water uit de gallon gepakt en zo juice gemaakt. De jongens vertrokken naar school. Ik deed de afwas en hing de was op. Daarna heb ik buiten geharkt en nogmaals de veranda geveegd. Toen binnen alles nat afgenomen en ook overal geveegd. Om negen uur was ik klaar met alles. Ik nam een bad en waste mijn haar want dat was na de zee wel nodig. Daarna de kleding die ik aanhad gewassen en opgehangen. Zo tandjes gepoetst en weer helemaal fris met schone kleren. Boy is hier nu aan het werk in het huis dat ze aan het bouwen zijn, waar ik zo op uitkijk uit mijn slaapkamer. Lekker in de buurt dus. Voor ze starten daar met werken kwam hij nog even aanwippen. Hij kwam de vernis brengen die ik voor de koelkast nodig heb, maar heb ik zin om nu te verven.. hmm ik ga t eens bekijken… Eerst maar eens wat verstelgoed gedaan, daarna foto’s op de laptop gezet en de blog van gisteren en eergisteren gaan tikken. Om half elf trakteerde ik mezelf op een zakje baobab ijs. Tegen elf uur belde Franco en we spraken nog wat dingen door. Ik geniet van de rust zalig en ik heb helemaal geen maandag gevoel. Dit is een goede start van de week tot zover. Wel weer flink warm, in huis in de schaduw voor de ventilator is het 32 graden. Dus ik kan straks de was wel gaan afhalen die is nu wel droog want buiten is het natuurlijk veel warmer. Toch ga ik niet verven vandaag ik neem een dagje voor mezelf. Ga geen extra werkjes doen vandaag. Het is nu twaalf uur en straks komen de kids weer voor study en uit school etc . Dus Amber doet ff niks wat niet direct nodig is vandaag. Ik heb inderdaad de was afgehaald en gevouwen en daarna een poosje een boek zitten lezen. Toen wat study voorbereidingen gedaan voor vanmiddag en ik was daar net mee klaar toen de dames voor study kwamen. Dus we konden direct door. Even een paar uur fijn door kunnen werken en zo veel kunnen behandelen. Vandaag stond verbal reasoning op het programma. Ook Ousman J kwam en Sheriffo maar die heb ik beiden weer naar huis gestuurd. Wel lieten ze hun schriften achter. Dus die heb ik ook nagekeken en kwam al snel tot de conclusie dat ze samen hadden gewerkt of de één had bij de ander afgekeken. Want er zaten echt een paar domme fouten in, maar “toevallig” hadden ze die allebei exact hetzelfde. Dus dat heb ik ook in hun schriften geschreven dat als ze dan willen afkijken, ze dat niet zo moeten doen ?. Ook gelijk nieuw werk in hun schriften geschreven. Dus als ze morgen komen dan kunnen ze weer ff vooruit. De dames hadden hun werk netjes op tijd af. Want de lunch werd gebracht door Dembo en Ebrima. En even later kwamen Almamy en Omar ook uit school. Die haalden even flessen water voor me en wilde toen een spelletje gaan doen. Maar omdat ik study had, vroeg ik hen naar huis te gaan. Anders verstoren ze de boel maar. Toen de meiden ook weg waren hebben we eerst geluncht. Daarna gingen de boys naar buiten, ik riep ze terug en liet ze eerst hun huiswerk maken. Daarna waste ik de schooluniformen uit. En ben toen werk in de schriften van de meiden gaan schrijven zodat ook zij een poosje vooruit kunnen. Almamy en Omar waren “bloemen” aan het planten in de tuin. Waarschijnlijk gaat alles toch dood maar vooruit dan maar. Boy kwam met de kruiwagen drie volle gallons met drinkwater brengen. Dus nu zijn de roundpans en de gallons weer vol. Daarna ging hij weer weg. Begin van de avond belde hij of Almamy hem tegemoet kon lopen met de kruiwagen, dan zou hij hem overnemen en kon Almamy weer naar huis toe komen. Ik heb t daar niet zo; op, als het al schemerig is. Je loopt elkaar hier best makkelijk mis. Dus ik sprak een route af met Boy en gaf die ook aan Almamy door. Daarna nam ik een bad. Ik stond daar net in toen ik een boze Boy hoorde praten tegen Omar. Maar toen ik klaar was trof k alleen Omar aan. Blijkbaar was Almamy een andere route gelopen en Boy was pissed omdat het inmiddels echt donker was. Later kwam Almamy thuis en was overstuur. Zijn vader was boos op hem en sja dat kan ik best begrijpen. Dat zei ik Almamy ook. Daarop werd hij weer boos op mij. Omar en ik wilden net gaan eten, maar Almamy weigerde resoluut te eten of drinken en zat maar te “wenen”. Toen wij klaar waren met eten namen we een zakje ijs. Maar zelfs dat weigerde hij te eten. Ik zat hem net toe te spreken dat hij normaal moest eten en anders het eten in de koelkast moest zetten. En het ijs in de vriezer omdat het zou smelten. Toen stapte Boy binnen en deed wat kortaf tegen mij. Hij vroeg wat er met Almamy was dus ik zei dat die zich zielig voelde door wat hij gezegd en gedaan had tegen hem. Boy keek verrast. Hij vertelde me “Waarom zou ik dat doen. Almamy zei dat jij hem via de hoofdweg had gestuurd en dat we elkaar daardoor waren misgelopen” Nu keek ik op mijn beurt verrast. Ik vroeg Omar tegen zijn vader te vertellen wat ik tegen Almamy had gezegd. Omar herhaalde exact wat ik had gezegd tegen Almamy. En pats … Almamy bleek weer gelogen te hebben. Nu snapte ik ineen waarom Boy zo kortaf deed tegen mij. Ik zei dat ik wel een beetje klaar was met dat liegen. Maar dat blijkt een zeer hardnekkig trekje te zijn hier. Zo langzamerhand zet ik bij alles wat me door een Gambiaan verteld wordt mijn vraagtekens en bedenk hoe ik kan checken of het echt waar is. En zo wil ik helemaal niet leven. Maar ’t schijnt nodig te zijn. De jongens hingen naar bed, we zaten immers toch maar in het donker, want Nawec had (alweer) de elektra weggenomen. Om negen uur sprong de stroom weer aan. Voor exact een kwartier toen was het weer pleite, Nawec soms wordt je er echt gek van. Ik was net weer aan het bloggen dus ik probeer het bij het licht van het beeldscherm af te schrijven nu. Dan kan ik het ook nog ff proberen te posten. Als de stroom weer weg blijft dan lig ik denk ik ook al bijtijds in bed.  Maar ik wil eigenlijk nog ff wakker blijven. Vannacht om twaalf uur NL tijd is er namelijk iemand jarig, en die wil ik graag even feliciteren natuurlijk. Er is via internet al een leuk laartje op de bus  dus die wordt morgen ook bezorgd als het goed is. Ik mag dan ver weg zitten, dit soort dingen zijn toch wel belangrijk. We gaan eens zien hoe t loopt maar ik ga deze blog nu afsluiten en proberen te posten. Slaap lekker allemaal.

Zondag 27 oktober 2019

Blog van Zondag 27 oktober 2019 Vanmorgen opgestaan na een half doorwaakte nacht het was zoooo warm alles was klam getver. Dus was ik alweer bijtijds aan de was. Maar er was veel dus ik was er wel een uurtje zoet mee. Terwijl ik in de badkamer de was zat te doen, waren Omar Ebrima en Almamy aan de poets in de badkamer. Doordat het daar ongestuckte cementen muren zijn met nog de nodige gaten, is het een waar paradijs voor insecten muisjes spinnen etc. Dus nu en dan moet dat echt goed gedaan worden. Ik doe de WC de vloeren en de omgeving waar we douchen en zo iedere dag maar een paar uur later is het alweer zanderig, vol met spinrag etc. Dus we zaten met zijn viertjes in de badkamer vanmorgen lol. Maar alles blinkt en glimt weer. Nee dus , dat lukt ook niet met cement, maar het is wel schoon. Daarna de woonkamer keuken etc uitsoppen, we hadden er zin in. De boys hielpen vrijwillig mee, ze weten dat als ik op zondag klaar ben dat we dan weg gaan, en dit keer wordt dat weer het strand . Dus dan willen ze graag helpen dan is het eerder klaar. De was wapperde vrolijk aan de lijn en toen kwam de mama met het jongetje met de brandwond weer. Het verwijderen van het verband was okay, maar de dressing verwijderen verliep minder fijn. Door het super warme weer was die verkleefd met de wond ondanks de gel die ik aangebracht had. Hmm dat moet dus echt iedere dag vervangen worden nu. Maar de wond is prachtig helder en schoon en bloed mooi rood uit zonder infectie. Dus weer gel aangebracht en weer niet verkleefbaar afgedekt. En gezegd dat ze morgenochtend weer moet langskomen. Daarna de voet van Ebrima onder handen genomen. Zijn moeder is verpleegkundige maar er wordt echt totaal niet naar gekeken. Nu haalde ik weer 4 stukjes glas uit zijn voet. Hij gilde alles bij elkaar en ik had de hulp van Almamy en Omar nodig om hem in toom te houden. Hij heeft een extreem lage pijngrens en een fiks ontstoken voetzool. Dat zijn geen fijne combinaties. En ondanks dat ik hem steeds zeg iedere dag terug te komen, komt hij maar eens in de week of zo. Ook verwijderd hij steevast iedere dag het aangebrachte verband en loopt altijd op blote voeten. Dus sja vuil en infectie liggen dan op de loer. Nog even met de boys de tuin aangeharkt en vuil opgeruimd en daarna de ramen en gordijnen gaan sluiten. De was afgehaald en binnen gelegd. Tassen ingepakt met brood, water, fruit, koekjes en zwemspullen en we gingen aan de wandel. Man o man het is echt mega warm. Mijn GSM zegt (in het zonnetje wandelend 47 graden) maar in 10 minuten waren we bij Smile Gambia Beach bar en streken neer op onze bedjes. Daar gaf mijn GSM 41 graden aan echt heel warm dus. Gelukkig kwam er wat wind dus hij zakte naar 37 een uurtje later. Om kleden en mezelf ingesmeerd. Daarna de zwemvleugeltjes opgeblazen en Laylaa water gegeven en een plekje bezorgd waar ik haar vast kon leggen. En toen hoppa het water in. Het is opkomend water en zeer laag tij, dus we moesten ver lopen. Ook is de oceaan opruiming aan het houden (soms heb je van die stromingen die van alles meebrengen). De hele kustlijn ligt bezaaid met rood zeewier. En je moest tot halverwege mijn boven benen ook echt door een water/wier laag heen waden. Daarachter lag stralend helder en heerlijk zwemwater. Het was lekker rustig op het strand en we hebben heerlijk genoten de heel dag, beetje zwemmen, beetje kruiswoord puzzelen, beetje zonnen nu en dan wat drinken of eten. Mijn GSM bleek na anderhalf uur leeg en Smile had de generator leeg dus ik kon ook niet laden. Dus ik had geen GSM meer, lekker rustig. Tussendoor had en ik nog weer een leuk gesprek met Franco. We broeden al een tijdje op een plannetje en daar komt nu schot in. Dus deze week gaan we proberen spijkers met koppen te slaan. Om iedere week iets te organiseren en we willen dit binnenkort kunnen gaan opstarten. Eind van de middag was mijn GSM iets geladen en kwamen ze hem brengen omdat ik telefoon had. Het bleek een smsje te zijn, niet eens belangrijk. Ik zat net te lezen toen iemand op mijn rug klopte. Het bleek Buba te zijn (de broer van Boy) Dus we kletsen even en daarna ging hij op ’t terras zitten. Toen de jongens terug kwamen begroetten ze hun oom en daarna namen we nog een laatste duik. Buba kwam naar de waterkant en maakte foto’s en volgens mij ook een filmpje. Ik nam wat foto's en postte snel iets op facebook voor mijn GSM weer zou uitvallen. Even later kwam ook PA aan wandelen en die ging bij Buba zitten nadat hij me begroet had. En toen was er ineens live muziek, het was zes uur en jawel in no time liep het strand en ook de restaurant-bar vol. Dit is zo’n mooi fenomeen, alle jongeren maken selfies van elkaar of foto’s van stelletjes onder hun groepje bij de oceaan. Gambianen en selfies… echt ze zijn eraan verslaafd. Ze hebben ook allemaal minstens één GSM de aan hun hand vastgegroeid lijkt te zijn lol. En ze poseren in alle mogelijke en onmogelijke posities voor de beste selfie. Het is leuk om te bekijken. Ik besloot me te gaan omkleden. In de badruimte trof ik weer eens een mooi bewijs aan dat echt niet alle Gambianen stelen of slecht zijn (zoals wel eens door boze tongen wordt beweerd). Ik was al een week op zoek naar een wrapper die ik niet kon vinden, maar nam aan dat die op Whitehouse lag. Maar nu liep ik “mijn vaste” omkleed- hokje in en daar trof ik de (fris gewassen en netjes opgevouwen) wrapper aan. Ze hadden hem netjes in het raamkozijn gelegd. Ik realiseerde dat ik hem afgelopen zondag bij me had op t strand en hem daar dus vergeten was. Maar hij was nu dus zelfs voor me gewassen. Dat noem ik nu eens service en heel netjes. Nou zoekgeraakte wrapper dus weer terecht. Nog een mooi voorbeeld trouwens. In de loop van de middag kwam er een blank ouder stel met een gids even wat drinken. Ze maakten een wandeling vanaf hun hotel naar einde strand en terug. De dame vergat bij het weggaan haar I Phone X . Dat werd zo'n 5 minuten later door de serveerster ontdekt. Er zaten namelijk een stel Gambiaanse jongeren aan de tafel ernaast die wezen haar erop. Dat meiske schopte direct haar slippers uit en rende het hele eind achter dat stel aan om haar de telefoon terug te geven. Dat had ook heel anders kunnen aflopen natuurlijk. Toen ik terug kwam van omkleden kwam Boy ook net aanlopen. Ik nam plaats bij de drie heren aan tafel en kreeg eten voor mijn neus. Ze hadden net Afra besteld. (Kippenpootjes met uienringen en zure saus). Ook stond er een ijskoude fles water dus we aten met smaak. Almamy en Omar waren nog druk aan het spelen. Toen zij omgekleed waren kregen ze samen ook nog een bordje Afra. Ze hadden nu weer allemaal “bloemen” (het zijn nu nog groene stengels maar ze schijnen rode bloemen te geven) en drie krabben bij zich. Zucht die vinden altijd wel wat om mee naar huis te nemen haha. Langzaam werd het donker en nu moesten we Laylaa snel vast gaan leggen. Want de “mannelijke kapers op de kust” kwamen nu allemaal steeds dichter bij haar in de buurt. Overdag hadden we daar geen last vast en bleven ze op afstand, maar ze ruiken natuurlijk dat ze loops is. En nu de duisternis viel probeerden ze hun kans waar te nemen. No way, ik wil nog geen pups . Als t al gebeurd is, sja dan is het niet anders, maar niet als ik erbij ben. Verschillende bekenden kwamen nu aan. Grappig het zijn altijd jongeren en mannen. Vrouwen zie je maar zelden, al zijn er vaak ook wel wat jonge moeders met hun babies op de heupen. Ook Sunkur kwam langs en die vroeg ons of we lopend waren. Ja dat zijn we. Hij beloofde ons later thuis af te zetten met de auto, nou das altijd mooi meegenomen. Na een uurtje begon Omar te gapen en ook Almamy werd steeds stiller. Toen kwam Sunkur en zei dat hij naar huis ging, dus we pakten onze spullen en maakten de klim naar de auto. Ik voelde mijn been nu wel, dus was blij dat we mee konden rijden. Thuis aangekomen nam ik als eerste een bad. Daarna namen de jongens een bad en toen keken we in de lunchbowl. Hmm na de afra had niemand veel trek meer. De jongens aten wat en de rest hebben we in de koelkast gezet. We zaten nog even te kletsen terwijl ik de was vouwde. Toen die was opgeborgen aten we nog een zakje ijs. Daarna was het tegen negen uur en gingen de jongens naar bed. Ik heb t nog een goed half uur volgehouden, maar ben toen ook lekker mijn bed ingegaan. Het was een leuke maar vermoeiende dag geweest.

Zaterdag 26 oktober 2019

Zaterdag 26 oktober 2019                     Vanmorgen ben ik bijtijds opgestaan. Ik moet de was doen, maar we hebben nauwelijks water meer. Fax zou komen brengen, maar ik denk dat hij gisteren laat thuis was. Want dat heeft hij niet gedaan. Dus geen was vandaag. Ik maakte het hele huis schoon en ben daarna toch nog gaan verven. Toen de jongens wakker werden troffen ze me aan met een been op de keukentafel en een been op de ladder en ik kon er eigenlijk nog net niet bij. Soms zijn korte beentjes echt onhandig. De keuken gordijnen zijn weer afgehaald ivm de verf maar ik wil graag rondom de ramen geverfd hebben zodat dat vanavond droog is en de gordijnen er weer voor kunnen. Mijn handen kan ik niet meer stil houden ze trillen teveel nu en doen ook teveel zeer. Ik had gisteren twee blaren op mijn vingers en die zijn inmiddels heerlijk geïnfecteerd. Dus Almamy zei ik doe t laatste wel/ Nou dat heb ik geweten. Hij maakte er een ware picasso van (gelukkig maar in één kleur) en presteerde het om allebei de afgehaalde en netjes aan de kant gelegde gordijnen ook mee te verven (spetters). Verder zat hij van onder tot boven onder de verf, terwijl hij wist dat we nauwelijks water hadden. Ik stuurde Omar naar de compoud van Fax om iets van water te halen, maar die kwam terug en zei dat er niemand was. Ik wist dat Fax plannen had om naar Abuko te gaan, dus ik belde hem of hij zo wist waar onze gallons waren en of ze al vol waren. Dan halen we er namelijk ééntje op. Fax bleek echter gewon thuis te zijn. Dus Omar had gelogen. Daar had ik dus een pittig gesprek mee en die mocht een poosje gaan nadenken op zijn kamer. Vervolgens probeerde ik Almamy schoon te krijgen met een sponsje en een klein emmertje water met soda en Omo. Dat lukte aardig. Hij was net aangekleed toen Fax een gallon kwam brengen. Dus ik nam ook snel een bad en daarna kleedde ik me aan, want we moeten zo weg.  We sloten af en daarna was het wachten op Ouseinou. Die kwam half twaalf (ik had om elf uur een afspraak op Turntable) lekker Gambiaanse tijd dus. Maar goed wij op weg. Ik ging weg met de ramen open, dat doe ik nooit maar ivm de verf moest ik nu in de keuken de ramen wel open laten. Ach er zit bescherming achter, dus maar hopen op het beste. Op Turntable trof ik Jolanda en Michel. Zij hadden spulletjes voor me mee gebracht uit Holland en die moest ik even gaan ophalen. Dat is altijd fijn dat mensen nu en dan wat voor je mee willen brengen. Want sommige dingen die wij kennen uit Holland zijn hier gewoon niet (of erg duur) te verkrijgen. We stonden even een poosje te kletsen, en toen ik vroeg wat ze van me kregen wilden ze daar  ets van weten. Dat was gesponsord door Jolandas moeder zeiden ze. Ook na drie keer vragen wilden ze er niks voor aanpakken. Dus bij deze Ans, Jolanda en Michel van harte bedankt voor het sponsoren/meebrengen van de spulletjes. Ik ben er weer blij mee en mee geholpen. Dank jullie wel en een dikke knuffel. We namen gelijk afscheid want zij vliegen aanstaande maandag alweer naar huis. Op dit soort momenten ben ik blij en dankbaar dat ik niet meer naar “Mijn Hollandse huis” hoef en gewoon lekker hier kan blijven. Van Turntable reden we naar de markt waar we vlees aardappels tomaten en paprika’s kochten. Daarna ging het weer naar huis. Eenmaal thuis ruimden we de spullen op en aten een broodje. Daarna sneed ik direct het vlees klein (dat wil zegen in maatjes schnitzel. Tot  ijn verrassing zat er nauwelijks bot in het vlees dat is wel eens anders. Ousman J kwam aan met zijn huiswerk schrift of ik dat maar even wilde nakijken. Euh ja als ik klaar ben hiermee. Wat ga je maken Amber? Toen kwam ook Almamy ja wat ga je maken? Na enig nadenken werd het stoofvlees. Kunnen we helpen? Jawel hoor dus werden er aardappels geschild, paprika ui en tomaat gesneden. Ik kruidde het vlees en zij hebben het aangebraden. Daarna liet ik het stoven, maar iemand draaide achter mijn rug het gas naar vol. Nog net op tijd kon ik het vlees redden. De kids vinden koken leuk, maar ze denken dat ze echt “Masterchef” zijn en vragen niet altijd exact wat ze moeten doen, dus als er drie helpen in de keuken moet je overal ogen hebben. Toen kwam Ebrima ook nog. Ze besloten grapefruits te gaan plukken en ik haalde opgelucht adem. Ook gingen er twee om de lunch. Dus ik stoofde opnieuw mijn “van aanbranden geredde” vlees. Ondertussen keek ik het huiswerk na en schreef nieuwe opdrachten in zijn schrift. De kids haalden flessen water, want we hadden nog steeds maar 1 gallon terug en dat gaat hard. De flessen gingen weer in de vriezer en we aten van de ge arriveerde lunch. Ik bakte de aardappelen met de tomaten en een uitje extra. Daarna kwamen ze Esme brengen en daar speelde ik een uurtje mee. Ze is nu ruim 15 maanden en begint een beetje te babbelen en ze loopt nu los. We maakten muziek op de speelgoedpiano en Esme ramde erop los. Telkens als ik sopte pakte ze mijn hand, ik moest verplicht ook mee doen. De jongens hadden buiten de wip in elkaar gezet en speelden daarmee. De stroom viel uit dus binnen werd het te warm en we verhuisden naar buiten. Toen arriveerde Boy en ging gras verwijderen en op hopen liggen. Wij zaten lekker op een stoel en keken naar de jongens en Boy. Er kwam een klein beetje wind en dat was heerlijk. Esme vond Laylaa aan de éne kant erg interessant, aan de andere kant was ze er bang voor. Grappig om te zien hoe ze er steeds weer op afstapte en haar toch probeerde te aaien. Op de wip wilde ze beslist niet dat vond ze dood eng. Na een poosje werd het langzaam donker en Esme begin te geeuwen. Ik zei tegen Boy dat ik haar terug ging brengen. Maar dat wilden Omar en Ebrima doen. Nu kon ik even heerlijk relaxen in het windje en de zon was nu weg dus het werd een stuk aangenamer. Boy stopte omdat het te donker werd. De jongens gingen een bad nemen. Boy trok een stoel bij en ik haalde het tafeltje erbij. Op de veranda heb je nauwelijks een zuchtje wind, maar in de compound kan je ook heerlijk zitten. Alleen is het daar pikkedonker, maar gelukkig heeft iedere GSM een zaklamp ?.De jongens waren klaar met badderen en hadden trek. Ik nam een bad en warmde ondertussen het eten op. De gebakken aardappels mixte ik met het stoofvlees en de jongens wilden ook de rijst van de lunch erbij. Maar daar zat vis bij. Dus Laylaa had ook een gelukje want die kreeg alle vis. En wij aten rijst met “soup” van stoofvlees met  in de saus ook de gebakken aardappelen, uien, paprika en tomaten. Het was heerlijk we hebben zitten smullen en alles ging tot de laatste kruimel op. Daarna deed ik de afwas en vervolgens wilden de jongens een spelletjes ganzenborden doen . Toen dat was afgelopen (duurde anderhalf uur lol) was het bedtijd voor de kids. Ik nam nog een afspoelbad en ben daarna ook naar bed gegaan.