AmhenforGambia.reismee.nl

Naar de Mecanic, bezoek van Wendy en een Hollandse wasbeurt

Donderdag 16 augustus                Vandaag is het de verjaardag van Wendy. Ik sta vrij laat op en wordt wakker van berichtjes van Malick die ik gisteren had geappt over het ophalen van dozen in Westfield. Na wat appjes over en weer, bellen we elkaar en zegt hij wel te willen helpen als t beter uitkomt. Ik moet eerst maar even overleggen met anderen en anders zal hij zijn driver wel bellen, maar dan liefst wel in de middag of de avond. Daarna lekker gedoucht en vervolgens ontbeten. Naar western union gegaan om centjes op te halen want ik was bijna blut J. Daarna Yus gebelkd of hij mee wilde naat Westfield, ja dat was goed hij kwam ons wel oppikken, maar moest wel eerst even lnags de Mecanic ( lees Gambiaanse versie van een auto garage). Dus Anna Philkip en ik mee naar de mechanic. Je komt dan aan op een terrain waar heel veel auto’s staan in diverse staten van ontbinding zullen we maar zeggen. Wij zouden zeggen een autosloperij J. M<aar daar worden toch echt technische hoogstandjes verricht met nauwelijks enige middelen. Een motorblok hangt aan kettingen aan een u vormige ijzeren constructive boven de motorkap van een mercedes en er wordt druk aan geklust. In een boom hangen autodeuren, overall liuggen losse stukken gereedschap, want deze hele organisatioe beschikt maar over twee gereedschapskisten en meerdere mecanics die aan meerdere auto’s werken komen dus geregled een “ tool| “ ophalen die ze dan nodig hebben. Als er een auto verplaatst moet worden doen ze dat met man en macht op de hand. Duwen dus over het oneffen terrein tussen de auto’s en bomen door. De auto’s staan da nook allemaal min de eerste versnelling en worden op hun plaats gehouden door stenen voor en achter die wilen te plaatsen. Mannen en jongetjes van ik schat een jaar of zes zijn hard aan het werk. De auto van Yus wordt onder handen genomen door een knaap van ik denk zo’n 16 a 17 jaar oud. En toch doet hij dat allemaal heel netjes en vakkundig. Vraag me nu niet wat er exact vervangen moest worden, maar in elk geval moest het hele wiel eraf en daarna nog een hoop handelingen en toen kon er een onderdeel worden uitgehaald dat afgebroken was. Ik zou het omschrijven als een vorm van een voet maar in plaats van tenen zitten aan de bovenkant een paar gaten.En het heeft ongeveer de groote van een kleine hand en er zit een ongeveer twee cm in doorsnede vebinding op die kan draaien en meebuigen en die was afgebroken. Yu sweet vast hoe t heet maar die kan ik het nu niet vragen haha. Al met al duurt het allemaal lekker lang op zijn Gambiaans. We zaten er al een uur en toen hadden ze het defecte onderdeel eindelijk eruit. Daarna bleek er geen vervanging te zijn en dus moest de mecanic op de fiets naar een shopje om een vervanging op te halen. Na een half uurtje was hij weer terug. Wij hadden inmiddels een koel blikje drinken (ananassap) opgehaald bij een shopje aan de overkant.Toen we ongeveer de helft ophadden deelden we de blikjes met de jochies die daar ook aan het werk waren. Daar waren ze wel blij mee, al hadden ze toch liever “ Malta”  haha.  Ook een lollie  ging er bij deze heren wel in. Toen kwam er een jongedame om lunch cakejes en gekookte aardappelen te verkopen en even ater warden er twee schalen met eten gebracht. Lunchtijd, dus al het werk werd neergelegd en de mannen gingen eten. De tijd gleed voort en ach we vermaakten ons wel hoor. Alle auto’s zijn daar open dus Anna en Philip kropen her en der achter het stuur van een daar staande auto en maakten in hun hoofd hele autoritten. Of ze klommen in de laadbakken van de jeeps samen met de andere kids. Speelden tikkertje of zaten op een kofferbak van een auto met elkaar te kletsen. Inmiddels waren er al ruim twee uur voorbij. Ik belde Matarr want die had gezegd in principe kan je maar tot twee uur ophalen want er komt een container om te lossen vanmiddag. Hij zei kijk maar ff en bel maar wanneer jullie daar klaar zijn. Nou dat was om kwart voor drie. Inmiddels had ook Wendy gebeld dat ze onderweg was om een bakkie te komen doen in Brusubi. Een telefoontje naar Matarr leerde dat het afhalen toch morgenochtend 1030 u ging worden. Dus wij snel boodschappen halen en naar Brusubi waar we nog even gezellig met Wendy kletsten en haar feliciteerden met haar verjaardag. Toen zij weer weg waren haalden we de verjaardagtaart tevoorschijn uit de vriezer. Naba had samen met haar Zusje Fatima het hele huis gebezemd en gekeerd. En waren druk aan de was samen. Ze vroeg aan Yus of hij de gordijnen wilde afhalen, want Tobaski komt eraan en dan hang je of nieuwe gordijnen op, of je wast ze allemaal even goed. Toen Fatima weer weg was gingen we aan de  nederlandse methode. De hele tuin hing vol wasgoed en het begon te waaien en te onweren. Dus hebben we in huis touwtjes gespannen en daar de was aan opgehangen. Het lijkt wel een Hollandse winter haha. De was kon dus nu binnen drogen. Daarna gingen we aan tafel we aten nog een keertje Domoda want Naba had gisteren zoveel gemaakt dat we nog genoeg hadden. Dat smaakte weer heerlijk.  Na de afwas hebben we met de kids Yahtzee gespeeld. Philipp was de winnaar (met een yathzee) en Naba was laatste, maar al met al een close finish want we zaten allemaal nog geen 50 punten onder de winnaar dus zonder zijn yathzee had hij laatste geweest. Daarna was het tijd voor een douche en lekker naar bed allemaal.

Weer water cake gebakken en de dozen zijn in de storage

Woensdag 15 augustus.            Vanmorgen opgestaan en zowaar was ik nog heerlijk fris en niet bezweet. (De fan stond op vijf en was ik vergeten naar drie terug te zetten). Even naar het toilet en wilde nog even blijven liggen, maar toen viel de stroom uit. Dan wordt het tcoh wel warm in de slaapkamer. Dus ik eruit ff sloffie aangetrokken en eerst maar even gaan bloggen van maandag en dinsdag . Cody kwam me al super enthousiast begroeten, de rest slaapt dank ik nog. We waren gisteren natuurlijk behoorlijk laat thuis dan slapen ze normaal al uren.  Gelukkig sprong na een uurtje de stroom weer aan. Ondanks dat we zonder water zitten kan het toilet iedere keer nog spoelen. Vraag me niet hoe t kan, maar t kan en daar gaat t om.  Om half negen duikt Anna als eerste op uit de slaapkamer. Als ook Philipp wakker is gaan we ontbijten. Anna heeft de eitjes iets te kort gekookt. Ik vind dat lekker een zacht ei, maar hier noemt men dat een mislukt ei. Dus ik zeg haar leg ze maar terug in het daarnet gekookte water dan kom t het wel goed. Maar Anna zet ook het gas onder de pan weer aan. Dus even later een fikse knal.. een drooggekookte pan en drie geexplodeerde eieren. Lol. Ach ja is weer eens wat anders. Dus weer de keuken poetsen en nieuwe eitjes koken want deze waren oneetbaar geworden.  Naba gaat als ze wakker is en Esme heeft gevoed eerst naar de Nawec om de rekening te betalen. Esme slaapt dus wij duiken in het zwembad als ik de blogs enzo online heb gezet. Even “ wassen” en afkoelen op zijn Gambiaans haha. Naba belde ze gaan ons pas morgen terug aansluiten. Ach we redden ons wel een dagje langer zo hoor. Esme produceerd een enorme poepbroek die vakkundig door Anna verschoond wordt knap hoor goed gedaan Anna.  Naba kwam terug en gaf Esme eten. Anna, Philipp en ik maakte de cakemix en de saroma klaar. Daarna de cake in de oven en bakken maar.  We hebben vanmiddag lekker aangetut . Om drie uur werd het water terug aangesloten en konden we weer de vloer dweilen en afwassen en het zwembad verder afvullen. De cake kwam mooi uit de ovenr en daarna de Saroma erop. Geen idee of het allemaal gaat lukken, maar we gaan het wel zien. Het geheel voor alle zekerheid maar in de vriezer gezet voorlopig.  Ik kreeg bericht dat mijn dozen uit de container binnen waren. Dus stuurde ik Malick een berichtje of hij me daarmee wilde helpen. Uren later nog steeds geen reactie. Blijkbaar niet dus, dan morgen maar met Yus kijken. De kinderen zijn aan het aardappels schillen voor het eten. Ik heb even verder geblogd en nog wat meer foto’s op facebook gezet. Toevallig belde hij een uurtje later op nadat ik net met zijn broer had gesproken. Maar hij had geen internet op school zei hij, dus had de berichtjes niet gelezen. En zijn broer Alhagie belde vlak na Malick weer op. De taart is klaar maar zo zacht dat we hem tot nader order in de vriezer zetten. Kijken of hij na een nacht je in de vriezer beter blijft. Het zwembad is weer bijgevuld en ruikt nu weer lekker fris naar chloor en niet meer naar stilstaand water. Ook de waarden van het water zijn weer goed al blijft de kleur wat groenig door de warmte. Vanavond aten we lekker Nabas domodo en die smaakte best. Mijn maag blijft een beetje van slag vandaag, maar ach alles went. Na de afwas ben ik nog even lekker het zwembad ingedoken. Heerlijk zo ‘s avonds in het donker, al kwamen na een half uurtje ook daar de mosquito’s op bezoek dus maar eruit en afdrogen. Binnen ff afgespoeld onder de douche en deze blog tikken. En online gooien en dan lekker onder de fan in mijn slaapkamer denk ik. Ik keek net even om een hoekje in de keuken. Ppftt zoals altijd nadat Naba Gambiaans heeft gekookt.. wat een bende. Ik zeg niks en wacht morgen even af. Wie weet gaan ze dan nog vanzelf opruimen. Ik wens iedereen welterusten en zeg tot morgen.

Anna is jarig en we zitten zonder water

Dinsdag 14 augustus                    Vandaag is Anna jarig, denk ik als ik wakker wordt. Ze is negen jaar geworden die boomlange slanke dame. Maar zoals veel Gambianen is ze veel volwassener dan kinderen in Nederland op deze leeftijd. Zij kan koken op gas, maar ook op houtskool, afwassen, de was doen op de hand, helpen schoonmaken, de tuin aanharken, een baby verzorgen, staat emmers te boenen, veegt de vloer aan met een takkenbosje, dweilt de vloer,  ze kan met lucifers en papier een veilig vuur maken om het vuil verbranden en ga zo nog maar even door. Het is hier heel normaal dat kinderen bij alles meehelpen. Ouders doen hier geen dingen met hun kinderen, Dat komt hier niet voor, zodra ze oud genoeg zijn helpen ze mee met wat er moet gebeuren klaar. Hier probeer ik dat altijd wel een beetje te beperken door ze nu en dan ook kind te laten zijn. Door samen te knuffelen, liedjes te zingen en een boekje te lezen. Samen een spelletje te spelen of te knutselen en door ze goed, educatief speelgoed te brengen zo nu en dan. Ik leer ze wat extra taal aan en handvaardigheid. En door ze nu en dan mee te nemen op een tripje, brengen we ze weer dingen bij over hun eigen land, hun cultuur, medische dingetjes, maar ook naastenliefde en laten zien wat wij doen. Toch moet je de cultuur niet proberen te veranderen, want dat hoort er hier nu eenmaal bij. Ik probeer ze alleen nu en dan even kind te laten zijn, en ja ze hebben het voorrecht dat ze goed te eten krijgen, goed in de kleren zitten en breder aandacht en opvoeding krijgen dan de meeste kids hier. Verjaardagen hier zijn anders, geen slingers, kadootjes, visite en taart over het algemeen. Sommigen doen het wel, maar ik wil de traditie niet teveel veranderen. Dus is het een “normale dag met iets meer aandacht” Natuurlijk zingen we voor haar, bij het ontbijt is er bananenmelk wat een tractatie is en we eten dit keer echt met zijn allen tegelijk ontbijt, wat hier ook maar zelden voorkomt. Er is een klein kadootje, en ze krijgt wat meer aandacht, berichtjes en felicitaties. Meestal maak ik kwarktaart maar vandaag wil ik taartbodem van cakemeel maken met bananensaroma erop zodat ze een taart heeft vanavond. Maar na het ontbijt mag ze een mooie jurk aan en krijgt ze haar kado en felicitaties. Even lekker alle aandacht. Daarna gaan we zwemmen met zijn allen. We spelen met een opblaasbal in het water en het is erg gezellig. Na een uurtje zwemmen slaat de stemming fors om. De Nawec klopt aan de poort. Afgelopen zaterdag toen ik er net was, moest Naba een fikse Nawec rekening betalen zei ze, dus ik gaf haar geld en ze ging betalen. Ongeveer 45 euro dat is een erg hoog bedrag. Toen ze terug kwam vroeg ik haar of alles nu in orde was. Ze bevestigde dat. Nu stond de Nawec weer aan de poort, en ze kwamen ons afsluiten. Hij bleek nog een aantal openstaande rekeningen te hebben, zodat we nu weer 50 euro moesten betalen. Ik vond dat nogal wat, zeker toen ik de nota’s bekeek. De laatste twee nota’s waren ineens 1600 gmd waar we normal iets van 400 per maand hebben (incl gebruik zwembad). En als wij hier niet zijn, gebruikt Naba normal gesproken juist minder water en niet 4x zoveel. Toen ik daarna vroeg kreeg ik alleen te horen dat de meter goed was, en dat hij ook niet wist waarom het ineens zoveel was. Waarschijnlijk had ze dan “iets” meer gebruikt. Jaja iets….. Die stomme monopoliepositie van Nawec, en je kunt er niks tegen beginnen. Dus ik zei dat ik dan wel direct zou gaan betalen, zodat ze ons niet af hoefden te sluiten. Maar nee ze sloten ons toch af *zucht*. Maar waar ik me vooral ook boos over heb gemaakt, is het feit dat er diverse onbetaalde water rekeningen waren. Dat was ook de reden dat we warden afgesloten. Naba beloofd hen altijd dat ze gaat betalen, maar doet dat dus vaak niet. Terwijl wij toch geld overmaken voor water stroom gas en dergelijke iedere maand. En vorige week hadden ze Naba al verteld dat ze kwamen afsluiten. Terwijl ze toen genoeg geld had meegekregen van me om de rekeningen te betalen, had ze dat toch maar niet gedaan. En dus zitten we nu zonder water grrr. Ik ben weggelopen en naar mijn slaapkamer gegaan om ff af te koelen. Helaas voor haar kwam Naba me direct achterna en sja toen kreeg ze dus de volle laag. Ik heb haar best even flink van repliek gediend. Was er ook best ff van overstuur. Ik kan erg slecht tegen liegen, en ik had er haar afgelopen zaterdag zelfs nog specifiek naar gevraagd. Dat ook Naba overstuur was bleek later, ze was met baby Esme weggegaan en had tegen Anna gezegd “dat ze op zoek ging naar geld”. Yus was inmiddels ook hier, want we zouden naar de supermarkt gaan om boodschappen en taart spullen.  Na een uur wachten nam Naba eindelijk haar telefoon op. Toen Yus belde, want de mijne beantwoorde ze niet. We vertelden haar terug naar huis te komen. Dat ik de rekening wel zou betalen en dat we een leuke dag zouden maken om Anna’s verjaardag te vieren. Maar ze kwam niet naar huis zei ze heel dwars. Dus hebben wij de kids maar meegenomen, snel snel naar de supermarket en toen was Yus te laat voor zijn voetbaltraining. Hij is hoofdcoach en ze spelen donderdag een wedstrijd. Dus hij wilde er wel graag heen. Dus zijn we mee gegaan. Ik heb aan de kant zitten kijken naar de training, terwijl Anna en Philip naar Cabanas liepen *bij het strand* en daar wat foto’s maakten.  Yus bleef niet de gehele training, zodat we een beetje bijtijds naar de Nawec konden en de rekening konden betalen. Dan hebben we morgen tenminste weer water. Bij de Nawec was echter geen stroom dus ze konden niets. Dus wij naar huis waar nu geen water en geen stroom was. Dus konden we ook geen cake bakken, dat wordt dan dus morgen. Dan maar de boodschappen opruimen en in het zwembad duiken om een beetje op te frissen. Naba was nog steeds niet thuis, dus het lange wachten begon. Yus belde haar weer en ze zei dat ze eraan kwam. Maar twee uur later nog steeds geen Naba. En nog steeds geen stroom dus zaten we in het donker te wachten op haar L. Ze had nog steeds de bokkenpruik op en weigerde mijn telefoontjes nog steeds. Uiteindelijk was ik er wel klaar mee. Met dit gedoe verziekte ze Annas verjaardag helemaal. Philipp was zo moe dat hij al lag te slapen. En Annas humeur werd er ook niet beter op. Maar na het zoveelste telefoontje zegt ze doodleuk ” Ow, ik zit al een uur voor de poort te wachten”   Nu hebben we een bel aan de poort, en we hebben allemaal gsm dus ze had allang kunnen melden dat ze er was. Dus Anna gaat de poort open doen, ik heb Philipp wakker gemaakt en ze bleef gewoon buiten de poort zitten. Na een half uur ging ze dan toch omkleden en daarna konden we eindelijk weg. Eerst maar weer een stop bij de Nawec, maar ze zaten nog steeds zonder stroom en we konden dus niet betalen. Daarna door gereden naar de strip. We wilden naar African Queen, maar die bleek gesloten. Dan maar naar Chosaan die ernaast zit. Die was wel open. We hebben heerlijk gegeten en gelukkig klaarde Nabas humeur nu ook op en werd het toch nog gezellig. Grappig om te zien dat alle Gambianen dan kip met friet bestellen, terwijl ik als blanke Domoda bestel lol. Een van de straatbandjes heeft nog gezongen voor Annas verjaardag en het personeel kwam feliciteren en dansen, zo had het kind dan toch nog een leuke verjaardag. Ze voerde stiekem de restaurantkat. Uiteindelijk was er nog ijs voor iedereen waarvan heerlijk gesmuld werd. Vervolgens ging iedereen daar nog even uitgebreid naar het toilet, immers wij hebben geen water thuis :P. Veels te laat werd het natuurlijk voor de kids, maar ach het is vakantie dus toe maar.  Nog even gekeken, want nu was er stroom, maar het Nawec kantoortje was al gesloten, dan morgen de rekening maar betalen. Thuis aangekomen doken Naba en de kids gelijk in bed, die waren allemaal versleten. Ik dacht bij mezelf dat ik nog wel een beetje afkoeling kon gebruiken. Het was superdonker buiten en hier sliep iedereen dus ik ben lekker in mijn blootje gaan zwemmen. Er was nu weer wel stroom dus daarna heerlijk opgefrist onder de fan in slaap gevallen.                                                                                                                                            

Maandag poetsdag........

Maandag 13 augustus Vanmorgen opgestaan, de rommelige keuken in, eieren gekookt en ontbijtboel op tafel gezet. Ik was wel even klaar met de allemaal niet zo schone omgeving in huis. Dus na het ontbijt eerst de kasten enzo allemaal weer afgenomen, terwijl Anna de vloer veegde. Toen Naba wakker was ging zij dweilen dus dat kwam mooi uit. Ik ben ondertussen de badkamer maar eens een grote beurt gaan geven. De wandtegels een sopje gegeven en het bad en de wastafel en het toilet. Daarna mezelf ff afgespoeld, en even uitgerust. En vervolgens de vloer schoongemaakt en gedweild. Zo die is ook weer lekker fris nu. Daarna even wat gedronken en me op de keuken gestort. Daar ben ik echt uren bezig geweest, maar toen was hij ook van onder tot boven schoon. Alle borden kopjes pannen bestek etc weer afgewassen, Alles kastjes en ruimtes schoongemaakt inclusief de magnetron en de koelkast en niet te vergeten het gasstel. Verder de voorraad met eten nagekeken en het nodige weg gedaan omdat er beestjes bij zaten. Dat is hier echt altijd een probleem in de open kastjes, zeker nu in het regenseizoen.  Ik moet zeggen dat Anna me heel goed geholpen heeft vandaag die verdiend een dikke pluim. Het was echt bloedje warm en in de keuken hebben we weliswaar twee openslaande ramen, maar die brengen nu geen verkoeling. Daar is helaas geen plafondventilator. Mijn haar en shirt waren drijfnat van het zweten toen we klaar waren. Dus even snel mezelf gewassen en daarna een poosje het zwembad in. Terwijl wij met de keuken bezig waren kreeg Naba bezoek van de twee zussen van de vader van Esme. Beide dames trokken hun mond niet tegen me open, nog niet eens om even hallo te zeggen. Sja ach.. wat zullen we ervan zeggen. Naba was met de was bezig en ze hebben haar geholpen. Maar ze waren alweer weg voordat wij klaar waren met de keuken.  In elk geval hebben we weer een schoon huis en dat is ook wat waard zullen we maar zeggen. Fatoumata kwam langs met Amber en Esther toen ik net wilde gaan afspoelen. Dus even zitten praten en daarna ging Fatoumata Naba helpen met de tuin opruimen. Amber en Ester hielpen braaf mee net als Anna. Ik heb nog wat foto’s van mijn beode tommahs gemaakt en ben daarna macaroni gaan maken. Terwijl de boel opstond vroeg ik Anna er even op te letten terwijl ik naar de douche ging om even af te spoelen.  Het gevolg was dat we aangebrande gehakt in de saus hadden lol. Maar ach niet getreurd en gewoon lekker van gegeten.  Daarna met elkaar afgewassen en toen was ik zo moe dat ik na nog een keer mezelf een emmer douche te hebben gegeven, en gelijk mijn kleren van vandaag op de hand te hebben uitgewassen. op bed ben gedoken. Ik heb nog even gelezen en daarna het licht uitgedaan.

Op familie bezoek en op bezoek bij mijn Tommah

Zondag 12 augustus         Na een heerlijke nacht slapen opgestaan met enorme pijn in mijn rug en knie. Gezicht gewassen en medicijnen genomen en er gelijk maar een pijnkiller combinatie bijgenomen.  Hopelijk trekt de pijn dan zo een beetje weg, waarschijnlijk verkeerd gelegen vannacht. Het is acht uur en ik ga eerst maar even de foto’s en de blog van gisteren maken, daar had ik gisteravond toen we thuiskwamen en gegeten hadden echt geen zin meer in. O, het loopt even anders ik moet eerst wentelteefjes maken hoor ik net lol. We hebben nog een hoop senfur over en is zonde om weg te gooien dus worden dat wentelteefjes. Samen met Anna en Philip wentelteefjes gemaakt en ze smaakten heerlijk al is het wel een tamelijk zwaar ontbijt. Daarna hebben Anna en Philipp afgewassen en ben ik de blog gaan maken. Naba heeft een fikse bult op haar linkerborst dus die stuur ik zo even langs LHC om erna te laten kijken. Nu Malick geen auto tot zijn beschikking heeft, zie ik hem maar erg weinig. Best wel een beetje jammer eigenlijk want het is zo gewoon dat hij er altijd is als we hem nodig hebben. Maar gelukkig heeft Yus ook een auto en rijdt die ons nu in het rond.  Ik belde hem om te vragen of hij met Naba naar het LHC kon gaan, maar hij stond met zijn auto bij de garage. Dus hij moest even kijken hoe laat hij daar klaar was. Ja de zondagsrust bestaat niet in Gambia, alles draait hier op die dagen gewoon door. Ik heb bij Cody maar weer wat teken verwijderd vanmorgen. Ze blijft steeds nieuwe opdoen zucht. Bovendien is ze net loops geweest en nu mevrouw zelf de poort open kan doen, is er dus een vrij grote kans dat ze straks zwanger is. Maar even goed in de gaten houden dus. Het weer is weer goed zonnig en warm.  Ik ga na de blog en de foto’s even douchen en aankleden. En vanmiddag gaan we op bezoek bij de familie van Yus, Anna en Philipp gaan ook mee. Ik heb daar wel zin in, we hebben wat spulletjes uitgezocht voor de kids daar en zo kan ik ook weer wat weggeven. Het is nog vroeg, maar wel lekker zo even rustig aan opstarten. Nou net voor Yus Naba zou oppikken brak haar ontsteking open en er kwam flink wat pus uit. Voorzichtig samen zoveel mogelijk eruit gedrukt, was wel even pijnlijk. Maar daarna kwam de opluchting en was de pijn een stuk minder. Het wondje heel goed schoongemaakt en ontsmet, en daarna een gaasje erop gedaan met trekzalf. En aan de antibiotica kuur gezet. Hopelijk gaat het nu snel beter met haar.  Daarna de kids omgekleed en zelf even gedoucht en omgekleed en we gingen op weg. Yusupha heeft eerst nog even zijn mond opengetrokken tegen de (oudere) buurtkinderen. Die waren vrijdag natuurlijk allemaal dat zwembad in geplonst hier, en komen nu steeds terug. En ze luisteren voor geen meter naar Naba en/of mij.  Toen wij gisteren naar de school waren, zaten er wel 26 in de tuin en al Naba haar wasgoed aan de lijn was daarna vies en kon weer opnieuw gewassen worden. Dat kan natuurlijk niet en ja ze had de tuinpoort dicht kunnen doen, maar Anna en Philipp zijn er ook nog. Dus hopelijk helpt de preek van Yus. Ze heeft nu achter ons de poort op slot gedaan. Vrij vlot waren we in Brikama via allerlei weggetjes die deels natuurlijk flink onder water staan nu, gingen we naar hun compound. Daar werden we heel lief ontvangen, apart om dan te zien dat de ouders van Yus zo verschillend van leeftijd zijn. Zijn vader is (hij weet het zelf niet omdat ze geen geboorteakte hadden vroeger hier) schat ik toch wel in op ver in de zeventig, terwijl ik zijn moeder midden vijftig inschat. Maar het zijn zulke lieve mensen. Ik leerde ook broer Ismaila kennen (kende ik al van het vliegveld waar hij Hoofd CID is).  Oudste zus Fatou was daar, en zus Maimouna.  Dan komt Yus en dan waren er nog de jongere broers Lamin en de 12 jarige Musa. En natuurlijk een enorme hoeveelheid aanhang en kleinkinderen.  Het naamgenootje van Yus was er ook, dat is echt een schatje. Hij is pas zeven geworden en heeft MS waardoor hij niet goed kan lopen. Hij heeft nu een rollater, kan niet goed praten en bewegen, maar is echt allerliefst. De vraag voor een goede kinderrolstoel is hier tamelijk urgent, mocht iemand nog iets weten of hebben staan, dan hoor ik dat heel erg graag. Yusu liep in een boxershort toen we aankwamen, maar wilde perse eerst aangekleed worden voor hij me een hand kwam geven, zo lief. Na het gebruikelijke handjes schudden en over en weer voorstellen , hebben we eerst even rustig gezeten.  Daarna kregen we lunch, Domoda het lievelingseten van Yus, en het was ook echt heel lekker. Toen we dat op hadden, was het tijd voor de dozen. We hadden twee dozen met allerlei spullen meegenomen. Er waren t shirtjes, engelstalige lees- en prentenboeken, knuffels en spelletjes, autootjes, bellenblazen, muziekinstrumenten,  schriftjes, pennen en potloden voor de schoolkinderen en voor allemaal tandenborstel en tandpasta, en nog stukken zeep voor de dames. Verder hadden we lollies, dorito’s en ballonnen. Nou succes verzekerd zullen we maar zeggen. Iedereen was helemaal happy, we kwamen alleen tandenborstels tekort (hadden verkeerd geteld) dus die brengen we van de week nog even na. We speelden en knuffelden met de kids. Er werden de nodige foto’s gemaakt en de ouders wilden ook met Yus en mij op de foto.  Een van de dames daar was popcorn aan het maken, dat gaat dan in de nog plakkerige vorm in bollen van ongeveer vijf cm doorsnede en dat laten ze drogen. Daarna wordt het verkocht langs de straat net als ebbeh, wonjo etc. Anna en Philipp kregen een bol aangeboden en zaten lekker te smikkelen. Ik heb geproeft maar was heerlijke zoete popcorn. Onderwijl kreeg ik  een appje van Kolley Sumbundo,( bekend muzikant in Gambia en de vader van mijn tweede Tommah).  Toen hij hoorde dat ik zo dicht in de buurt was nodigde hij ons uit om even langs te wippen. Dus wij op naar Brikama Jamisa. Dat ev eneens grotendeels onder water stond. Na enig omrijden kwamen we daar aan. En zowaar mijn tommah Fatoumata-Amber kwam met open armen aanlopen en gaf me een dikke knuffel. De laatste keren dat ze me zag was het dikke tranen, maar nu ging het dus goed. Ze is inmiddels ook twee jaar geworden natuurlijk in juli dus ze is haar “ toubabangst”  overgroeid. De meesten peuters van een jaar hebben dat hier wel. Mama Mariama was op de markt, maar Kolley en oudste dochter Kumba en de andere kids waren allemaal wel thuis. We werden lief onthaald en kregen Ataya water en een heerlijk diner van Suppa Kanja aangeboden met als toetje verse mango. Nou dat smaakte allemaal wel.  Mijn GSM kon mooi even opladen daar en we babbelden gezellig. De oudste zoon Mohammed (12) zat me te versieren haha. Yus en Kolley bleken elkaar via via ( ik zal haast zeggen zoals alle Gambianen) ook weer te kennen.  We keken op TMF de Afrikaanse variant van “Holland gots talent”. Waar een heel goede 12 jarige jongen en 14 jarig meisje uit Gambia aan mee deden.  De kleine Amber bleek een heel leuk dametje geworden te zijn en ze hebben allemaal wel de muzikale skills van hun vader, de een zingt de ander danst niet onverdienstelijk, leuk om te zien. Kleine Buba *nu 5 jaar* had een speelgoed gitaar gekregen en ontpopte zich als een twee Kolley zo gaaf om te zien, hij speelde de gitaar als een echte popster en maakte perfecte dansmoves.  Hij was helemaal gek van Yusupha en niet bij hem weg te slaan. (net als alle pubermeiden die daar rondhingen haha). Het werd al donker toen we aanstalten maakten om weer terug naar Brusubi te rijden.  Ik kreeg nog telefoon van Malick en Naba dus duurde nog even en toen gingen we echt. Mariama en Fatoumata Amber reden met ons mee terug want ze wilde nog even naar de markt. Buba brak de hele boel af omdat hij perse met ons mee wilde. Krijsen, schoppen, gillen. Kumba kon hem maar met moeite houden. Toen we weg reden, kwam hij de poort uitrennen en achtervolgde de auto een hele tijd. Het leek Cody wel.  Onderweg was het flink druk. Toen we bij Turntable aankwamen waren Anna en Philipp, al geruime tijd diep in slaap.  We hebben cashpower opgewaardeerd, want de meter was leeg en reden daarna snel naar huis. De kids in bed en Naba ging eigenlijk ook direct. Ik had een hoopje dat ze een beetje had opgeruimd, maar dat was zeker niet het geval. Ik vermoed dat ze de hele middag op bed heeft gelegen. Het was inmiddels zo laat dat ik er ook geen zin meer in had. Morgen is er weer een dag zullen we maar zeggen. Ik heb de foto’s van mijn GSM naar de harde schijf gezet. En ben daarna gaan douchen en gaan slapen.  

Opening van het nieuwe schoolgebouw

Zaterdag 11 augustus       Vandaag wat later opgestaan en lekker rustig aan gedaan. Een beetje rond het huis gerommeld en een hele lange email geschreven. Wat opgeruimd wat kleren gewassen etc etc. Vanmiddag kwam Modou hierheen en ook Yus kwam hierheen. Rond vier uur reden we weg richting Brikama. Halverwege Brusubi moesten we eerst Cody weer lozen. Iedere keer als er nu een auto weggaat bij ons huis wilt ze daarmee mee rennen. Dat is best vermoeiend, want iedere keer moeten we haar naar huis terug brengen, sinds ze zelf de gate open kan krijgen J. Toen ze weer thuis was konden we dan echt op weg naar Brikama. Daar zal straks de openingsceremonie van het nieuwe schoolgebouw van Wendys Education Center zijn en daarvoor was ik als mede                                                                              sponsor ook uitgenodigd. Het was mooi rustig op de weg dus we konden goed opschieten. Maar ter hoogte van Brikama kwamen we in de gebruikelijke drukte terecht. Zeker nu het zaterdag was was het een nog grotere menigte overal dan normal. Toch houd ik van die drukte. Brikama is voor altijd een beetje thuiskom gevoel. Vreemd eigenlijk want ik heb er nooit gewoond of zelfs maar gelogeerd. Maar ik heb gewoon iets met die plaats. Het college, de scholen, de markt daar, de gezellige en altijd enorm drukke hoofdstraat. De houtsnijmarkt en de geitenmarkt.  Ik kom er altijd graag. We reden door het centrum rechtdoor richting het politiebureau en dan een klein stukje verder naar Madina en daar sloegen we linksaf naar de school. Daar stond al van alles opgesteld een afdak met veel stoelen en er werd gebeden voor het schoolgebouw en de bewoners van de Madina. We werden nog uitgenodigd om eerst naar de Gitteh compound te komen. Ze waren nog niet helemaal klaar om “gasten”  te ontvangen. Ik moet wel lachen aan de tent hangen twee Nederlandse vlaggen maar op zijn kop (blauw wit rood). Er hangen spandoeken en daarop in Engels en Arabisch de bedankteksten voor Wendys sponsoring. Op de compound komen alle vrouwen me een handje geven. De meesten moeten lachen en praten in Mandinka over me. Altijd handig als je het kan verstaan, maar ik laat niets merken. Mama Gitteh komt me knuffelen en groet me in Mandinka en is verbaast als ik terug groet in Mandinka. Dat is zo’n lief mensje, geen idee hoe oud ze is maar altijd dolenthousiast altijd knuffelen. De kindjes krijgen een lollie van Modou en Yus , die vinden ze een stuk aardiger dan mij als toubabo lol. De Imam komt me persoonlijk in het Engels begroeten en dat kostte hem behoorlijk moeite. Dat verbaasde me best wel. Ik weet dat de meeste Imams alleen Arabisch spreken, maar die zijn doorgaans dan ook oud. Deze is van middelbare leeftijd en dan verwacht je toch dat hij wel een beetje Engels spreekt, maar dat viel best tegen. Later speechte hij ook in het Engels maar dat was vooral voorlezen wat op een briefje stond in gebroken Engels. Kemo en Kawsu kwamen naar me toe en vroegen waar Wendy bleef. Ik wist het niet ik had haar al getekst maar geen reactie. Wendy moet namelijk speechen, maar dat had ze al aan Bart haar echtgenoot doorgegeven. Maar als zij niet kwamen opdagen, dan zou ik de honneurs moeten waarnemen werd me verteld. En ik had natuurlijk niks voorbereid. Toen de opening begon was Wendy nog nergens te bekennen. Er werd zoals gebruikelijk steeds gespeeched in het Mandinka en in  het Engels en de ‘ene na de andere speecher kwam voorbij. Toen arriveerde Wendy gelukkig pfoe dat ontsloeg mij van de speechplicht.  Wendy en ik hebben heerlijk zitten kletsen onder de speeches door. Het geluid was zo slecht met zo’n enorme bromtoon dat de helft toch niet te verstaan was. En als ze tegen ons praten dan keken ze ons aan en dan luisterden we natuurlijk  wel beleefd en instemmend knikkend. Het viel ons wel weer op dat ook hier de Counsel of the Elders en de leden van de SMT (allemaal oudere Moslim mannen in Djelibahs en Kufi’s) ons zo ongeveer met de ogen zaten uit te kleden. Blonde westerse vrouwen blijven toch een dingetje hier zeker als ze zoals ik zelf wat voller zijn. Je zou toch denken dat juist deze mannen het goede voorbeeld moeten geven, maar nee dus. Ook de heren van de pers die tegenover ons zaten probeerden steeds oogcontact te zoeken. Ach het went ook en het geeft een beetje afleiding tussen de saaie toespraken door. Nadat alle speeches waren geweest moest Bart nog speechen. Die hield het lekker kort en bondig. Daarna was er nog een toneelstukje in het Mandinka. Vier jongeren, waarvan twee naar school gingen en twee landarbeiders waren. Ze warden uitgenodigd om naar school te komen en te leren. Want er was een nieuwe school geopend, gesponsord door toubabs, maar de arbeiders zeiden wij hoeven niet te leren, we werken wel op het land van onze vader. Uiteindelijk warden ze dan toch overtuigd dat onderwijs belangrijk was en kwamen ze naar school voortaan. Er werd veel gelachen dus het was vast grappig, maar wij konden het niet verstaan. Daarna werd er een lint doorgeknipt door Wendy en was het gebouw officieel geopend en mochten we de klaslokalen inspecteren. Vervolgens nog een sponsordiploma voor Wendy en daarna nog wat fotootjes en het programma was afgerond. Weer in de auto op weg naar huis, door het centrum van het nu nog drukkere Brikama. Zaterdagavond einde van de markt en begin van een voetbalwedstrijd. Ideale omstandigheden lol. Toen we erdoor waren reden we naar de Turntable. Onderweg kreeg ik bij Airport Junction eerst telefoon van Baraka die nog wilde langskomen vanavond. Hij vertelde dat Fatoumata vanmiddag al was geweest met Amber en Ester, maar toen waren wij net weg. Dus die zie ik later deze week wel weer een keertje. Vervolgens reden wij naar de Alvihag waar we even wat inkopen deden. Daarna pikten we Baraka op in Brusubi en reden naar huis. Nu kreeg ik ook nog telefoon van Alhagie die ook wilde langskomen, maar daar maak ik later deze week een afspraak mee. Thuis aangekomen roken we al date r iets aangebrand was. Yep de rijst.  Maar met de saus en de stukjes kip was het geheel toch prima te eten en dat deden we dan ook want we hadden allemaal flink trek. Ik babbelde nog ff vrolijk, maar was best wel moe. En allebei mijn GSMs waren leeg en moesten aan de oplader. Dus toen ik in de heerlijk koele slaapkamer kwam om ze aan te sluiten, ben ik even op bed gaan liggen en viel prompt in slaap. Baraka en Modou gingen weer naar huis en kwamen even netjes gedag zeggen waardoor ik wakker werd. Maar toen ze weg waren rolde ik zo weer op mijn zij en viel weer in slaap. Toen ook Yus naar huis ging maakte hij me wakker en zei ga je uitkleden en je lenzen enzo uitdoen voor je weer in slaap valt haha. Dat heb ik daarna dus ook maar gedaan toen hij weg was. Nog even een snelle emmer douche genomen en daarna heerlijk in slaap gevallen.

Dagje rundum hause en fikse buien

Vrijdag 10 augustus                     Vanmorgen om acht uur opgestaan en eerst maar eens mijn foto’s gaan uitzoeken. Daarna toch de blogs maar naar facebook gecopied, want men bleef erom vragen. Lekker ontbeten en daarna een douche genomen. Vervolgens de blog van zaterdag geschreven en mijn  Icloud verwijderd van mijn gsm. Helaas kwam ik tot de ontdekking dat ik daarmee ook al mijn GSM contacten ben kwijt geraakt blikvaar stonden die allen in Icloud. Net nog even de blog van vandaag tot zover getikt. En de was van gisteren van de lijn gehaald en gevouwen. Het is vandaag zonnige warme dag voor zo lang als het gaat duren dan. Nog even met      Anouk en Claudia zitten chatten en wat op Henny’s tijdlijn geplaatst. Vervolgens eieren gekookt en iedereen een eitje geserveerd. Ik een zachte (wat ik heerlijk vind, maar dat noemen ze hier een mislukt ei) en de rest dus een harde dooier. Daarna gaan zwemmen en gelijk nog wat aan het zwembad gedaan. Het is nog steeds groen maar ruikt fris en is goed schoon, dus heerlijk gepoedeld. Na het zwemmen maar eens mijn bed verschoond dat is hier na een week bepaald geen luxe. Tot mijn grote frustratie was ik voor de zoveelste keer weer al mijn kussenslopen kwijt. En trof een helemaal gescheurde dekbedovertrek aan in mijn kast. Bij navraag wist niemand iets van de slopen, maar de overtrek was gebruikt over het kippenhok om het tegen de zon en wind te beschermen…. Zucht. Dat soort dingen zal straks als ik zelf hier woon gelukkig niet meer gebeuren. Fatima en Naba hadden inmiddels samen Esme in bad gedaan, en nog wat wasgoed op de hand weggewerkt en de vloer geveegd en gedweild. Nu weer lekker een fris bedje vanavond, dat is wel zo fijn. Daarna pannenkoeken gebakken jammie jammie. Fatima at ze mee , en ze at ze voor het eerst. Het meiske vond ze heerlijk. Vandaag zijn Sainey en Shanna onze SOS twins jarig, zondag is Fatima jarig ze wordt dan 14 en maandag is Anna jarig ze wordt dan 9 jaar. Hier wordt niet veel aan verjaardagen gedaan daar is doorgaans geen geld voor. Ik heb nu ook een zeer beperkt budget mee en dat is door de dubbele envelop nog meer ingedund. Dus veel bijzonders gaan we er ook niet aan doen. Inmiddels is het tegen half vijf en ga ik zo weer was afhalen (dat gaat hier iedere dag door). Ik had alle blogs even snel snel geschreven en nu heb ik alles even geedit dus zal later dus alle reeds geplaatste teksten nog even gaan aanpassen.   Inmiddels is het tegen zessen en bijna helemaal donker. De lucht is helemaal dichtgetrokken en grijs bewolkt. Rain is to come………… Nou de bui kwam en hoe. Enorme regenbui met bliksem en rake onweersklappen. Naba deed rustig de was door in de regen. Philipp en Anna wasten zichzelf buiten met water en zeep en Fatima die net naar huis wilde hebben we maar even hier gehouden. Ze is ne de ergste buit uiteindelijk met een regencape huiswaards gegaan. Door de windstoten waaide onze hele poort open en ja toen was het hek van de dam. De jongens uit de gehele straat zaten in no time in het zwembad met zijn allen wel een stuk of zestien. We hebben ze een poosje laten doen, maar toen de onweer steeds erger werd hebben we ze eruit gestuurd. Dat ging nog niet zonder slag of stoot maar uiteindelijk verdwenen ze dan toch. We hebben toen de boel gesloten en zijn naar binnen gegaan. Daar hoorden we nog geen vijf minuten later een enorme inslag klap. En we zaten ook direct zonder stroom, dus dat was ergens in een Nawec paal ingeslagen.  Dus in het donker eten gemaakt nu hadden we mazzel want we hadden restjes diner. Er was nog Benechin, er was nog pasta en er waren nog Pannenkoeken. Dus met smaak gegeten en Cody kreeg de restjes. Daarna was er weer licht en ging Naba snel afwassen. Anna wilde de melk en sap terug in de ijskast zetten en deed een beetje onhandig waardoor er 15 verse eieren op de vloer kletsen. Wat een zooitje.  Gelukkig hadden we het net opgeruimd toen weer het licht uitviel. Ik heb alle foto’s uitgezocht en deze blog geschreven. Nu snel de boel online en dan in het donker douchen en lekekr bijtijds naar bed.

Schoonmaken spullen uitdelen en een voetbaltraining bijgewoond.

Donderdag 9 augustus        Vanmorgen om negen uur opgestaan en gedoucht wederom met de meer. Ik ben het inmiddels zover gewend dat het een fluitje van een cent is geworden zelfs met haren wassen erbij. Daarna hebben we ontbeten en ik zat me zo te ergeren aan de bende in huis. Dat ik ben begonnen met schoonmaken. Alle kasten afgenomen en van zijn plek de boeken- en DVD kasten opgeruimd. De vloeren en tafels geboend etc etc. Tegen twaalf uur hadden we het hele huis aan kant, daarna begonnen aan de keuken waar een afwas van drie weken stond (was maar van een dag maar Gambianen gebruiken enorm veel ) Dus dat ook gedaan en wat eieren gekookt voor de lunch. Daarna hebben we dozen uitgezocht die ik weg wilde brengen. Ik heb het zwembad dat met al die regen nu toch wel erg groen gaat uitslaan een schock kuur gegeven. Hopelijk helpt het een beetje. Toen kwam Yus eraan en we hebben de dozen in zijn auto geladen. Nog wat gedronken en daarna hop de auto in. We redden naar Bakoteh door de plassen want het had flink geregend dus nu was het overall een crime (in de plaatsjes dan niet op de grote doorgaande weg natuurlijk). Je kan zien dat daar niet zoveel blanken komen ook men kijkt me maar vreemd aan haha.  We redden naar het compound van Yus, daar troffen we zijn tante en schoonzus aan samen met drie kids een wat ouder meiske genaamd Mariama en twee kleuters genaamd Ansu en Tida. We hadden voor iedereen tandenborstels en tandpasta mee, ook wat stukken zeep en spelletjes voor de kinderen. Bordjes, bekers, bestek en knuffeltjes en jojo’s. Ansu en Tida speelden direct met een dominospel met plaatjes en Mariama hielp ze erbij. Met handen en voeten kon ik uitleg geven over het spel en daarna ging het beter. Ze probeerden het eerst als memorie te gebruiken. We kletsten wat en ik gaf zee en mentos en vooral Tida was me echt aan het opnemen. De tante en schoonzus zeiden niet veel meer toen ze doorhadden dat ik mandinka kon verstaan lol. Na een poosje redden we weer weg en nu ging het naar het voetbalveld bij de Galaxy. Daar moest het gteam van Yus trainen (hij is coach) en deelden we shortens en hesjes uit. Ik heb de training uitgekeken met veel respect. Heb al veel teams zien trainen maar deze werkten wel erg hard. Zelfs toen het superhard begon te regenen  werd er gewoon doorgegaan. Het veld at natuurlijk van zand was veranderd in een enorme modderpoel en de spelers waren tot op hun huid toe nat maar werden er niet minder fanatiek om. Ik moest droog gaan zitten, mocht niet in de regen blijven haha.Toen het echt heftig werd, was ik daar wel weer dankbaar voor haha. Na twee uur trainen togen we weer met de nodige filmpjes en foto’s huiswaards. We namen drie voetballers mee naar Turntable. Bij de Alvihags nog even melk en sap gehaald en daarna door naar huis. Daar ben ik was gaan doen jaja ook weer op de hand en in in de regen haha ik leer het nog wel eens. Daarna naspoelen en wringen en Naba en Anna hingen de was op. Vervolgens hebben we pasta gegeten en daarna de boel opgeruimd. Ik ben een blog gaan tikken van vrijdag en vandaag. Zo loop ik langzaam mijn achterstand met bloggen weer in. Nu zo nog evcen de foto’s doen en dan lekekr mijn bedje in want ik ben best moe. Morgen even naar het zwembad kijken want ondanks de shockkuur van vanmorgen is die nog steeds erg groen. Maar daar had ik vanavond geen zin meer in.