Amber_in_Gambia.reismee.nl

Deel 2 De terugvlucht en weer in Nederland

Deel 2             29/30 mei: We aten met Pamodou en die at voor ’t eerst macaroni en ijs en saroma. Leuk om te zien J Het was gezellig en de tijd vloog om. Ik weet inmiddels de naam van de nieuwe baby al, want daar hebben we onder het eten over gesproken. Na t eten ben ik snel gaan douchen en omkleden daarna de laatste zaken in de koffer en die klaar gezet. Nog even de kamer nagelopen en daarna een gesprekje onder vier ogen met Naba gehad. Ze gingen op mijn advies niet mee naar het vliegveld. De kinderen waren zo moe. Philipp zonder dat ik afscheid van hem kon nemen. Toen Malick er was nam ik snel afscheid van Naba en Pamodou. Anna sliep inmiddels ook. Ik stapte bij Malick in de auto en Baraka ook J. Pamodou en Naba zwaaiden ons uit. Baraka stapte bij zijn straat uit en wij reden vlot naar het vliegveld. Ik heb mijn Gambiaanse GSM bij Malick gelaten. Hij gebruikt hem nu en dan en zorgt dat er credit op blijft staan en brengt hem weer mee als ik weer kom. Bij het vliegveld zetten hij me bij de ingang af en ging daarna parkeren. Ik nam snel afscheid van hem en ging door de paspoort controle. Daarna de koffer ingecheckt en langs de douane. Nog even een laatste zwaai en handkus en weg was ik. Bij de controle mocht ik mijn halve flesje 7up en mijn zo goed als lege deobus inleveren. Daarna een zo goed als lege vertrekhal in. Maar ik wist al dat er heel veel transfers vanuit Sal zouden komen. Ik realiseerde me ineens dat ik vergeten was om Malick voor de taxirit  te betalen. Dat komt dan volgende keer wel goed. We moesten boarden om 2240 u maar dat werd 2315u. Em op een totaal onlogische volgorde. Normaal gaan assistentie passagiers eerst aan boord. Nu gingen eerst de transfers,daarna de rest en toen de (9) assistentie passagiers pas. Dus moest in het vliegtuig iedereen weer voor hen opstaan. Maar uiteindelijk zat iedereen en net voor twaalf uur vertrokken we. We vlogen op zo’n elf kilometer en de verwachte vluchtduur was 5. 45 uur. We hadden een rustige vlucht. Kregen eerst een maaltijd ik had Kipterryaki en die was lekker maar pittig.  Na twee glazen water maar een poosje de ogen dicht. Achter me zat een dame die chronisch verkouden was en dus steeds zat te hoesten. Verder was t rustig. Heb ook wel paar keer geslapen. We kregen nu en dan wat te drinken en een lekkere appelkoek. En ik heb nog een poosje gelezen. Keurig op tijd waren we op Schiphol. Er is een nieuw beleid voor vluchten uit een niet Schenken landen. Zij mogen niet meer rechtstreeks naar de gate, maar gaan nu via een busgate. Voor de assistentie passagiers is er een speciale rolstoelbus. Wij kwamen aan bij B27 en gingen per bus naar A15. Maar voor we van boord konden hebben we eerst even een groot applaus gegeven voor onze gezagvoerder. Deze meneer had namelijk zojuist zijn laatste vlucht gehad. Zijn naam was Dhr van Heukelom en hij had dus 40 jaar gevlogen en ging vanmorgen om negen uur officieel met pensioen. Dat was wel even heel bijzonder dat wij zijn laatste passagiers zijn geweest. Wat ook speciaal was dat onze purser toen ongeveer de helft van de passagiers het toestel had verlaten, de mededeling deed of de passagiers die nog achterin zaten zich een beetje wilde verdelen. Anders liepen we de kans dat het toestel vanwege een verkeerde gewichtsverdeling, achterover zou kantelen. Ik heb al erg vaak gevlogen, maar die had ik nog nooit gehoord haha. De service opde rolstoelbus was perfect, alleen lekte de airco hihi. Na aankomst bij A15 werd de service minder. Niet omdat het personeel niet goed was, maar het was er superdruk. Daar werden we dus heel lang “geparkeerd”. Ik belde daar mijn moeder om te melden dat ik was geland. Maar ze had haar gehoor apparaat nog niet in. Dus het werd een beetje vreemd gesprek, want ze kon me totaal niet verstaan. En ik maar half gillen en alle omstanders meeluisteren haha. Maar uiteindelijk begreep ze het J. Na twee en halfuur kwam er eindelijk een rolstoel en werd ik naar de douane en de bagageband gereden. Die bleek niet te kloppen ipv 20 was het 18 geworden. En ipv aankomst 4 waar Henny stond te wachten, werd het aankomst 3 J. Mijn begeleider heette Yusuf en was al aan het overwerken omdat het zo extreem druk was. En hij was heel galant en zorgzaam en heeft me keurig aan Henny over gegeven. Een hele fijne service van een behulpzame man. Het was fijn om Henny weer te kunnen knuffelen. We zijn eerst even naar de Burger King gegaan om wat te drinken en ik kon eindelijk naar het toilet. Daarna op weg naar P1 waar de auto stond. Even € 22,- parkeerkosten afrekenen en daarna in de auto.  We konden lekker snel terug rijden geen file oid gehad onderweg en ja het is warm. We waren rond elf uur thuis en hebben daar direct de koffer uitgepakt en de rest van de dag hebben we lekker rustig aan gedaan. Albert Heyn kwam de boodschappen brengen en geloof het of niet. Maar mijn laptop doet het weer gewoon. Dus ik heb alles nu heel snel gesafed. En kon hem vandaag weer gewoon gebruiken. Wat er nu mis was in Gambia weet ik nog niet. Maar ik werk er vanaf nu alleen nog op met externe disk eraan omdat alles steeds ook daarop wordt gesafed. Dan heb ik iig alle info mocht hij weer uitvallen.  Vanavond lekker saampjes gegeten en gedoucht en daarna in de tuin gezeten. Nu loopt het tegen elf uur en gaan we zo naar bed.  Want morgen moeten we allebei weer gewoon aan het werk. Home sweet home… tot de volgende vlucht /blog. En nogmaals bedankt voor het meelezen.

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!